Het salon bevat wandbekleding van Chinese zijde en is daarmee het grootste ensemble op natuurzijde uit heel Europa.

De restauratie duurde uiteindelijk veertien jaar en dit onder toezicht van de heer Seghers.

Het grootste werk beeldt het Chinese volk uit dat op weg is naar het jachtpaviljoen van de keizer. Het Chinese Salon is verdeeld op 29 banen van van elk 3 meter op 82 cm.

Het pand, dat oorspronkelijk uit drie woonhuizen bestond, was al van voor 1746 in het bezit van rococo architect David ‘t Kindt.

Hij ontwierp er een nieuwe gevel voor, maar stierf voor de werken konden worden afgerond.

Zijn weduwe verkocht de gebouwen in 1771 aan de grote Gentse katoenbaron, Jodocus Clemmen. Hij, en later zijn zoon, lieten het gebouw afwerken en prachtig decoreren.

Na het overlijden van zoon Pieter Clemmen kwam het in 1841 in handen van drukker Desiré-Jean Vander Haeghen.

Hij vestigde er zijn drukkerij waar onder andere de ‘Gazette van Gent’ werd gedrukt.

Drie generaties Vander Haeghens zouden er werken en verblijven.

Na de Eerste Wereldoorlog stopte de jongste telg, Arnold, met de drukkerij. Hij bleef er wonen tot aan zijn dood in 1942.

In zijn testament liet hij optekenen dat het gebouw na de dood van zijn weduwe eigendom zou worden van de Stad Gent.

Dat gebeurde in 1951.(Diverse bronnen, De Post van 17 mei 1970, foto 2 de slechte staat van het werk, foto 3 team die werkte aan het kunstwerk, foto 4 en 5 huidige toestand van het werk en Wikipedia)