De in Sedrina bij Bergamo geboren Gimondi was als amateur al een verdienstelijk renner, met onder meer winst in de Ronde van de Toekomst.

Hij brak volledig door in zijn debuutjaar bij de profs in 1965 toen hij als debutant de Ronde van Frankrijk op zijn naam schreef.

Twee jaar later won Gimondi de Ronde van Italië, iets wat hij in 1969 en 1976 kon herhalen.

In 1968 won hij ook de Ronde van Spanje, waarmee hij een van de zeven renners is die alle drie de Grote Rondes heeft gewonnen.

De andere zes zijn Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault, Alberto Contador, Vincenzo Nibali en Chris Froome.

Gimondi, bijgenaamd ‘de buizerd van Bergamo’ en ‘de Aristocraat’, eindigde alle vijf keren dat hij deelnam aan de Ronde van Frankrijk in de toptien.

Zijn laagste eindklassering was een zevende plaats en hij won in totaal zeven touretappes.Gimondi reed niet alleen sterk in de grote rondes, maar hij was ook een specialist in eendaagse wedstrijden.

Zo won hij tweemaal de Ronde van Lombardije (1966 en 1973). Parijs-Roubaix (1966) en Milaan-San Remo (1974) zette hij eenmaal op zijn palmares.

In 1973 werd Gimondi wereldkampioen.

In 1975 kreeg hij bij de Ronde van Frankrijk een tijdstraf van 10 minuten in het algemeen klassement, omdat hij positief getest werd bij de 15e etappe.

Hiernaast kreeg hij een boete van 1000 Zwitserse frank en een maand voorwaardelijke schorsing.

Hij stierf op 76-jarige leeftijd aan een hartaanval bij het zwemmen in zee voor de oostkust van Sicilië.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto 1970)