Tag: oktober 1973

Wie kent ze nog The Osmonds (Joepie 17 oktober 1973)

De Osmonds waren een populaire muzikale familie uit de Verenigde Staten, die vooral in de jaren zestig en zeventig veel succes hadden.

Ze begonnen als een kwartet, bestaande uit de broers Alan, Wayne, Merrill en Jay Osmond.

Later voegden ze hun jongere broers Donny en Jimmy en hun enige zus Marie toe aan de groep.

Ze maakten verschillende soorten muziek, variërend van rock tot country tot gospel.

Ze hadden hits als “One Bad Apple”, “Crazy Horses”, “Love Me for a Reason” en “Paper Roses”.

Ze hadden ook een eigen televisieshow, The Osmonds, die van 1972 tot 1976 werd uitgezonden.

De Osmonds zijn nog steeds actief in de muziekwereld, hoewel niet meer als een complete groep.

Sommigen van hen hebben solocarrières nagestreefd, zoals Donny, die een succesvolle zanger en musicalster is geworden, en Marie, die zowel zingt als acteert.

Anderen hebben zich gericht op het produceren of schrijven van muziek, zoals Alan en Merrill.

Jay en Jimmy hebben ook nog opgetreden met hun eigen bands.

De Osmonds hebben in totaal meer dan 100 miljoen platen verkocht.

De ex-leden van de Osmonds leven nog allemaal, hoewel sommigen van hen gezondheidsproblemen hebben gehad.

Alan lijdt aan multiple sclerose, een aandoening die het zenuwstelsel aantast.

Hij heeft een stichting opgericht om geld in te zamelen voor onderzoek naar deze ziekte.

Wayne heeft een hersenbloeding gehad in 2019, waarvan hij grotendeels is hersteld.

Donny heeft een stembandoperatie ondergaan in 2017, waardoor hij tijdelijk niet kon zingen.

Marie heeft te maken gehad met depressie en eetstoornissen in het verleden, waarover ze openlijk heeft gesproken.

Op 7 augustus 2003 kreeg de familie Osmond een welverdiende erkenning toen ze hun eigen ster mochten onthullen op de “Hollywood Walk of Fame”.

De familie Osmond is diepgelovig en behoort tot de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter bekend als de Mormonen.

Op 8 november 2007 vierde de familie Osmond hun 50-jarig jubileum in een speciale aflevering van de Oprah Winfrey Show. Het hele publiek bestond uit familieleden van de Osmonds.

Gisteren nog vandaag

50 jaar geleden, Diana Ross speelde de hoofdrol van Billie Holiday in de film The Lady Sings the Blues.

De film was gebaseerd op de autobiografie van Holiday, die in 1956 werd gepubliceerd.

De regisseur van de film was Sidney J. Furie, die ook bekend was van films als The Ipcress File en Superman IV: The Quest for Peace.

De film was een groot succes, zowel bij het publiek als bij de critici.

De film kreeg vijf Oscar-nominaties, waaronder die voor beste actrice voor Ross.

De film bracht ook een soundtrackalbum voort, dat nummer één werd op de Billboard 200 en vier Grammy-nominaties kreeg.

Tim Visterin (Poster Joepie 17 oktober 1973)

Tim Visterin werd geboren in Antwerpen op 13 november 1940.

Hij leek in de weg gelegd om boekhouder te worden, maar zijn muzikale ambitie besliste daar uiteindelijk anders over.

Een tijdlang speelde hij mee met de groep The Jokers, alvorens in een Franstalige beatgroep “Roland et les Bémols” te stappen.

Toon Hermans, de legendarische Nederlandse conferencier en liedjeszanger, raadde Tim enkele jaren later aan om zich te laten bijscholen, een raad die de Antwerpenaar opvolgde door aan de Amsterdamse kleinkunstacademie te gaan studeren.

Aanvankelijk wierp hij zich op het cabaretgenre (met de groep “Sjanbaret”), maar de doorbraak kwam er in 1970 met een kinderliedje, namelijk een vertaling van het liedje “Dites-Moi, Monsieur” van de Franse zanger Jean-Claude Darnal als “De Vogel”.

Met medewerking van het Mechelse Onze-Lieve-Vrouw-knapenkoor ( VRT-weerman Frank Deboosere en radiomaker Pat Donnez waren lid van het kinderkoor) dat te horen is in de hit “De Vogel”.werden er van het luisterliedje maar liefst 100.000 exemplaren verkocht in Vlaanderen en Nederland.

Na enkele shows voor het kleine volkje (met onder meer Jean Blaute in de begeleiding) richtte Tim Visterin zijn aandacht toch meer op de zakelijke kant van de muziekbusiness.

Hij deed producties van een aantal Vlaamse artiesten, werd muziekuitgever (lokale vertegenwoordiger van o.m. Mud, The Sweet, Bee Gees …).

In de later jaren zeventig verhuisde hij naar de Verenigde Staten.

In 1991 kwam hij naar Vlaanderen terug en ging werken voor onder meer Centropa (Guy Beyers) en het team achter Helmut Lotti.

Zijn “De Vogel” blijft echter tot de dag van vandaag regelmatig opduiken in allerlei tv- en radioprogramma’s.

Zo vertolkte hij het lied op VTM in “de zomer van” en werd het nummer gecoverd door Danny Wuyts (een van de pianisten van het VRT-spelprogramma “de Notenclub”) in 1999.

“Ach, meneer een mooie vogel wil ik zijn, met sterke vleugels alstublieft, Meneer Merlijn” is dan ook een soort Vlaamse evergreen.

Tim Visterin is op 28 augustus 2018 overleden aan de gevolgen van een infarct.

Visterin werd 77 jaar.