Wilbert Harrison wordt op 6 januari 1929 (op Wikipdia vermelden ze 5 januari, maar op zijn grafsteen staat 6 januari) geboren in Charlotte in de Amerikaanse staat North Carolina.
Wilbert Harrison werd ontdekt door trompettist Henry Epstein (1921-2014), die vanuit Miami onder het pseudoniem Henry Stone furore zou maken in de muziekbusiness.
In de jaren zeventig was Stone het brein achter de Miami-sound, met artiesten als Timmy Thomas (‘Why can’t we live together’), K.C. and the Sunshine Band (‘That’s the way I like it’) en George McCrae (‘Rock your baby’).
In 1953 verscheen zijn eerste single ‘This woman of mine’ op het Rockin’-label.De single flopte en het was dus tijd om iets anders.
In New Jersey leerde hij Fred Mendelsohn kennen, die met hem de single Don’t Drop it opnaam (1954), die een kleine radiohit was maar van een doorbraak was er terug geen sprake.
De doorbraak kwam er pas in 1958 en dit dankzij Bobby Robinson (oprichter van de platenlabels Red Robin, Enjoy en Everlast).
Vanaf 18 Mei 1959 staat Harrison twee weken op de eerste plaats van de Amerikaanse hitparade gestaan Kansas City.
Met Kansas City komen we terug bij het begin van het verhaal, namelijk met de single ‘This woman of mine die in feite dezelfde melodie heeft.Kansas City is in 1951 geschreven door het duo Leiber & Stoller als K.C Loving, en in 1952 voor het eerst op de plaat gezet door Little Willie Littlefield.
Littlefield beweert echter dat hij K.C. Loving geschreven heeft, maar dat hij de auteursrechten in een moment van zwakte aan Leiber & Stoller doorverkocht.
Toch zal Little Willie Littlefield zijn versie terug op de markt brengen om een graantje te kunnen mee pikken van het succes van Wilbert Harrison.
Hij is trouwens niet alleen, ook Hank Ballard & the Midnighters, Rocky Olson en Rockin’ Ronald & the Rebels brengen dit nummer op ongeveer dezelfde periode op markt.
Zo ging dat toen in die periode.
De opvolgers Goodbye Kansas City en Let’s stick together’ waren geen succes. “Goodbye Kansas City’ had de zelfde melodie als ‘Kansas City’.
Deze keer liet Harrison zijn eigen naam als componist op het Fury-label zetten.
Dat deed hij in 1962 ook bij ‘Let’s stick together’.Zeven jaar later , probeer hij nogmaals met het nummer Let’s stick together een plaats te vinden in de Hitparade, maar dan met de titel Let’s Work Together.
Hij veranderde de titel om geen problemen te hebben met zijn vorige platenbaas Bobby Robinson.
Deze single komt niet verder dan de tweeëndertigste plaats in de Hitparade.
In dat zelfde jaar had wel Canned Head er een grote hit mee en die bereikte zelfs de tweede plaats in Groot-Brittannië.
In 1976 brengt Bryan Ferry een cover uit van dit nummer en gebruikt de eerste titel, namelijk Let’s stick together.
Het nummer was goed voor een vijfde plaats in de BRT Top 30 en in Nederland bereikte het zelfs de derde plaats in de Top 40.
Wilbert Harrison is 65 jaar geworden.
In 2001 wordt de opname van Kansas City door Wilbert Harrison beloont met een Grammy Hall Of Fame Award.
Ook wordt zijn versie genoemd in The Rock And Roll Hall Of Fame’s 500 Songs That Shaped Rock And Roll.(Diverse bronnen, Harry Knipschild en Wikipedia)
Toen gisteren nog vandaag was 