In 1963 richt hij het Nieuw Vormgevend Gezelschap op en organiseert diverse jazz & poetry-happenings, met onderdelen als het voorlezen van gedichten, een spastisch ballet en een muziekstuk voor slagroomklopper, knerpdoos en een open- en dichtslaand boek op het programma.
Ook is Deelder een blauwe maandag zanger bij de gitaarloze beatgroep The Addicts.

Alleen twee nummers staan op het repertoire: Halleluja, I’m A Bum, een Engelse song uit de crisisjaren, en het van de eerste Stones-elpee afkomstige Can I Get A Witness

In 1968 richt hij samen met zijn vriendin Roselie Peters (waarmee hij in 1967 Jimi Hendrix ontmoette) en schoolvrienden Peter Snoey en Rob Peters het Schlagergezelschap van de Hyacinth op.

De groep weet een platencontract bij Bovema in de wacht te slepen en presenteert op 28 november de single We Were As Happy As My Uncle Ray.

In 1969 stappen de Peters uit het Schlagergezelschap van de Hyacinth. Het overgebleven duo doopt zich om tot Popera en maakt nog twee singles: Something en Look Over Here.

Na een ruzie met Radio Veronica, die weigert de single Something te draaien, houden zanger-tekstschrijver Deelder en componist Snoey het voor gezien.

Met Rob Peters maakt Deelder vervolgens enkele stripverhalen voor het jeugdblad Robbedoes. Onder de pseudoniemen Youssouph Ben Houpla (= Rob Peters) en Julian the Joint (= J.A. Deelder) publiceert de twee ook nog het boekje ABC Voor De Genieter Van Marihuana.

Onder zijn eigen naam debuteert Deelder met de door De Bezige Bij uitgegeven poëziebundel Gloria Satoria. Het debuut wordt positief ontvangen en beleeft diverse herdrukken.

Vandaag is de Nederlandse dichter Jules Deelder overleden en dit op de leeftijd van 75 jaar. Niet slecht voor een man die dacht nooit ouder te worden dan 33 jaar.