Precies vijfenzestig jaar geleden ontmoetten Marlon Brando en Tarita Teriipaia elkaar tijdens de opnames van de Amerikaanse film Mutiny on the Bounty.

Tarita werd op 29 december 1941 geboren op Bora Bora in Frans-Polynesië en was van 1962 tot 1972 getrouwd met Brando als zijn derde vrouw.

Samen kregen zij twee kinderen: zoon Simon Teihotu en hun inmiddels overleden dochter Cheyenne Brando.

De voormalige actrice is momenteel 84 jaar oud en leidt een teruggetrokken leven op Tahiti in Frans-Polynesië.

In 2004 publiceerde ze haar memoires, Marlon, My Love and My Torment, waarin ze openhartig vertelt over haar turbulente relatie met de legendarische acteur.

Hun dochter Cheyenne werd geboren in 1970, maar toen zij twee jaar oud was, besloten Marlon Brando en Tarita Teriipaia te scheiden.

Cheyenne werd daarna opgevoed door haar moeder en zag haar vader nauwelijks.

Aan het eind van de jaren tachtig begon ze een carrière als model, maar in deze periode raakte ze ook verslaafd aan drugs.

In 1987 leerde ze Dag Drollet kennen en in 1989 raakte ze in verwachting van hem.

Datzelfde jaar raakte Cheyenne zwaargewond bij een ongeval waarbij haar gezicht zo verminkt raakte dat ze plastische chirurgie moest ondergaan.

Op 16 mei 1990 werd Dag Drollet vermoord door de halfbroer van Cheyenne, Christian Devi Brando.

Cheyenne beviel in juni van dat jaar van een zoon, Tuki Brando, die later ook model werd.

In de jaren na de moord op Drollet belandde Cheyenne regelmatig in psychiatrische ziekenhuizen.

Ze werd schizofreen verklaard en verloor het ouderlijk gezag over Tuki, waarna Tarita Teriipaia de opvoeding overnam en de voogdij kreeg.

Cheyenne ging mentaal steeds verder achteruit en was niet in staat om te getuigen tegen Christian.

Door het wegvallen van deze getuigenis kreeg Christian een lichtere straf en kwam hij in 1996 al vrij.

Cheyenne maakte dit niet meer mee; zij pleegde op 16 april 1995 op 25-jarige leeftijd zelfmoord.

De Britse zangeres Petula Clark, geboren als Sally Olwen Clark, viert vandaag haar 93ste verjaardag.

Het nummer “This Is My Song” werd oorspronkelijk gecomponeerd door Charlie Chaplin voor zijn film “A Countess from Hong Kong” (1966), die op 5 januari 1967 in première ging.

De hoofdrollen waren voor Marlon Brando, Sophia Loren, Sydney Chaplin en Tippi Hedren.

Het scenario was losjes gebaseerd op het leven van de Russische artieste Moussia Sodskaya, die Chaplin ooit in Frankrijk had ontmoet.

Het was Chaplins laatste film als regisseur, en hij verscheen zelf nog een laatste keer in een kleine cameo als steward aan boord van het schip.

Voor de vocale versie van het titelnummer dacht Chaplin meteen aan Petula Clark.

Hij kende haar als buurvrouw – ze had net als hij een huis in Zwitserland – en vroeg haar om het nummer op te nemen.

Het project stuitte echter op de nodige weerstand. Haar vaste arrangeur, Tony Hatch, vond het lied niet geschikt voor haar.

Petula Clark zelf had ook grote moeite met de ouderwetse tekst, maar Chaplin weigerde er ook maar iets aan te veranderen.

Omdat Hatch afhaakte, werd het arrangement uiteindelijk gemaakt door Ernie Freeman.

De productie was in handen van Sonny Burke en de instrumentale begeleiding werd verzorgd door The Wrecking Crew, een bekende Amerikaanse groep sessiemuzikanten.

Clark was wel bereid het nummer op te nemen voor haar album, maar toen platenmaatschappij Pye Records besloot het als single uit te brengen, probeerde ze dat nog te blokkeren.

Tevergeefs, want het nummer werd toch uitgebracht en groeide, tegen haar eigen verwachtingen in, uit tot een wereldhit.

Het behaalde de eerste plaats in de hitparades van zowel Vlaanderen als Nederland.

Petula Clark zong later ook succesvolle versies in het Frans (C’est ma chanson), Duits (Love, so heisst mein Song) en Italiaans (Cara felicità).

Het succes van het lied stond in schril contrast met de ontvangst van de film.

“A Countess from Hong Kong” was een flop in de VS (waar het slechts 2 miljoen dollar omzette) en de rest van Europa.

De enige uitzondering was Italië, waar de film wel een succes werd. Uiteindelijk was het dankzij het enorme succes van de filmmuziek dat de film toch nog uit de kosten kwam.

Vandaag herdenken we de vijfde verjaardag van het overlijden van de Regisseur Bernardo Bertolucci een van de grootste Italiaanse filmmakers aller tijden.

