Tag: Antwerpen

60 jaar geleden, te gast bij Remy Angenot, gentleman van het Vlaamse toneel (1894–1964)

Vanaf 1915 tot en met 1960 was hij toneelspeler bij de K.N.S in Antwerpen.

Hij speelde ook in verschillende films, zoals in de eerste film van De Witte van Sichem van Ernest Claes met toen in de hoofdrol Jef Bruyninckx als de Witte(1934).

Ook speelde hij in de film Met den helm geboren (1939) en zijn laatste film was De zaak M.P. (1960)

In datzelfde jaar kreeg hij ook de cultuurprijs de Victor Driessensring. (De naam van deze toneelprijs is een eerbetoon aan de toneelspeler Victor Driessens die in 1853 de oprichter was van het Nationael Tooneel, het eerste professionele Nederlandstalige toneelgezelschap in Vlaanderen. Zeg maar de voorloper van het K.N.S in Antwerpen.

Hij was ook de eerste directeur van dit toneelgezelschap.

Remy Angenot zijn vrouw stierf in 1958 en zes jaar later op 5 december 1964 overleed hij in Antwerpen op de leeftijd van 70 jaar.(Diverse bronnen, De Post van 5 maart 1960)

Gisteren nog vandaag

REMY ANGENOT
REMY ANGENOT
REMY ANGENOT

Vandaag 50 jaar geleden, Dolle Mina’s ten strijde.

Een van de eerste acties waarmee Dolle Mina naar buiten trad, was de bezetting van een verzekeringskantoor in Antwerpen.

Vrouwelijke werknemers mochten niet roken op het werk, in tegenstelling tot hun mannelijke collega’s.

Dolle Mina eiste ‘het recht op longkanker, ook voor vrouwen’.

Daarnaast klaagde ze de verschillen in lonen en promotiekansen binnen het bedrijf aan.

De actie was typerend voor de nieuwe, meer radicale, stijl die het feminisme in de jaren 1970 zou hanteren.

Op ludieke wijze trok men de aandacht van de pers, om het dan over de daadwerkelijke eisen te kunnen hebben.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post van 15 maart 1970)

Vandaag 50 jaar geleden, Dolle Mina’s ten strijde
De Post van 15 maart 1970
Vandaag 50 jaar geleden, Dolle Mina’s ten strijde
De Post van 15 maart 1970
Vandaag 50 jaar geleden, Dolle Mina’s ten strijde
De Post van 15 maart 1970
Vandaag 50 jaar geleden, Dolle Mina’s ten strijde
De Post van 15 maart 1970

60 jaar geleden, de rijke 19-jarige erfgename Benedict Gample vlucht samen met haar toen vijfendertigjarige piccolo-chauffeur Andrei Porumbeanu naar het buitenland.

Ze was erfgename van het Remington fortuin en hij was een gescheiden man en vader van een dochter Georgette.

Volgens sommige was hij een bigamist, omdat de scheiding met zijn eerste vrouw Helma, gebeurde volgens het Mexicaanse rechtstelsel en in die tijd niet van toepassing zou zijn in Amerika.
Nu de feiten, het jonge koppel vluchten naar Europa en via Antwerpen belandde ze in Parijs.

De grootmoeder en haar broer Douglas konden er niet mee lachen en diende klacht in.

Gezien in die periode een persoon, maar volwassen was op de leeftijd van eenentwintig jaar. Kon het Franse gerecht niet anders dan in te gaan op de eis en Benedict Gample terug naar Amerika te sturen.


In Amerika kon het publiek genieten van rechtszaken, het uiteindelijk onterven van Benedict Gample en daarna trouwde het koppel toch met elkaar en verhuisde ze naar Zwitserland.
Kregen samen twee kinderen om dan uiteindelijk toch tot besef komen dat ze niet echt bij elkaar paste of zoals de pers toen omschreef, omdat het geld op was.


De scheiding in 1964 was terug wereldnieuws, omdat zowel zijn eerste vrouw en Benedict Gample samenwerkte tegen Andrei Porumbeanu.


Zo kwamen we te weten dat Andrei Porumbeanu niet meer was dan een gigolo die verschillende relaties had met rijke dames.


Het feit dat hij ook een geheime relatie zou hebben gehad tijdens het huwelijk met Benedict Gample.

Was niet in het voordeel van Andrei Porumbeanu.


Na de scheiding ging Andrei Porumbean gewoon verder met zijn leven en woonde nog enkele jaren samen bij een andere rijke dame.


Uiteindelijk eindigde hij als een alcoholist en stierf in 1988 aan longkanker.


Hij ligt begraven op het militair kerkhof van Arlington Cemetery