Het album en de singles deden het meer dan goed in Amerika.

Zo stonden ze drie weken op de eerste plaats in de album Billboard 200.

Op sommige momenten doen ze me denken aan E.L.O. maar volgens mij is deze elfde studioalbum toch het beste Moody Blues-album van de jaren 80.

Hoogtepunten zijn Gemini Dream en als topper the Voice.

In Vlaanderen en Nederland deed het album redelijk goed, maar de singles kwamen niet verder dan de Tipparade.

Met uitzondering van The Voice die één weekje in de Nederlandse Top 50 vertoefde.