Bertolucci werd geboren in Parma, als zoon van een kunsthistoricus en dichter Attilio Bertolucci.

Hij volgde in de voetsporen van zijn vader en zijn broer, die ook filmregisseur en scenarioschrijver werd.

Bertolucci begon al op jonge leeftijd te schrijven en won prestigieuze literaire prijzen voor zijn eerste boek.

Hij kreeg ook de kans om te werken met Pier Paolo Pasolini, een andere invloedrijke Italiaanse regisseur, die hem aanstelde als eerste assistent voor zijn debuutfilm Accattone (1961).

Bertolucci toonde al snel zijn eigen visie en stijl, die hem de aandacht trokken van Sergio Leone, die hem vroeg om mee te schrijven aan het scenario voor Once Upon a Time in the West. (Leone verwierp later het scenario omdat hij het te intellectueel vond voor het Amerikaanse publiek.)

Bertolucci maakte naam als regisseur in de jaren 60 met films als La commaro secca (1962), Prima della rivoluzione (1964) en Ballata da un miliardo (1967), die getuigden van zijn politieke en sociale bewustzijn.

Hij verhuisde naar de VS, waar hij de controversiële film Last tango in Paris (1972) maakte, met Marlon Brando en Maria Schneider in de hoofdrollen.

De film veroorzaakte een schandaal door zijn expliciete seksuele inhoud, maar leverde hem ook twee Oscarnominaties op voor beste regisseur en beste acteur.

Bernardo Bertolucci, heeft in een interview met Twan Huys voor het televisieprogramma College Tour in 2013 bevestigd dat hij en Marlon Brando voorafgaande aan de opnames van de bekende boterscène zonder medeweten van Schneider hadden afgesproken dat Brando haar tijdens het filmen bij verrassing zou aanranden, omdat Bertolucci haar reactie als meisje wilde filmen en niet haar reactie als actrice.

Bertolucci bekende altijd wroeging te hebben gehad over deze aanpak.

In 1976 maakte hij 1900 of Novecento, een episch historisch drama over de klassenstrijd in Italië in de 20e eeuw, gezien door de ogen van twee vrienden die in 1900 geboren zijn, maar uit elkaar groeien door hun verschillende achtergrond.

De film had een sterrencast met onder anderen Robert De Niro, Gérard Depardieu, Burt Lancaster en Donald Sutherland.

Zijn grootste triomf was The last emperor (1987), een biografische film over de laatste keizer van China, die hij mocht opnemen in de Verboden Stad in Peking.

De film won negen Oscars, waaronder die voor beste film, beste regisseur en beste scenario. Bernardo Bertolucci won persoonlijk twee Oscars voor deze film.

Hij regisseerde ook andere succesvolle films, zoals “The sheltering sky”, “Little Buddha” en “Stealing beauty”.

Bertolucci combineerde politieke thema’s met intense liefdesverhalen in zijn werk.

Hij leed aan een ernstige ziekte en zat in een rolstoel na een ongeluk, maar bleef actief in de filmwereld tot zijn dood in 2018 op 77-jarige leeftijd.

May Britt is een actrice die in 1958 bekend werd door haar rol in de film The Young Lions, waarin ze samen met Marlon Brando en Montgomery Clift speelde.

Later dat jaar verscheen ze ook in de film The Hunters, met Robert Mitchum en Robert Wagner.

Haar eerste huwelijk was in 1958 met de Edwin Janss Gregson, een Amerikaanse succesvolle volbloed renpaardentrainer.

Het huwelijk eindigde een jaar later in 1959.

Haar tweede huwelijk was met Sammy Davis Jr., de beroemde zanger en entertainer.

In 1960 trouwden ze, hoewel het in 31 staten van Amerika verboden was om met iemand van een ander ras te trouwen.

May Britt bekeerde zich tot het Jodendom om het huwelijk mogelijk te maken, en ze werden getrouwd door Rabbi William M. Kramer.

Ze kregen een dochter, Tracey, en adopteerden twee zonen, Mark Sidney en Jeff.

Tracey Davis schreef een boek over haar vader en kwam te overlijden op 2 november 2020 op 59-jarige leeftijd.

Het huwelijk eindigde in 1968, toen May Britt ontdekte dat Sammy Davis Jr. een affaire had met danseres Lola Falana.

Haar derde huwelijk was in 1993 met Lennart Ringquis, een manager die werkt voor verschillende tv-bedrijven.

Het huwelijk bleef duren tot aan zijn dood op 20 januari 2017.

75 jaar geleden, Jean Simmons als Ophelia in de film Hamlet

Jean Simmons was een Britse actrice die bekend werd door haar rollen in films als Hamlet, Spartacus en The Robe.

Ze werd geboren in Londen in 1929 en begon haar carrière als kindsterretje in de jaren 40.

Ze trouwde twee keer, eerst met de acteur Stewart Granger, met wie ze een dochter had, en later met de regisseur Richard Brooks, met wie ze een zoon had.

Ze verhuisde naar Hollywood in de jaren 50 en werkte samen met grote namen als Laurence Olivier, Kirk Douglas en Marlon Brando.

