Iemand een idee met welk vliegtuig en de periode van deze foto?
Mijn grootvader is aangeduid met een kruisje op de foto
Mijn grootvader Roger Van Speybrouck met sabena op reis.
Tag: Patrick De Graeve
Mijn overgrootvader Joseph Stepman (vader van mijn marraine) was lid van het Gentse orkest van Gus Saget.
Gentenaar Gus(taaf) zijn zeven jaar jonge broer is Freddy Saget.
De twee broers werden geboren in een muzikale familie in Ledeberg en hun buur was Leo Martin.
Het was ook Gus(taaf) die het pseudoniem Saget bedacht heeft, want eigenlijk heet de familie Saegeman, maar dat is nu juist een totaal ongeschikte benaming voor zo’n muzikale familie.
Het is ook Gus die zijn jongere broer inspireerde om in zijn muzikale voetsporen te treden.
Zowel Freddy als zijn zoon Xavier Saget hebben deze naam dan ook overgenomen.
Met optredens in alle grote Europese bigbands van na de oorlog (vernoemen we enkel nog maar Kurt Edelhagen en Fud Candrix) was deze klarinettist en altsaxofonist voor zijn jongere broertje Freddy Saget een echte held.
Freddy Saget was klarinettist bij de muziekkapel van de Zeemacht, maar daarnaast maakte hij deel uit van het vaste orkest van de Gentse opera.
Ook had hij net als zijn oudere broer een eigen dansorkest.
Met zijn orkest speelde hij jarenlang iedere week in de Chalet du Sud, een voormalige danszaal op het Zuid, en was hij vaak op tournee in heel Europa.
Zijn zoon Xavier vertelde verleden jaar in de Gentenaar het volgende over zijn vader: “Omdat hij zo ervaren was, kon hij muziek spelen ‘op zicht’, zonder een stuk lang te moeten inoefenen”en dat maakte van hem een veelgevraagde gastmuzikant.
Hij deelde het podium met Gilbert Bécaud, Dalida, Salvatore Adamo, Johnny Logan en vele anderen.
Freddy Saget was jarenlang tijdens de Gentse Feesten te horen op het podium van Het Waterhuis aan de Bierkant.
Tot zijn 87ste stond hij op het podium, met optredens die tot vier uur konden duren.
Freddy Saget kwam verleden jaar te overlijden in mei 2021.(foto uit eigen verzameling, De Gentenaar en info met dank aan Ronny De Schepper)
Vandaag 60 jaar geleden, mijn vader op legerkamp in het dorpje Rhoden (am Fallstein) in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt.
Mijn vader zou vandaag 81 jaar geworden zijn.
Helaas al 20 jaar overleden.
Aan alle bezoekers van mijn blog, ik wens jullie allen een fijne vakantie toe.
Vanavond is het ook al 25 jaar geleden dat Jan Hoet en Dany Vandenbosche in debat gingen over cultuur, politiek en beeldende kunst in de Hotsy Totsy (26 juni 1997)
Een avond om nooit te vergeten. Helaas was Wim ziek maar dit hebben we vlug kunnen oplossen.
Trouwens Jan en Dany hebben niet echt een moderator nodig om zich te laten sturen in het debat en er een leuke avond van te maken.
Conservator Jan Hoet, die sinds hij zich bij de CVP engageerde terecht « kunst-paus » wordt genoemd, ging vorig jaar in tal van debatten in de clinch met Dany Vandenbossche, de toenmalige SP-schepen voor cultuur.
De laatste tijd zaten ze elkaar niet meer in de haren.
Hebben ze misschien hun wilde haren verloren ?
We zullen het vanavond weten, want om 22 uur treden ze in de Hotsy Totsy in de ring voor een terugmatch.
We gebruiken opzettelijk de boksterm, want wie de Hotsy Totsy kent, weet dat dat toepasselijk is. En ook omdat het de lievelingssport is van Hoet natuurlijk.
Scheidsrechter is Wim Van Gansbeke. Eens zien of hij slagen onder de gordel toelaat, nu hij er daar onlangs zelf een aantal mocht incasseren… (met dank aan Ronny De Schepper voor het krantenartikel van het HLN, 26/6/1997)
Vandaag Vaderdag, helaas is mijn vader al 20 jaar overleden.
Foto genomen in de Tuin van mijn grootouders in de Gestichtstraat in Gentbrugge. Na de fusie met Gent, noem deze straat nu de Kliniekstraat.
De Gentse Familie Caron en haar geschiedenis.
De familie Caron was een gevestigde naam in het Gentse en waren eigenaar van een sigarenwinkel in de Veldstraat en Maroquni, een winkel in lederwaren die gelegen was op de hoek van de Zonnestraat en het Koophandelsplein.
De familie had vroeger ook een pand in de Vlaanderenstraat en ik was in de jaren tachtig daar toen gerant en woonde ook boven de winkel.
De winkel maakte deel uit van een Amerikaanse keten, namelijk Tandy.
