Tag: Sport

Het triestige verhaal van Boris Becker.

Meer dan 170 miljoen euro uitgeven op een paar jaar tijd – het klinkt wellicht zelfs voor veel rijken als een onbereikbare droom.

Toch wist tennisser Boris Becker al het geld dat hij verdiende tijdens zijn glansrijke carrière te verspelen.

Niemand die weet waar zijn fortuin is gebleven, velen die vragen stellen bij het feit dat Becker zelfs persoonlijke memorabilia moest verkopen bij het Britse veilinghuis Wyles Hardy om zijn schulden af te lossen.

Onder de eigendommen die de Duitser te koop aanbiedt, zijn de medaille die hij kreeg als verliezend finalist op Wimbledon in 1990, een replica van de zilveren beker die juwelier Tiffany maakte voor zijn zege in de US Open van 1989 en een replica van de Renshaw Cup die hij ontving als jongste winnaar ooit van een grand slam, toen hij in 1985 op 17-jarige leeftijd verrassend Wimbledon won.

Maar waar is al zijn geld gebleven? Becker wist in zijn carrière een vermogen van bijna 170 miljoen euro op te bouwen.

Becker won 49 toernooien in zijn carrière, waaronder drie keer Wimbledon. Als tennisheld verdiende hij tussen 1984 en 1999 meer dan 35 miljoen euro aan start- en prijzengeld. Vooral de talrijke sponsordeals met allerlei merken deden daarnaast de kassa rinkelen: 71 miljoen euro kwam er binnen door zijn naam te verbinden aan rackets en tenniskleding.

Puma betaalde 14 miljoen euro voor een Boris Becker-lijn, Estusa 10 miljoen euro en het Italiaanse Lotto zelfs 32,5 miljoen euro.

Als gezicht van Deutsche Bank, Coca-Cola, Mercedes, Nutella en maar liefst vier dure horlogemerken – Ebel (voor 1,1, miljoen), Seiko (3 miljoen), TAG Heuer (2,25 miljoen) en IWC – streek hij nog eens 50 miljoen euro op.

Hij wist nog meer inkomsten te verzilveren: de Duitse tennisbond gaf hem een loon van 6,5 miljoen euro, onder meer voor het spelen van de Davis Cup-landenwedstrijden.

Als trainer van collega Novak Djokovic verdiende hij in drie jaar tijd een loon van 3 miljoen euro.

En ook zijn optredens in de media werden goed betaald: voor een gastoptreden kreeg hij 200.000 euro van zender RTL, als expert kreeg hij 80.000 euro van Eurosport, de BBC betaalde hem 114.000 euro als Wimbledon-commentator.

Voor zijn biografie ’Das Leben ist kein Spiel’ kreeg Becker ruim 500.000 euro en voor het openen van een winkel of evenement rekende hij 12.000 tot 20.000 euro aan. Alles samen nog eens goed voor ruim 3,5 miljoen euro aan extra inkomsten.

Hoewel curator Mark Ford positief blijft en verwacht het faillissement van Boris in zes tot negen maanden af te kunnen ronden, zijn al die centen blijkbaar op.

Becker werd in juni 2017 failliet verklaard omdat hij niet in staat was een schuld terug te betalen aan Arbuthnot Latham, een Britse bank voor vermogende particulieren. Maar waar liep het dan fout?

Een deel van Beckers fortuin is naar zijn exen gevloeid. Boris staat gekend om zijn heftig liefdesleven, met alle financiële gevolgen van dien.

De zeer kostbare scheiding van zijn vrouw en ex-fotomodel Barbara Feltus kostte hem al de helft van zijn vermogen.

Zij vond het genoeg toen bleek dat haar man het Russische fotomodel Angela Ermakova had bezwangerd in een bezemkast van een restaurant, terwijl zij in het ziekenhuis lag om hun kind te baren.

Het avontuur kostte Becker behalve zijn huwelijk zes miljoen euro en een appartement in Londen voor de Russin plus een maandelijkse oudervergoeding van 10.000 euro.

En ook zijn huwelijk met de Nederlandse Lily Karssenberg liep intussen op de klippen.

Hoewel daar geen financiële details over bekend zijn, moet hij ongetwijfeld alweer diep in de buidel tasten.

Miljoenen zou Becker dan weer hebben verloren aan misgelopen investeringen en deals.

Hij betaalde dubieuze Nigeriaanse zakenpartners die hem in de grillige olieindustrie introduceerden grof geld, en deed nog meer rampzalige beleggingen.

En ook aan zijn luxueuze levensstijl gaf de tennisser miljoenen uit: Boris leefde altijd op grote voet, en sponsorde ook zijn vier kinderen rijkelijk.