Ze werd twee keer genomineerd voor een Oscar, voor Hamlet en The Happy Ending.

Ze leed aan een bipolaire stoornis en alcoholisme, waarvoor ze zich liet behandelen in de jaren 80.

Ze bleef acteren tot in de jaren 2000, vooral in televisieseries.

Ze overleed in 2010 aan longkanker op 80-jarige leeftijd.

Vanaf vandaag 50 jaar geleden, de film The Godfather te zien in Vlaamse bioscoop (18 oktober 1972)

De Post, 6, 13, 20 en 27 augustus 1972

60 jaar geleden, Marlon Brando en Tarita Teriipaia tijdens de opname voor de Amerikaanse film Mutiny on the Bounty

Een jaar later zou Tarita Teriipaia zijn derde vrouw worden.

Samen hadden ze twee kinderen: zoon, Simon Teihotu, en dochter Cheyenne Brando.

Cheyenne Brando werd geboren in 1970 en toen ze twee jaar was besloten Marlon Brando en Tarita Teriipaia om te scheiden.

Cheyenne werd opgevoed door haar moeder en zag haar vader nauwelijks.

Eind jaren 80 begon Cheyenne aan een modellencarrière.

Ze was in deze tijd ook verslaafd geraakt aan drugs.

In 1987 had ze Dag Drollet leren kennen.

In 1989 raakte Cheyenne zwanger van hem.

In 1989 geraakte Cheyenne zwaar gewond bij een ongeval.

Ze was in haar gezicht zo verminkt dat ze plastische chirurgie moest ondergaan.

Op 16 mei 1990 werd Dag Drollet vermoord door Cheyenne’s halfbroer Christian Devi Brando.

Cheyenne beviel in juni van dat jaar van een zoon, Tuki Brando, die ook model werd.

In de jaren na de moord op Drollet belandde Cheyenne van het ene in het andere psychiatrische ziekenhuis.

Ze werd uiteindelijk schizofreen verklaard en verloor het ouderlijk gezag over Tuki.

Tarita Teriipaia nam de opvoeding over en kreeg ook het voogdij.

Cheyenne ging mentaal steeds verder achteruit en kon niet getuigen tegen Christian.

Door het wegvallen van deze getuigenis kwam Christian er met een lichtere straf af, waardoor hij in 1996 al vrijkwam.

Op 16 april 1995 pleegde Cheyenne zelfmoord op 25-jarige leeftijd. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto De Post 26 maart 1961)

60 jaar geleden, Marlon Brando en Tarita Teriipaia tijdens de opname voor de Amerikaanse film Mutiny on the Bounty

Vandaag is het ook al 55 jaar geleden, dat de Amerikaans acteur James Dean is te komen overlijden door een auto-ongeluk.

De legendarische filmsterren James Dean en Marlon Brando hebben een sadomasochistische relatie gehad.

Die zou zijn gebaseerd op het verlangen naar controle van de Godfather-acteur, zo staat in het boek James Dean: Tomorrow never comes.

Dean en Marlon Brando waren de iconen van hun generatie, maar hun donkere, persoonlijke verlangen zou hun aantrekkingskracht zijn geweest.

Ze kenden elkaar van een acteerles en ontmoetten elkaar voor het eerst in 1949.

Daar vertelde James aan Marlon dat hij zijn grootste fan was, waarop Marlon hem vol op de mond zoende.

Dat was het begin van hun turbulente relatie.

Het is nooit bevestigd dat James Dean homoseksueel was, maar uit verschillende getuigenissen door de jaren heen blijkt wel degelijk dat hij in ieder geval biseksueel was.

Hij onderhield relaties met beide geslachten.

Zo had James Dean in 1953 een relatie met Pier Angeli , maar ze verbrak deze relatie om te trouwen met zanger-acteur Vic Damone.

Dean raakte bevriend met Lance Reventlow, een multimiljonair die net als Dean dol was op auto’s.

Hij is een van de laatste mensen die Dean sprak toen hij met zijn monteur Rudolph Wütherich op weg was naar een autorace in Salinas, in Californië.

Hij zou in Salinas in het gastenverblijf van paardentrainer Monty Roberts verblijven en ze wilden er ook kijken naar een ranch voor Dean.

Enkele uren later kwam Dean om het leven in zijn Porsche 550 bij Cholame, Californië.

Hij reed frontaal in op de auto van Donald Turnupseed, die de weg opreed.

Wütherich werd uit de auto geslingerd en raakte gewond.

Turnupseed kwam er met wat snijwonden en builen vanaf.

Dean overleed kort na het ongeluk. Hij ligt begraven in het Park Cemetery in Fairmount.(Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag is het ook al 55 jaar geleden, dat de Amerikaans acteur James Dean is te komen overlijden door een auto-ongeluk.

Vandaag is het ook al 55 jaar geleden, dat de Amerikaans acteur James Dean is te komen overlijden door een auto-ongeluk

James Dean en Marlon Brando

Marlon Brando (november 1959)

Marlon Brando in de Story van juni 1979