Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Deze week, 40 jaar geleden, komen The Broads met hun cover Sing, Sing, Sing binnen in de Brt To 30.

De single was de opvolger van hun debuutsingle I Got Rhythm.

Beide singles, zijn swingklassiekers uit de jaren 30 en 40 in een moderne discoversie. De producer was

Sing, Sing, Sing is geschreven door Louis Prima in 1936.

De single was in Vlaanderen goed voor een twaalfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereiken ze de tiende plaats in de Top 40.

De gekende Nederlandse producer Ben Liebrand was verantwoordelijk voor de beide singles.

Ben Liebrand begon zijn carrière op 16-jarige leeftijd met het maken van remixen voor radioprogramma’s en clubs.

Zo werkte hij jarenlang voor Radio Veronica.

Als producer is hij verantwoordelijk voor onder meer de hits Rock The Boat van Forrest (geboren als Forrest Melvill Thomas Jr. en helaas ook al 10 jaar geleden overleden op 9 september 2013 in Tilburg) en Holiday Rap van MC Miker G. & DJ Sven (geboren als Lucien Witteveen en Sven van Veen).

Dankzij zijn remixen bereikte artiesten als Phil Collins (In The Air Tonight), Tavares (Heaven Must Be Missing An Angel) en Bill Withers (Lovely Day terug een plaats in de hitparade.

Ben Liebrand creëerde ook zijn eigen hits, zoals “Move to the Bigband” en “Eve of the War”.

Liebrand woont in Heerlen, waar hij zijn eigen studio heeft en is getrouwd met Brenda Liebrand, die ook zijn manager is. Ze hebben twee kinderen, Kevin en Kimberley.

De Broads opgericht in 1980 waren een Nederlandse popgroep die bestond uit zes vrouwen: Bep Zwerus, Heleen Schuttevaêr, Judith Fuldauer, Lut Mutsaers, Marian Tang en Marwyah Saebu.

De Broads traden op op verschillende festivals, waaronder het North Sea Jazz Festival in 1981.

In 1984 gingen ze uit elkaar.

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Erin Moran, toen beroemd als Joanie, de Benjamin van Happy Days.

Erin Moran begon haar acteercarrière al op jonge leeftijd en speelde in verschillende films en tv-series, maar had moeite om als volwassene werk te vinden.

Ze leed aan financiële en persoonlijke problemen en overleed in 2017 aan de gevolgen van keelkanker.

Erin Marie Moran werd geboren op 18 oktober 1960 in Burbank, Californië, als de jongste dochter van Sharon en Edward Moran, die nog vijf andere kinderen hadden.

Haar moeder schreef haar in bij een talentenbureau toen ze vijf jaar oud was en haar vader was een financieel manager.

Twee van haar broers zijn ook acteurs, John Moran en Tony Moran.

Ze beschuldigde haar vader publiekelijk van fysiek en mentaal misbruik in 1992.

Morans eerste acteerklus was op vijfjarige leeftijd in een tv-reclame voor First Federal Bank.

Op zevenjarige leeftijd werd ze gecast als Jenny Jones in de tv-serie Daktari, tijdens het vierde en laatste seizoen in 1968.

Ze maakte haar filmdebuut in How Sweet It Is! (1968) met Debbie Reynolds, en maakte regelmatig verschijningen op The Don Rickles Show in 1972, en gastoptredens in The Courtship of Eddie’s Father, My Three Sons, Bearcats!, Family Affair en in The Waltons, in een aflevering getiteld “The Song”, in 1975.

Ze verscheen ook in de tv-serie Gunsmoke.

In 1974, op dertienjarige leeftijd, werd Moran gecast om haar bekendste rol te spelen als Joanie Cunningham in de sitcom Happy Days, de jongere zus van Richie Cunningham (Ron Howard).

Moran zette de rol voort in 1982 in de kortstondige spin-off serie Joanie Loves Chachi.

Moran verklaarde later dat ze slechts met tegenzin had ingestemd om in de serie te spelen, omdat ze liever bij Happy Days was gebleven.

Ze won de Young Artist Award voor Beste Jonge Actrice in een Nieuwe Televisieserie voor haar rol.

Na de annulering van Joanie Loves Chachi in 1983 keerde ze terug naar Happy Days voor het laatste seizoen.

In 1983 zei Moran in een interview dat de producenten van Happy Days haar onder druk hadden gezet om te veranderen vanaf ongeveer vijftienjarige leeftijd: “Ze wilden plotseling dat ik afviel en dit sexy ding werd”.

In de volgende jaren maakte Moran verschillende andere gastoptredens op tv-series, zoals The Love Boat, Murder, She Wrote, en Diagnosis: Murder, en speelde tegenover Edward Albert in de cult sci-fi horrorfilm Galaxy of Terror (1981).

Net als veel andere kindacteurs had Erin moeite om rollen te vinden als volwassene.

Na de annulering van Happy Days in 1984 maakte ze af en toe gastoptredens op gescripte en realityshows.

Ze verhuisde uiteindelijk weg uit Hollywood, omdat haar financiële toestand het niet meer toeliet om iets te kunnen huren.

