Vandaag 45 jaar geleden, lanceerde David Geffen zijn nieuwe platenfirma Geffen Record.

David Geffens carrière in de entertainmentindustrie begon bescheiden in 1964, op de postkamer van het William Morris Agency.

Hij klom snel op tot talentscout, en hoewel zijn ambitie in de filmwereld lag, werd hij vanwege zijn jonge leeftijd richting de rockmuziek gestuurd.

Na een succesvolle periode bij Ashley Famous Agency, waar hij de muziekafdeling hielp uitbouwen, startte hij samen met Elliot Roberts het managementbureau Geffen-Roberts.

Hun bureau boekte een enorm succes door voor Atlantic Records de supergroep Crosby, Stills & Nash (& Young) te contracteren.

Toen Geffen vervolgens probeerde om artiest Jackson Browne bij Atlantic onder te brengen, gaf Atlantic-baas Ahmet Ertegün hem de gouden tip: begin je eigen platenlabel.

Met de belofte van Ertegün voor productie en distributie werd in 1972 Asylum Records geboren.

Het label kreeg al snel een neus voor talent; na Jackson Browne contracteerde Geffen ook diens huisgenoten J.D. Souther en Glenn Frey, de latere oprichter van de Eagles.

Tussen 1972 en 1975 bracht Asylum een reeks iconische albums uit, waaronder werk van de Eagles, Joni Mitchell en Bob Dylan.

In 1975 verkocht Geffen het label voor 7 miljoen dollar aan Warner, waar het fuseerde met Elektra Records.

Geffen bleef aan als hoofd van de nieuwe divisie en werd later benoemd tot vicevoorzitter van de filmtak, Warner Bros. Pictures.

Zijn uitstap naar de filmwereld was echter van korte duur. Na een botsing met de bureaucratie en een aantal minder succesvolle films, besloot hij terug te keren naar de muziek.

Op 22 september 1980 lanceerde hij zijn nieuwe label, Geffen Records, en tekende diezelfde dag nog John Lennon en Elton John als zijn eerste artiesten.

Voor Lennon betekende dit het einde van een zes jaar durende stilte, wat resulteerde in het album ‘Double Fantasy’, dat kort voor zijn tragische dood verscheen.

In deze periode produceerde Geffen ook de succesvolle Broadwaymusicals ‘Dreamgirls’ en ‘Cats’.

In 1990 verkocht hij Geffen Records voor 550 miljoen dollar aan MCA, een bedrag dat een jaar later bij een overname zelfs opliep tot 670 miljoen.

Nadat hij het label in 1995 verliet, richtte hij daarvoor al 1994 samen met Steven Spielberg en Jeffrey Katzenberg de filmstudio DreamWorks SKG op.

Deze studio zou verantwoordelijk worden voor Oscarwinnaars als ‘American Beauty’, ‘Gladiator’ en de animatiehit ‘Shrek’.

Naast zijn zakelijke successen kwam Geffen ook in de media door zijn relatie met Cher in de jaren zeventig.

Later kwam hij openlijk uit voor zijn homoseksualiteit en werd hij een belangrijke filantroop, met name door grote donaties aan het wetenschappelijk onderzoek naar aids (foto Wikipedia)

35 jaar geleden, Eddie Murphy, ik wil de zwarte Elvis Presley zijn.

Eddie Murphy begon zijn carrière als stand-upcomedian in de late jaren 70 en werd al snel een ster op de televisieshow Saturday Night Live.

Daarna maakte hij de overstap naar de filmwereld, waar hij schitterde in komische klassiekers zoals 48 Hrs., Beverly Hills Cop, Coming to America, The Nutty Professor en Shrek.

Hij werd ook genomineerd voor een Oscar voor zijn bijrol in Dreamgirls.

Naast zijn werk als komiek en acteur, is Eddie Murphy ook een zanger, producer en regisseur.

Hij heeft meer dan 50 films op zijn naam staan en heeft een geschat vermogen van meer dan 200 miljoen dollar.

Eddie Murphy heeft ook een turbulent privéleven gehad.

Hij is twee keer getrouwd geweest en heeft tien kinderen bij vijf verschillende vrouwen.

Hij heeft ook te maken gehad met controverses, zoals zijn arrestatie in 1997 voor het oppikken van een transseksuele prostituee en zijn vaderschapsgeschil met voormalig Spice Girl Mel B.

Eddie Murphy staat bekend om zijn humor, charisma en veelzijdigheid, maar ook om zijn privacy en terughoudendheid om interviews te geven. (Joepie oktober 1988)

Gisteren nog vandaag

Siedah Garrett over haar ervaring met Michael Jackson (Joepie 27 september 1987)

In 1984 bereikte Garrett voor het eerst de hitlijsten met het duet “Don’t Look Any Further” gezongen samen met Dennis Edwards.

In de paar jaar die daar op volgden had ze enkele bescheiden successen met singles als “Curves”, “Do You Want It Right Now” en “Everchanging Times”.

In datzelfde jaar werkt ze ook samen met Tom Brown voor zijn laatste album Tommy Gun voor de platenfirma Arista Records

In 1987 kreeg ze bekendheid door haar samenwerking met Michael Jackson op het album Bad.

Voor dit album schreef ze samen met Glen Ballard de single Man In The Mirror, dat onder andere in de Verenigde Staten een nummer 1 hit werd.

Ook is ze als achtergrondzangeres op dit nummer te horen. Daarnaast zong ze met Michael het duet I Just Can’t Stop Loving You, een nummer1 hit in de V.S., het Verenigd Koninkrijk, Nederland en België.

Tijdens Jacksons Dangerous World Tour was Garrett een van de achtergrondzangeressen. Garrett is ook te horen als achtergrondzangeres op verschillende Madonna-nummers waaronder True Blue en Who’s That Girl, en tijdens Madonna’s Re-Invention Tour.

Verder is ze achtergrondzangeres op nummers van onder anderen Donna Summer, Nick Kamen, Boz Scaggs, Michael McDonald, Santana, Anastacia.

Rond 1997 was Garrett korte tijd zangeres van de Britse acid jazz-band Brand New Heavies, waarmee ze het album Shelter opnam.

Na haar vertrek bij deze band, heeft Garett zich weer gericht op haar solowerk en het schrijven van nummers voor anderen.

In 2007 werd Garrett genomineerd voor een Oscar, voor het nummer “Love You I Do” voor de film Dreamgirls.

In 2008 won ze voor dit nummer een Grammy Award. (diverse bronnen en Wikipedia)

Siedah Garrett over haar ervaring met Michael Jackson (Joepie 27 september 1987)