In oktober 1981 trok Jos Brink met de musical Madame Arthur door Vlaanderen.

In Nederland had de voorstelling al een jaar volle zalen getrokken. Hij begreep toen niet waarom het in Vlaanderen zo lang had geduurd voor ze werden uitgenodigd.

De Vlaamse ontvangst en vriendelijkheid haalden dat gevoel snel weg. Voor het gezelschap was het extra motivatie om te laten zien wat het publiek tot dan toe had gemist.

De productie was groots opgezet. Er werd niets gespaard om de sfeer van een echt cabaret te treffen.

De show kostte destijds tweeënhalf miljoen gulden, omgerekend ongeveer 1,13 miljoen euro.

Er reisden vijfenveertig mensen mee, van wie er vijftien op het podium stonden.

De rest bestond uit licht- en geluidstechnici, podiumbouwers en kleedsters. Die kleedsters waren onmisbaar.

Brink speelde een travestierol in een cabaret, samen met zijn partner Frank.

Hun duo was geïnspireerd op het echte Parijse cabaret Madame Arthur. De kostuums moesten die sfeer evenaren.

Als hij het podium op kwam, droeg hij een outfit van zo’n 700.000 Belgische frank, omgerekend ongeveer 17.350 euro: jurk, panty’s, schoenen, juwelen en een hoed met veren.

Hij was vierenveertig, maar in dat ensemble leek hij achttien.

De eerste keren in die kleding vond hij eng. De jurk, de panty’s, de valse wimpers en vooral de lippenstift.

Het moest snel, en hij miste zijn mond weleens. Dan stond hij daar met een scheve mond. Hij begreep niet dat vrouwen dat prettig vonden. Voor de show deed hij het toch.

Tijdens de Nederlandse tournee hadden ze er plezier in gehad.

Hij hoopte dat het Vlaamse publiek dat ook zou hebben.

Tegelijkertijd vond hij het wennen om opnieuw als vrouw het podium op te gaan