In 1981 verscheen de romantische komedie Arthur in de Amerikaanse bioscopen, een film die uitgroeide tot een van de meest geliefde en succesvolle producties van dat filmjaar.

Geregisseerd en geschreven door Steve Gordon vertelt de film het verhaal van Arthur Bach, een steenrijke, charmante maar zwaar alcoholverslaafde erfgenaam uit New York die zorgeloos door het leven feest.

Zijn familie stelt hem echter voor een hard ultimatum: hij moet trouwen met Susan Johnson, een vrouw uit een welgestelde familie van wie hij niet houdt, of hij verliest zijn gigantische erfenis van zevenhonderdvijftig miljoen dollar.

De situatie raakt verstrikt wanneer Arthur kort daarna Linda Marolla ontmoet, een vrolijke, nuchtere serveerster uit Queens die hij betrapt op winkeldiefstal.

Tussen de twee ontstaat een oprechte vonk, waardoor Arthur voor het eerst in zijn leven een wezenlijke keuze moet maken tussen zijn gigantische rijkdom en ware liefde.

Aan zijn zijde staat Hobson, zijn scherpzinnige, gereserveerde maar diep loyale butler, die als een vaderfiguur fungeert en hem met droge humor door zijn chaotische leven loodst.

De rolbezetting vormde de absolute spil van het succes. Dudley Moore leverde een onvergetelijke, sympathieke en kwetsbare vertolking af van het titelpersonage, waarmee hij een nominatie voor de Oscar voor Beste Mannelijke Hoofdrol in de wacht sleepte.

Liza Minnelli zorgde voor een warm en aards tegenwicht als Linda, terwijl Sir John Gielgud als butler Hobson de show stal met zijn vlijmscherpe timing en verfijnde Britse distantie.

Gielgud werd voor zijn rol bekroond met de Oscar voor Beste Mannelijke Bijrol.

Naast het acteerwerk werd de film beroemd om zijn soundtrack.

De herkenbare titelsong, ‘Arthur’s Theme (Best That You Can Do’, geschreven en gezongen door Christopher Cross in samenwerking met onder meer Burt Bacharach, werd een wereldwijde hit en won de Oscar voor Beste Originele Nummer.

Arthur bracht wereldwijd meer dan vijfennegentig miljoen dollar op en bewees dat een verhaal over een rijke drinkebroer dankzij warmte, scherpe dialogen en emotionele diepgang kon transformeren tot een tijdloze klassieker over volwassen worden en kiezen voor wat er werkelijk toe doet.