Volgens zijn voormalige zakenpartner Hans Dieter Cleven is het dan ook duidelijk: Boris moet al jarenlang het ene gat met het andere dichten.

Als gevolg daarvan moest hij elke financiële transactie boven de 500 Engelse pond (580 euro) melden.

Normaal gesproken wordt zo’n voorwaarde na een jaar opgeheven, maar dus niet bij Becker.

Integendeel, tot oktober 2031 staat de ex-tennisser onder financieel toezicht. “Vanwege de geconstateerde overtredingen zijn de aan de heer Becker opgelegde beperkingen verlengd met als doel te voorkomen dat schuldeisers verdere schade ondervinden”, luidt de uitleg van de Britse ‘Insolvency Service’. (Diverse bronnen, Het Laatste Nieuws, ANP, Wikipedia en foto De Post 11 januari 1990)

Boris Becker (februari 1990)

55 jaar geleden, Cassius Marcellus Clay wordt Muhammad Ali

Hij onthulde lid te zijn van de Nation of Islam (waaraan toen gerefereerd werd als Black Muslims) en Malcolm X doopte Cassius Clay om in Cassius X, waarmee hij diens achternaam, als symbool van het slavernijverleden van zijn voorouders, verwierp.

Malcolm X en andere leden van de Nation of Islam waren Ali hierin voorgegaan.

In 1964 maakte Malcolm X bekend dat aan Clay zijn ‘X’ zou worden toegekend. Elijah Muhammad, de toenmalig leider van de Nation of Islam, nam diezelfde avond een telefonische verklaring op, die de radio zou worden uitgezonden, waarin hij bekendmaakte dat Clay voortaan als Muhammad (de profeet van de islam) Ali (de vierde kalief) door het leven zou gaan.

In het Nederlands wordt deze naam vaak als “Mohammed Ali” weergegeven.

Slechts enkele journalisten (Howard Cosell als meest vooraanstaande) accepteerden dit toen.

Zijn nieuwe naam stond symbool voor zijn nieuwe identiteit als lid van de Nation of Islam.(Diverse bronnen, Wikipedia en Foto’s 1 Ali met zijn gouden kampioensgordel, Foto 2 in de schoenenwinkel, Foto 3 Ali en zijn vrouw naar de krantenwinkel op het blad Muhammad Speaks te kopen en Foto 4 samen met zijn vrouw en vrienden in een snackbar in Corona, Long Island in New York waar Ali toen woonde.

30 jaar geleden, de uitleg van Mike Tyson over zijn techniek om vals te spelen tijdens de dopingscontrole.

“Ik gebruikte de urine van mijn zonen”, zegt ‘Iron Mike’.

Hoe ik dat dan aan boord legde bij de dopingcontrole?

Met een fake penis die ik bij me had. De meeste dokters, zelfs al zijn ze gay, voelen zich oncomfortabel als je je geslachtsdeel bovenhaalt.

Dus draaiden ze zich telkens weg als ik mij klaarmaakte om een plasje te doen.

Zo kon ik rustig mijn gang gaan. In het begin dacht ik eraan om de urine van mijn vrouw te gebruiken.

Maar ze zei tegen mij: ‘Stel je voor dat je dan zwanger blijkt’.

Daarom nam ik de urine van één van mijn zonen mee.”

Jenna de Rosnay

Jenna Severson is geboren in Californië en opgegroeid in Hawaii en Tahiti, en is de dochter van fotograaf, filmregisseur en oprichter van Surfer magazine John Severson en zijn vrouw, de voormalige Louise Stier. Ze heeft een jongere zus, Anna Severson (geboren in 1965).Vanaf 1982 verbrak Rosnay zeven keer het World Speedsailing Record (500 meter, windsurfen voor vrouwen) , eerst bij de Speed ​​Trials in Weymouth voor het eiland Portland in het Verenigd Koninkrijk. In 2010 werd ze ingewijd in de Speedsailing Hall of Fame.In 1988 begon ze met het ontwerpen van badkleding voor Huit en, later, wetsuits voor Neil Pryde .Jenna de Rosnay is twee keer getrouwd: Met Arnaud Louis Fromet de Rosnay (1946-1984), een Franse playboy, fotograaf en lange afstand windsurfer die de jongste zoon was van de Frans- Mauritaanse schilder Gaëtan de Rosnay en zijn vrouw, de voormalige Natacha Koltchine. Arnaud de Rosnay was eerder getrouwd geweest met Isabel Goldsmith, dochter van Sir James Goldsmith en kleindochter van Doña Maria Cristina de Borbon en Bosch Labrus, hertogin van Durcal. Jenna Severson en Arnaud de Rosnay huwden in 1981 en in 1984 verdween hij op zee tijdens een poging om van China naar Taiwan te windsurfen. Het echtpaar had één dochter, Alizé de Rosnay (geboren in 1984), een kunstenares en ontwerper die helpt bij het runnen van het familiebedrijf kunstgalerie Puka Puka in Paia, Maui, Hawaii. En met Emmanuel de Buretel , een opnamedirecteur die de grondlegger is van Because Music en de voormalige voorzitter en CEO van EMI Recorded Music Continentaal Europa. Ze hebben drie dochters.

