Het fenomeen Amanda Lear scoorde eind jaren zeventig een gigantische hit met Follow Me.

De geruchten dat ze een travestiet zou zijn, probeerde ze in diezelfde periode te ontkrachten door te poseren voor Playboy, maar de speculaties stopten hiermee niet.

Zelfs vijftien jaar geleden, in 2011, laaide de controverse weer op toen een Italiaanse krant een geboorteakte publiceerde van een zekere Alain Tap, geboren in 1939.

Dit was veel vroeger dan de late jaren veertig die altijd als Lears geboorteperiode werden aangenomen, al hing er rond haar ware leeftijd sowieso altijd al een zweem van geheimzinnigheid.

De krant toonde bovendien een foto van een jonge Tap die sprekend op haar leek.

Lear zelf bleef er nuchter onder en vertelde tijdens een bezoek aan Brugge in 2009 dat ze net als iedereen in de showbizz altijd moet acteren.

Al die mysteries deden haar muzikale succes destijds in elk geval geen kwaad.

Samen met producer Anthony Monn groeide ze uit tot de blanke queen of disco.

Ze brak in 1978 wereldwijd door met het nummer ‘Follow me’, waarna de successen elkaar snel opvolgden.

Haar single ‘Queen of China-Town’ was oorspronkelijk al in 1977 uitgebracht, maar werd door haar immense populariteit in 1978 opnieuw uitgebracht.

Ook andere nummers zoals ‘Enigma (Give a bit of mmmh to me)’, ‘Gold’, ‘The Sphinx’ en ‘Fashion Pack’ groeiden uit tot grote hits.

60 jaar geleden, Sean Flynn, zoon van Errol Flynn in de film The Son of Captain Blood en zijn droevige einde als oorlogsfotograaf.

In mei 1961, op 20-jarige leeftijd, kreeg Flynn een filmcontract met Sage Western Pictures om te spelen in de film Il Figlio del Capitano Blood (1962) , een vervolg op zijn vaders hitfilm Captain Blood .

De film werd in 1964 in de VS uitgebracht als The Son of Captain Blood .

In de zomer van 1966 ging Flynn naar Singapore om te spelen in zijn achtste en laatste film, de Frans-Italiaanse actiefilm Cinq Gars Pour Singapour (1967 en uitgebracht in 1968 als Five Ashore in Singapore).

Daarna ging hij aan de slag als freelancefotograaf, eerst voor het Franse tijdschrift Paris Match en daarna voor Time Life en tenslotte voor United Press International (UPI).

Flynns foto’s werden al snel over de hele wereld gepubliceerd.

Hij maakte naam als oorlogsfotograaf en dit vooral omdat hij gevaarlijke risico’s nam.

Op 6 april 1970 verlieten Flynn en een groep journalisten Phnom Penh om een ​​door de overheid gesponsorde persconferentie in Saigon bij te wonen.

Flynn en collega-fotograaf Dana Stone (die in opdracht van CBS werkte) kozen ervoor om deze verplaatsing te doen via motorfietsen en niet zoals andere journalisten te reizen via begeleiding van het leger.

Tijdens hun reis werden ze tegengehouden door de Vietcong en gevangen genomen.

Flynn en Stone zijn daarna nooit meer gezien of gehoord en hun lichamen zijn nooit terug gevonden.

Flynns moeder heeft enorm veel geld uitgegeven om haar zoon terug te vinden, maar zonder succes.

In 1984 werd Flynn wettelijk dood verklaard.

Zijn moeder, de Frans-Amerikaanse actrice Lili Damita stierf in 1994.

Tot op vandaag zijn de lichamen nog steeds niet gevonden.

60 jaar geleden, Sean Flynn, zoon van Errol Flynn in de film The Son of Captain Blood en zijn droevige einde als oorlogsfotograaf.