In 1933 trouwde ze met olympisch zwemkampioen en Tarzanvertolker Johnny Weissmuller.
In de jaren 40 raakte Vélez zwanger van acteur Harald Maresch.
Vélez schaamde zich ervoor een buitenechtelijk kind te krijgen, maar wilde geen abortus.
Ook was ze bang dat dit zou betekenen dat het ook gedaan zou zijn met haar filmcarrière.
Daardoor besloot ze om zelfmoord te plegen, via een overdosis medicijnen.
Zo klonk althans het bericht van de persverantwoordelijke.
Maar al vlug waren er geruchten, dat Vélez stierf na een val, waarbij ze haar nek brak en met haar hoofd in het toilet terechtkwam, waarin ze zou zijn verdronken.
De geruchten kwamen tot stand nadat het verslag van haar dood de werkelijkheid mooier wilde maken.
Velez trok voor haar zelfmoord zoals het een diva past, haar mooiste zilverlamé japon aan en decoreerde de kamer met geurkaarsen en bloemen.
Toen ze zich op het bed installeerde, deed ze dat met gevouwen handen alsof ze aan het bidden was.
Tijdens de nacht zorgden de slaaptabletten voor braakneigingen waarop ze in paniek naar de badkamer liep, struikelde en viel.
Haar dienstmeisje vond haar dode lichaam de volgende ochtend.
Haar naakte bovenlichaam zat rechtop, haar hoofd hing in het toilet, terwijl ze op haar knieën in een plas braaksel en uitwerpselen zat.
Omdat dit voor een filmster geen aanvaardbare dood was, verhulde men de feiten.
De Schone Slaapster versie, zoals Lupe Vélez plande, kwam daardoor niet uit, maar wel de roddel, die voor een keer de steun kreeg van de waarheid.
Vélez werd 36 jaar (Diverse bronnen en Wikipedia)