De eigenaar en tevens mijn baas was Pierre Caron, die boekhouder was (Boekhoudkantoor Vandersmissen – Caron)en die later ook de krant de Vooruit (De Morgen) in Gent voorbereide na zijn faling om over te laten gaan aan de huidige eigenaar.
Het kantoor was gelegen in het prachtig herenhuis Hotel Claeys-De Cock in de Nederkouter 124 in Gent en die nu meer dan 20 jaar verder gaat onder de naam Accountancy & Tax Solutions.
Hij was ook mede-eigenaar van het gekende restaurant het Pakhuis in Gent.
Zijn andere broers waren minder succesvol, al was dat een tijd anders gezien Philippe Caron de invoerder was voor ons land van een gekende computermerk (Apricot Computers) dat nu al een tijd niet meer bestaat, maar in de jaren 80 redelijk populair was.
Francis Caron de oudste was toen gerant van een Tandy winkel in Oostakker.
75 jaar geleden, oprichting van de Koninklijke Dekenij Sint-Michiels in Gent.
Gent werd in de dertiende eeuw onderverdeeld in zeven parochies. Deze werden in wijken verdeeld en die wijken werden gesplitst in ‘gebuurten’.
Elk gebuurte had een deken die gekozen werd door de buurtbewoners.
Hij zorgde voor een soort buurtrechtspraak.
Hij moest dus tussenbeide komen bij kleine ruzietjes.
Verder moest een gebuurte ook zelf zorgen voor het kuisen van de straten,
het goed werken van bvb. straatverlichting. De deken stelde een baljuw aan als een soort plaatsvervangend deken.
Inkomsten kwamen uit een bijdrage dat nieuwe bewoners van een gebuurte moesten betalen, uit huwelijken en geboortes.
Vaste uitgaven waren onder andere het onderhouden van de straatverlichting(lampolie). Indien men winst had gemaakt, hield men een feest dat soms wel vier dagen kon duren.
De dekenijen werden afgeschaft onder het Frans bewind.
Ongeveer 100 jaar geleden werden de dekenijen terug opgericht,
onder de leiding van een opperdekenij.
De dekenij Sint-Mighiels is opgericht in 1892, maar moest wachten tot 1947 om de erkenning te krijgen als de Koninklijke Dekenij Sint-Michiels
Gent telt momenteel meer dan vijftig dekenijen.
Vandaag 46 jaar geleden, Sinterklaas op bezoek geweest bij mij en mijn zus.
Vandaag is het ook al 30 jaar geleden dat Guido Claus van de Hotsy Totsy is overleden.
Toeval kan soms vreemd zijn, toen Guido gestorven was bracht Motte, Hugo Claus, Hugo Van den Berghe en andere vrienden een bezoek aan het foyer van het Ntg 2 (Minnemeers) waar ik toen werkte als foyerverantwoordelijke.
Toen nooit gedacht dat ik de opvolger zou worden van Guido en Motte zou samen werken met mij.
Guido is vooral bekend als uitbater van de ‘Hotsy Totsy Jazz Club’ in Gent.
Het verhaal van de Hotsy Totsy start in 1973, het jaar waarin zijn jongste broer Johan Claus (1938-2009) het pand, op dat moment een winkel van Duizend Vuren, gelegen op de hoek van de Hoogstraat met de Oude Houtlei, inricht en decoreert met voor ogen de gelijknamige ‘Hotsy Totsy Club’ van Al Capone uit het Chicago van de jaren dertig.
In datzelfde jaar nog laat hij de exploitatie over aan broer Guido die er zijn levenswerk van maakt.
Het unieke interieur, de gezelligheid en de persoonlijkheden van Guido en levensgezellin Motte geven het artiestencafé een renommé tot ver buiten de grenzen.
Ook broer Hugo Claus en vele anderen, zijn er graag geziene gasten, die er geregeld een kaartje komen leggen.
Van Hugo Claus hangt buiten aan de zijmuur van de Oude Houtlei trouwens een lofgedicht op Guido Claus en op de ‘Hotsy Totsy’, genaamd ‘
Achter deze gevel hier’.De ‘Hotsy Totsy’ is als authentiek Gentse artiestencafé ruim 30 jaar een begrip in Gent en is nog steeds een pleisterplaats voor iedereen die geïnteresseerd is in kunst en cultuur.
Op 17 maart 1983, stelde Hugo Claus in de club zijn lang verbeide magnum opus Het verdriet van België voor aan pers en publiek, maar ook Miek & Roel stelden er ooit één van hun elpees voor. Laura Gemser, vooral bekend als “Black Emmanuelle”, bracht er een bezoek, net op het moment dat de blanke Emmanuelle (Sylvia Kristel dus) er ook was, samen met haar toenmalige minnaar Hugo Claus.