40 jaar geleden, de wereld maakt kennis met de Nederlands autocoureur Jan Lammers (September 1979)

Lammers debuteert als regerend Europees Formule 3 kampioen in 1979 op 22-jarige leeftijd in de Formule 1.

Zijn beste resultaat in 1979 in een race is zijn 9e plaats op Montréal.

In 1980 rijdt Lammers in de ATS-Ford naar de vierde startplaats voor de Grand Prix van Amerika op Long Beach, echter na 100 meter racen is het in Amerika over voor Lammers door een gebroken steekas.

Later dat seizoen moet Lammers plaatsmaken voor de weer fitte Marc Surer en gaat nog rijden voor Ensign, maar omdat hij daar in een slechte auto rijdt, kan hij zich slechts drie keer kwalificeren voor de race.

In 1981 komt Lammers bij hetzelfde team niet echt uit de verf en ziet in San Marino ineens een nieuwe teamgenoot aan zijn zijde – ABBA-drummer Slim Borgudd – die later ook het kopmanschap bij het team zal overnemen, waarna Lammers het veld moet ruimen.

Hij keert tijdens de Grand Prix van België terug in de Formule 1, maar stapt noodgedwongen opnieuw in een kansloze auto.

In het turbulente jaar 1982 lijkt Lammers’ carrière een nieuwe wending te krijgen als Renault-rijder Alain Prost zich bij een crash op Monaco blesseert.

De eventuele vervanging van de Fransman door Lammers vindt geen doorgang als deze in Detroit met zijn Theodore in de muur smakt en daarbij zelf een duim breekt. Lammers rijdt dat jaar op Zandvoort zijn laatste Grand Prix.

In 1992 gebeurt iets unieks: Lammers’ comeback in de Formule 1, tien jaar na zijn laatste Grand Prix.

Dat is nog steeds een absoluut record in de Formule 1. Twee dagen voor de eerste race van het F1 seizoen van 1993 raakt het noodlijdende March-team in de problemen als Ilmor weigert het team motoren te leveren.

Lammers staat langs de kant en het team gaat uiteindelijk failliet.

Niet langer bereid om met een slechte auto in de Formule 1 te rijden, stapte Lammers in 1983 over op de Sportcars.

Op Le Mans schrijft hij 1988 samen met Andy Wallace en Johnny Dumfries racehistorie: hij zit 13 van de 24 uur achter het stuur, verslaat de sinds 1982 ongeslagen Porsches en weet de SilkCut Jaguar ondanks een kapotte versnellingsbak als eerste over de finish te brengen.

Het is de eerste overwinning voor Jaguar sinds 1957. Lammers wordt in Engeland dan ook ontvangen op het paleis en krijgt, net als Enzo Ferrari en Juan Manuel Fangio, de zelden aan buitenlanders uitgereikte titel Honorary Member of the BRDC.

In 1999 begint Lammers zijn eigen Sportcars-team: Racing for Holland. In 2002 en 2003 wint hij, samen met zijn protegé Val Hillebrand, met zijn eigen team de FIA Awards voor zijn wereldtitels in het sportwagen kampioenschap.

In 2008 zal Racing for Holland niet meedoen aan het wereldkampioenschap sportscars en zich volledig richten op de A1GP.

In 2011 staat Lammers opnieuw aan de start van de 24 uur van Le Mans.

Hij racet voor Hope Racing met de experimentele Oreca Swiss HY Tech-Hybrid, de eerste hybride raceauto tijdens de 24 uurs race. De auto valt na 20 ronden uit.

Lammers is tot nu toe 21 keer gestart aan de 24 uur van Le Mans en hoort daarbij tot de veteranen, hij staat achtste in de lijst met coureurs die het vaakst deelnamen. (Diverse bronnen, Wikipedia en Foto 1 1979 en samen met zijn mama en Foto 3 zijn ouders)

Jan Lammers zijn ouders
Jan Lammers en zijn mama