Toeval kan soms vreemd zijn. Toen Guido pas gestorven was, brachten Motte,Hugo Claus, Hugo Van den Berghe en andere vrienden een bezoek aan de foyer van het NTG 2 (Minnemeers), waar ik destijds werkte als foyerverantwoordelijke.
Op dat moment had ik nooit gedacht dat ik later de opvolger zou worden van Guido en dat Motte met mij zou samenwerken.
Guido verwierf vooral bekendheid als uitbater van de ‘Hotsy Totsy Jazz Club’ in Gent.
Het verhaal van de zaak startte in 1973. In dat jaar richtte zijn jongste broer Johan Claus (1938-2009) het pand in op de hoek van de Hoogstraat met de Oude Houtlei, op dat moment een winkel van Duizend Vuren.
Hij decoreerde het café met het idee om de gelijknamige ‘Hotsy Totsy Club’ van Al Capone uit het Chicago van de jaren dertig na te volgen.
In datzelfde jaar nog liet hij de exploitatie over aan zijn broer Guido, die er zijn levenswerk van maakte.
Het unieke interieur, de gezellige sfeer en de markante persoonlijkheden van Guido en zijn levensgezellin Motte droegen bij aan de reputatie van het artiestencafé, die tot ver buiten de landsgrenzen bekend was.
Ook broer Hugo Claus en vele anderen waren er graag geziene gasten, die er geregeld een kaartje kwamen leggen.
Aan de zijmuur van de Oude Houtlei hangt trouwens nog altijd een lofgedicht van Hugo Claus op Guido en op de club, getiteld ‘Achter deze gevel hier’.
De ‘Hotsy Totsy’ is als authentiek Gents artiestencafé al ruim een halve eeuw een begrip en blijft tot op de dag van vandaag een geliefde pleisterplaats voor iedereen met een hart voor kunst en cultuur.
De club kent dan ook heel wat legendarische verhalen.
Op 17 maart 1983 stelde Hugo Claus er zijn langverwachte meesterwerk ‘Het verdriet van België’ voor aan pers en publiek, en ook Miek & Roel presenteerden er ooit een van hun albums.
Bijzonder pikant was het onverwachte bezoek van cultactrice Laura Gemser.
De in Indonesië geboren en in Nederland opgegroeide Gemser was halverwege de jaren zeventig wereldberoemd geworden als de titelheldin in de Italiaanse filmhit ‘Emanuelle nera’ (‘Black Emanuelle’).
Hoewel de roddelpers haar en Sylvia Kristel destijds graag uitspeelde als elkaars exotische rivales, kenden beide dames elkaar al uit het Nederlandse modellenmilieu van begin jaren zeventig.
Van echte afgunst was geen sprake; er heerste vooral collegiaal respect en ze konden hartelijk lachen om de spelingen van het lot.
Dat leidde in de Hotsy Totsy tot een onbetaalbaar moment: Gemser stapte de zaak binnen precies op het ogenblik dat de blanke Emmanuelle zelve, Sylvia Kristel, er aan de toog zat met haar toenmalige minnaar Hugo Claus.
Zo zaten beide wereldberoemde erotische iconen van de jaren zeventig plots gezellig onder hetzelfde Gentse dak.
Naast kastelein was Guido Claus een veelzijdig podiumartiest.
Van 1986 tot 1991 vormde hij samen met Jan Albert De Bruyne (alias ‘Prof. Arnoldus Goedbier’) het muzikale straattheaterduo ‘Twee Wezen’.
In september 1986 speelde hij mee in de toneelbewerking van Elsschots ‘Lijmen & Het been’ bij het NTG, en hij vertolkte daarnaast een tiental filmrollen, onder meer in ‘De Loteling’ (1973), ‘Vrijdag’ (1981) en ‘Hector’ (1987).
Toen Guido in november 1991 plotseling overleed, zette Motte de zaak met succes voort samen met Patrick De Graeve als de nieuwe patron.
Later ging zij aan de slag voor de mensen van het cultuurcafé Geus van Gent.
Patrick heeft de Hotsy Totsy vervolgens met hart en ziel verder geleid tot 2007, waarna Lara Haeck het roer als nieuwe patrones heeft overgenomen.