Van 1986 tot 1991 vormde Guido Claus met Jan Albert De Bruyne (alias ‘Prof. Arnoldus Goedbier’) het muzikaal straattheater-duo ‘Twee Wezen’, speelde hij in de toneelbewerking van “Lijmen & Het been” (naar Willem Elsschot) in het NTG (september 1986) en vertolkte tevens een tiental rolletjes in films, onder meer in: ‘De Loteling’ (1973), ‘Vrijdag’ (1981) en ‘Hector’ (1987).
Vandaag op 9 november 1991 overleed Guido Claus plotseling.
Motte heeft daarna nog met Patrick De Grave als de nieuwe patron de zaak gerund en met succes, tot ze ging werken voor de mensen van de Geus van Gent.
Patrick De Grave heeft de zaak verder geleid tot 2007 en sindsdien laat hij de zaak runnen door Lara Haeck.(Diverse bronnen, Ronny De Schepper en Wikipedia)
Vandaag mag Motte 76 kaarsjes uitblazen
Waarom Italië won en niet Frankrijk dit jaar op het Songfestival 2021
In de eerste plaats moet ik bekennen, dat ik medeschuldig ben aan de overwinning van Italië, omdat ik gewoon geen inspanning deed om te stemmen.
Denk dat dit het zwakte is, dat alleen jongeren stemmen en daardoor krijgt u zulke uitslagen.
Trouwens zou voor mij de overwinnaar best gediskwalificeerd mogen worden, gezien de zanger openlijk cocaïne snuift voor een publiek van 200 miljoen kijkers,
Maar los van dit, wat mij werkelijk boos maakte dat onze vakjury geen enkel punt gaf aan Frankrijk.
Misschien de hoogste tijd om de vakjury naar huis te sturen.
Ik zou graag trouwens eens willen weten, wie beslist wie in de vakjury mag zitten?
Waarom kan dit niet transparant gebeuren?
Punten Vakjury Punten publiek
12 Zwitserland 12 Frankrijk
10 Oekraïne 10 Oekraïne
8 Finland 8 Italië
7 Rusland 7 Litouwen
6 Bulgarije 6 Finland
5 Malta 5 IJsland
4 Zweden 4 Zwitserland
3 IJsland 3 Zweden
2 Italië 2 Malta
1 Portugal 1 Noorwegen
Mijn persoonlijke Top 5
1 Barbara Pravi – Voilà
2 The Black Mamba – Love Is On My Side
3 Hooverphonic – The Wrong Place
4 Destiny – Je Me Casse
5 The Roop – Discoteque
De Gentse Belleman Jean-Pierre Van de Perre is overleden.
Ik leerde hem kennen toen ik deken was van de dekenij Sint-Mighiels in Gent.
Beste Jean-Pierre, dank voor alles en aan de familie veel sterkte en mijn innige deelneming.
Jean-Pierre Van De Perre overleed vrijdag in het ziekenhuis, met zicht op de drie torens waar hij zo van hield.
Hij was al jaren ziek, maar zij enthousiasme en vooral zijn luide stem, die verloor hij nooit.
Sinds 2016 was hij officieel ‘de eerste Belleman van Gent’.
Hij volgde daarmee Belleman Willy Van De Putte op, en die was op zijn beurt de opvolger van de bijna legendarische Gentse Belleman Julien Pauwels.
Het was net omdat Julien zoveel opdrachten kreeg, dat er op zoek werd gegaan naar hulp.
Jempi werd verkozen tijdens de ‘2de Grote Prijs Orde Van de Belleman’, gehouden op zondag 18 juli 1993, op het Veerleplein.
Hij werd twee jaar later aangesteld als 2de aspirant Belleman, en na een stage kon hij in 1996 beginnen deelnemen aan wedstrijden in het buitenland.
Dat deed hij, onder meer in Groot-Brittannië en Nederland.
Hij was ook medewerker bij de organisatie van het ‘Millennium Wereldkampioenschap 2000’, dat in Gent plaatsvond.
In 2009 werd hij nog bekender dan hij al was, toen hij werd gevraagd om deel te nemen aan het VT4-programma The Block.
Hij werd er ‘de schrik van de deelnemers’, want als de bel van Jempi weerklonk, moest de te verbouwen kamer zijn afgewerkt.
Het was een opdracht die hij met veel plezier vervulde.
In 2016 werd Jean Van De Perre Belgisch Kampioen in Gooik, tijdens een uiterst spannende wedstrijd.
In Gent was de Belleman alom tegenwoordig.
Vorig jaar nog stond hij – omwille van de lockdown – helemaal alleen in het Zuidpark, voor de herdenking van 8 mei.
Opening van kermissen, markten, maatjesfestijnen, niks sloeg hij over.
En bovenal: alles wat hij beloofde, deed hij ook. het maakte hem een geliefd figuur in de Arteveldestad. (Sabine Van Damme, Nieuwsblad 14/05/2021 en foto’s viering boekenmarkt 10 jaar, 17 september 2017)
Toen gisteren nog vandaag was 