Als enig kind bleek ze al vroeg over uitzonderlijk muzikaal talent te beschikken.

Ze gaf haar eerste pianorecital al op zesjarige leeftijd, won op haar twaalfde een prestigieuze studiebeurs en studeerde aan de Eastman School of Music.

Hoewel haar droom aanvankelijk was om concertpianiste te worden, leidde haar talent haar uiteindelijk naar het podium en het grote scherm.

Na ontdekt te zijn door een Broadway-producent maakte ze in 1930 haar debuut in de show Ballyhoo of 1930.

Haar optredens in New Yorkse theaters en nachtclubs bleven niet onopgemerkt en al snel volgde de overstap naar film.

Met haar rol in ‘Too Much Harmony’ uit 1933 brak ze definitief door, wat haar een contract bij Paramount Pictures opleverde.

Titels als ‘The Cat’s-Paw’ en ‘Wake Up and Live’ maakten van haar een van de populairste muzikale filmsterren van haar generatie.

Ook in de liefde vond ze haar geluk. In 1937 ontmoette ze westernicoon William Boyd, wereldberoemd als Hopalong Cassidy, tijdens een blind date.

Slechts een maand later stapten ze in het huwelijksbootje.

Het bleek een hecht en gelukkig huwelijk, al bleef het stel kinderloos.

Grace koos er bewust voor om de schijnwerpers achter zich te laten en wijdde zich volledig aan het ondersteunen van de carrière van haar man.

Haar levensverhaal kreeg een bijzonder poëtisch einde: Grace overleed op 21 september 2010, precies op haar 97ste verjaardag.