Herman Verbaere was een bijzonder veelzijdig kunstenaar: hij maakte naam als kunstschilder, tekenaar, aquarellist, lithograaf én ontwerper van postzegels.

Hij zag het levenslicht in Wetteren als oudste zoon in een groot gezin van negen kinderen.

Dat hij een grafische richting uitging, was misschien geen toeval: zijn vader Leo Joseph was immers drukker-uitgever.

Zijn artistieke fundamenten werden gelegd aan de academie van zijn geboortedorp Wetteren, waar hij tot 1924 les volgde bij Prosper Böss.

Gisteren nog vandaag

Nadien trok hij naar de Academie van Gent om zijn talent verder te polijsten onder leiding van meesters als Jan Frans De Boever en Oscar Coddron.

Met succes, want in 1933 studeerde hij er af als laureaat.

Later zou hij zijn kennis zelf doorgeven als docent aan de School of Arts van Hogeschool in Gent.

In zijn privéleven trad hij in de zomer van 1935 in het huwelijk met Bertha Maria De Block, met wie hij een dochter kreeg, Huguette.

Verbaere was een uiterst productief kunstenaar die duizenden aquarellen op zijn naam heeft staan.

Zijn inspiratie vond hij vooral buiten: hij schilderde talloze landschappen en pittoreske dorpjes langs de Schelde, aan de kust, in Zeeland en in de Kempen.

Hij stond bekend om zijn opmerkelijke penseelvaardigheid, zijn sterke gevoel voor compositie en stond bekend om zijn meesterlijk kleurgebruik.

Maar zijn faam reikte verder dan het schildersezel.

Gisteren nog vandaag

Verbaere genoot internationale erkenning dankzij zijn illustraties en affiches voor diverse wereldtentoonstellingen.

Een absoluut hoogtepunt was de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs, waar zijn affiches met Vlaamse landschappen bekroond werden.

Ook in eigen land was zijn werk alomtegenwoordig in het straatbeeld.

Vanaf 1948 werkte hij belangeloos mee aan een aantal projecten van de Provincie Oost-Vlaanderen en de Federatie voor Toerisme in Oost-Vlaanderen. Zijn talloze illustraties voor De spiegel van Oost-Vlaanderen getuigen van zijn liefde voor de stad Gent en zijn provincie.

Tussen 1935 en 1967 ontwierp hij talrijke affiches voor de NMBS en hij werkte ook voor de privésector, waaronder voor het bedrijf De Vreese-Van Loo uit Lokeren.

Daarnaast is zijn werk bekend bij verzamelaars, dankzij de reeks postzegels die hij tussen 1962 en 1970 ontwierp.

Herman Verbaere overleed op 26 augustus 1993 en liet een indrukwekkend en gevarieerd oeuvre na.

Gisteren nog vandaag

110 jaar geleden was het Maria-Hendrikaplein, dat voor het station van Gent ligt, een heel ander zicht dan nu.

Het plein is vernoemd naar de vrouw van koning Leopold II, die in 1905 overleed.

Aan de rechterkant van het plein, waar nu de Clementinalaan en de Astridlaan zijn, stond een imposant hotel: het Flandria Palace Hotel.

Het was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1913, die in Gent plaatsvond.

Het Flandria Palace Hotel is een ontwerp van architect Jules Van den Hende, die ook het station van Gent-Sint-Pieters ontwierp.

Het hotel had 600 kamers en was een van de luxueuste hotels van Europa.

Maar het hotel kende een tragisch lot.

Al in 1914 werd het omgevormd tot een militair hospitaal, waar eerst Belgische, dan Duitse en tenslotte geallieerde soldaten werden verzorgd.

Een deel van het hotel werd ook gebruikt als gevangenis voor burgers die naar Duitsland werden gedeporteerd.

Na de oorlog werd het hotel nooit meer heropend als hotel.

Het werd een laboratorium voor betononderzoek onder leiding van professor Gustave Magnel.

Later werd het een kantoorruimte voor de NMBS en Infrabel.

Het hotel is sinds 1995 beschermd als monument.

In de hal zijn er gedenkplaten voor het spoorwegpersoneel dat sneuvelde in de Eerste Wereldoorlog.

Het gebouw staat te koop en zal dus in de toekomst een nieuwe bestemming krijgen.