De Britse dramareeks Upstairs, Downstairs, bij ons beter bekend als De familie Bellamy, blijft zonder twijfel een van de strafste en meest invloedrijke kostuumdrama’s uit de televisiegeschiedenis.

De serie werd oorspronkelijk tussen 1971 en 1975 uitgezonden door de Britse zender ITV en telde vijf seizoenen met in totaal 68 afleveringen.

Het idee kwam van actrices Jean Marsh en Eileen Atkins, die een verhaal wilden neerzetten waarin het personeel minstens even belangrijk was als de adel zelf.

Het hele gebeuren speelt zich af in een prachtig herenhuis aan Eaton Place 165 in de chique Londense wijk Belgravia, tussen 1903 en 1930.

De grote sterkte van de reeks zat hem in het contrast tussen de twee werelden onder hetzelfde dak.

Boven leefde de welgestelde familie Bellamy, onder leiding van politicus Richard Bellamy en zijn adellijke echtgenote Lady Marjorie.

Beneden, in de keukens en de kelders, zwaaide het personeel de plak onder het strenge oog van de plichtsgetrouwe Schotse butler Hudson, kokkin Mrs. Bridges en het trouwe kamermeisje Rose Buck, een rol van bedenkster Jean Marsh zelf.

Door het wel en wee van de heren en hun bedienden door elkaar te weven, schetste de serie een geweldig tijdsbeeld van een Groot-Brittannië in volle verandering.

Grote historische gebeurtenissen passeerden de revue en zetten de boel op stelten, zoals de ramp met de Titanic, de strijd voor het vrouwenstemrecht, de gruwel van de Eerste Wereldoorlog en de beurskrach van 1929.

Met de jaren zag je die vanzelfsprekende standenmaatschappij dan ook langzaam maar zeker afbrokkelen.

Het werd wereldwijd een overrompelend succes, met naar schatting meer dan een miljard kijkers die aan hun scherm gekluisterd zaten voor de belevenissen aan Eaton Place.

De reeks sleepte dan ook een pak prestigieuze prijzen in de wacht, waaronder verschillende BAFTA’s, Emmy Awards en een Golden Globe.

Met zijn sterke personages en rake blik op de maatschappij legde De familie Bellamy indertijd de basis voor latere topseries, met Downton Abbey natuurlijk als bekendste erfgenaam.

Als we vandaag terugblikken op die geweldige cast, moeten we helaas vaststellen dat de meesten van hen intussen van ons heengegaan zijn.

We namen al jaren geleden afscheid van Gordon Jackson, die zo onvergetelijk gestalte gaf aan butler Hudson, en van Angela Baddeley, de immer bedrijvige kokkin Mrs. Bridges.

Ook David Langton, het aristocratische familiehoofd Richard Bellamy, en Rachel Gurney, die zijn elegante echtgenote Lady Marjorie speelde, zijn al geruime tijd overleden.

Verder ontvielen ons Nicola Pagett, die de opstandige dochter Elizabeth Bellamy speelde, Meg Wynn Owen, die te zien was als Hazel Bellamy, Christopher Beeny, het vrolijke loopjongetje Edward Barnes, en Pauline Collins, die onvergetelijk schitterde als het kamermeisje Sarah Moffat.

Ook bedenkster en het boegbeeld van de reeks Jean Marsh, die decennialang het gezicht was van Eaton Place als kamermeisje Rose Buck, is ons inmiddels ontvallen.

Van de hoofdcast uit de originele reeks zijn er vandaag gelukkig nog enkele vertrouwde gezichten onder ons.

Zo leeft Simon Williams nog altijd, die destijds gestalte gaf aan zoon James Bellamy.

Ook Lesley-Anne Down, die als de beeldschone Georgina Worsley menig mannenhart sneller deed slaan, en Jacqueline Tong, die de rol van het guitige keukenmeisje Daisy neerzette, zijn er nog steeds.

En achter de schermen is ook mede-bedenkster Eileen Atkins nog altijd onder ons. Zij zou pas vele decennia later, bij de doorstart in 2010, voor het eerst zelf in de serie te zien zijn.

Zelf heb ik deze reeks destijds ontzettend graag gezien; het was elke keer weer genieten voor de buis.

Hebben jullie indertijd ook naar De familie Bellamy gekeken, en welke herinneringen hebben jullie er nog aan?