In 2012 spande ze samen met haar Happy Days-collega’s Anson Williams, Marion Ross, Don Most en de weduwe van Tom Bosley een rechtszaak aan tegen CBS en Paramount voor 10 miljoen dollar, waarbij ze beweerden dat ze nooit de royalty’s voor merchandise hadden ontvangen waar ze volgens hun contracten recht op hadden.

De zaak werd buiten de rechtbank om geschikt.

Moran was twee keer getrouwd, eerst met Rocky Ferguson van 1987 tot 1993, en daarna met Steven Fleischmann van 1993 tot haar dood.

Op 22 april 2017 overleed ze in een caravanpark in Corydon, Indiana, waar ze toen woonde met haar man.

Ze was 56 jaar oud.

Deze week, 35 jaar geleden, komt Mylène Farmer (geboren als Mylène Jeanne Gautie) met haar single Pourvu Qu’Elles Soient Douces binnen in de Belgische Top 50.

Mensen die me een beetjes volgen, weten dat ik fan ben van de Canadese zangeres Mylène Farmer.

De Pourvu Qu’Elles Soient Douces, uitgebracht in 1988 als derde single van haar album Ainsi Soit Je.

De tekst van het nummer, geschreven door Farmer zelf, gaat over de obsessie van mannen voor de billen en de sodomie, met dubbelzinnige verwijzingen naar het Kamasutra en een fotoserie van Robert Doisneau.

De muziek is gecomponeerd door Laurent Boutonnat, die ook de producer van het album was.

De single was een groot succes en stond vijf weken op nummer 1 in de Franse hitlijst, waardoor Farmer tegelijkertijd nummer 1 was met haar single en haar album.

De videoclip van het nummer, ook geregisseerd door Boutonnat, is een vervolg op die van Libertine en speelt zich af tijdens de Zevenjarige Oorlog in de 18e eeuw.

Met een duur van achttien minuten, een budget van drie miljoen frank en bijna 600 figuranten, was het destijds de langste en duurste videoclip ooit gemaakt in Frankrijk.

De clip bevat scènes van naaktheid, erotiek en geweld en veroorzaakte veel controverse.

Voor haar werk ontving Farmer in 1988 de Victoire de la musique voor beste artieste van het jaar.

Gezien op deze Blog het niet mogelijk is om de video te delen, dan maak de album versien.

Vandaag is het ook al 10 jaar geleden dat de Amerikaanse zanger Lou Reed is overleden.

Gisteren nog vandaag: Raymond Van Het Groenewoud ‎interviewt Lou Reed (Joepie 28 maart 1982)

Gisteren nog vandaag: Het nieuwe leven van Lou Reed (Muziek Expres juli 1981)

Gisteren nog vandaag: Lou Reed duikt opnieuw in het volle leven (Joepie 29 juni 1986)

Gisteren nog vandaag: Lou Reed doorprikt de legende, mijn doodgedrogeerd Image was slechts camouflage (Joepie 7 juni 1981)

Lou Reed in de gevangenis (Joepie van 11 juni 1979)

Wie kent ze nog The Osmonds (Joepie 17 oktober 1973)

De Osmonds waren een populaire muzikale familie uit de Verenigde Staten, die vooral in de jaren zestig en zeventig veel succes hadden.

Ze begonnen als een kwartet, bestaande uit de broers Alan, Wayne, Merrill en Jay Osmond.

Later voegden ze hun jongere broers Donny en Jimmy en hun enige zus Marie toe aan de groep.

Ze maakten verschillende soorten muziek, variërend van rock tot country tot gospel.

Ze hadden hits als “One Bad Apple”, “Crazy Horses”, “Love Me for a Reason” en “Paper Roses”.

Ze hadden ook een eigen televisieshow, The Osmonds, die van 1972 tot 1976 werd uitgezonden.

De Osmonds zijn nog steeds actief in de muziekwereld, hoewel niet meer als een complete groep.

Sommigen van hen hebben solocarrières nagestreefd, zoals Donny, die een succesvolle zanger en musicalster is geworden, en Marie, die zowel zingt als acteert.

Anderen hebben zich gericht op het produceren of schrijven van muziek, zoals Alan en Merrill.

Jay en Jimmy hebben ook nog opgetreden met hun eigen bands.

De Osmonds hebben in totaal meer dan 100 miljoen platen verkocht.

De ex-leden van de Osmonds leven nog allemaal, hoewel sommigen van hen gezondheidsproblemen hebben gehad.

Alan lijdt aan multiple sclerose, een aandoening die het zenuwstelsel aantast.

Hij heeft een stichting opgericht om geld in te zamelen voor onderzoek naar deze ziekte.

Wayne heeft een hersenbloeding gehad in 2019, waarvan hij grotendeels is hersteld.

Donny heeft een stembandoperatie ondergaan in 2017, waardoor hij tijdelijk niet kon zingen.

Marie heeft te maken gehad met depressie en eetstoornissen in het verleden, waarover ze openlijk heeft gesproken.

Op 7 augustus 2003 kreeg de familie Osmond een welverdiende erkenning toen ze hun eigen ster mochten onthullen op de “Hollywood Walk of Fame”.

De familie Osmond is diepgelovig en behoort tot de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter bekend als de Mormonen.

Op 8 november 2007 vierde de familie Osmond hun 50-jarig jubileum in een speciale aflevering van de Oprah Winfrey Show. Het hele publiek bestond uit familieleden van de Osmonds.

Gisteren nog vandaag