30 september 1985 – Toen gisteren nog vandaag was

Bassey heeft altijd volgehouden dat de dood van haar dochter geen zelfmoord was.

Bassey zelf werd in Cardiff geboren als jongste van zeven kinderen.

Haar vader was van Nigeriaanse afkomst en haar moeder kwam uit Yorkshire.

Haar ouders scheidden toen ze drie jaar oud was.

Op haar vijftiende verliet ze school om in een fabriek te werken en ’s avonds op te treden in lokale pubs en clubs.

In 1953 kreeg ze een rol in de musical ‘Memories of Jolson’.

Bassey was tweemaal getrouwd: met Kenneth Hume van 1961 tot 1965, en met Sergio Novak van 1968 tot 1977.

Tijdens haar tweede huwelijk was Novak ook haar manager.

Shirley Bassey heeft ook een oudere dochter, Sharon, en een geadopteerde zoon.

Signoret was niet alleen een bewonderd actrice, ze bleek ook te kunnen schrijven.

Zij publiceerde haar autobiografie in 1976: La nostalgie n’est plus ce qu’elle était, die een bestseller werd.

In 1979 verscheen haar eerste roman: Le lendemain, elle était souriante…, waarvan de titel een verwijzing is naar een chanson uit 1908 over een jonge vrouw die tegen de klippen op vrolijk en optimistisch blijft.

Postuum, in 1985, verscheen haar in 1984 voltooide roman Adieu Volodia, over Russische en Poolse joden die zich aan het begin van de 20e eeuw in Frankrijk vestigden, over haar eigen wortels dus.

Ook dit boek was een groot verkoopsucces en de literaire kritiek was positief.