90 jaar geleden, te gast bij de Limburgse schilder Lambert Lemmens.

Lemmens werd geboren in Gotem (Borgloon) op 3 april 1893 in Limburg.

Hij was een autodidact en leerde zichzelf schilderen door observatie en experimenten.

Zijn vroege werken waren vooral landschappen in donkere kleuren, beïnvloed door het impressionisme.

Na 1944 evolueerde zijn stijl naar een meer kleurrijke en expressionistische benadering.

Hij schilderde toen ook meer portretten en stillevens. Lemmens was een actief lid van de Limburgse kunstscène en nam deel aan verschillende tentoonstellingen.

Hij was ook leraar tekenen.

Sommige van zijn werken zijn opgenomen in de collectie van het Stadshuis in Hasselt.

Lemmens stierf op relatief jonge leeftijd aan een hartaanval in zijn atelier in Sint-Truiden in 1952 (De Stad december 1934).

90 jaar geleden, de film The Invisible Man te zien in de Vlaamse bioscoop (De Stad december 1934).

De regie was in handen van de Britse regisseur James Whale, die we ook kennen van de films “Frankenstein” (1931) en “Bride of Frankenstein” (1935).

De film wordt beschouwd als een mijlpaal in het gebruik van special effects (die voor die tijd revolutionair waren), de spannende sfeer en het sterke acteerwerk van de hoofdrolspelers.

De hoofdrollen waren voor Claude Rains als Dr. Jack Griffin / The Invisible Man.

Dit was trouwens zijn eerste grote filmrol in Hollywood, en hij werd vooral bekend om zijn stem, aangezien zijn gezicht pas aan het einde van de film te zien is en Gloria Stuart als Flora Cranley, de verloofde van Dr. Kemp.

Stuart beleefde later een comeback in de film “Titanic” (1997) en haar laatste rol speelde ze in 2004, in de film Land of Plenty.

Ze overleed in 2010 op 100-jarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker.

De film werd geprezen om zijn special effects (die voor die tijd revolutionair waren), de spannende sfeer en het sterke acteerwerk van Rains en mag dan ook gezien worden als een klassieker.

De film is gebaseerd op de sciencefictionroman van H.G. Wells uit 1897, en het thema van onzichtbaarheid is sindsdien talloze keren gebruikt in films, zoals onder meer:

The Invisible Man Returns” (1940), “The Invisible Woman” (1940) en “Abbott and Costello Meet the Invisible Man” (1951).

Er zijn ook remakes en films die losjes gebaseerd zijn op het originele verhaal, zoals “Hollow Man” (2000) met Kevin Bacon en “The Invisible Man” (2020) met Elisabeth Moss.

Deze laatste film geeft een moderne draai aan het concept en focust op thema’s als huiselijk geweld en gaslighting.