60 jaar geleden, blanke vrouw in het vizier in Congo (De Post van 3 juli 1960)
Categorie: De Post Tijdschriften
70 jaar geleden, de Franse actrice Martine Carol in Parijs als model om hoedjes te promoten (juni 1950)
70 jaar geleden, te gast bij het bedrijf Bell Telephone Manufacturing Company in Antwerpen.
De National Bell Telephone Company werd gesticht in Schotland door Graham Bell in 1877.
In 1880 splitste de American Bell Telephone Company zich van het bedrijf af.
De International Bell Telephone Company startte in 1882 zijn eerste buitenlandse vestiging in Antwerpen onder de naam Bell Telephone Manufacturing Company.
Het nieuwe bedrijf had zijn administratieve zetel in de Dambruggestraat gedelegeerd bestuurder was Francis Welles.
Nog datzelfde jaar werden de eerste eigen gebouwen met kantoren, magazijn en atelier, opgericht aan de noordzijde van de Boudewijnsstraat naar ontwerp van J.L. Hasse.
Hij gebruikte daarbij een baksteenarchitectuur met eclectische, neorenaissance- of neotraditionele stijlelementen.
In 1887 werd aan de zuidzijde van de Boudewijnsstraat een terrein gekocht voor de verdere uitbreiding van het complex.
Hasse bleef de vaste architect van de firma en zorgde voor de uitbouw van de succesvolle fabriek aan beide zijden van de Boudewijnsstraat.
In 1896-1897 werd aan de zuidzijde van de Boudewijnsstraat, op de huidige locatie van de gebouwen, een nieuwe fabriek gebouwd met bijhorende ateliers en een smidse.
Dit is het oudste nog bewaarde deel van de fabriek, in de zuidoostelijke hoek van het bouwblok.
De uitbreidingen, wijzigingen en vernieuwingen volgden elkaar in hoog tempo op.
In 1909 werd de eerste brug over de Boudewijnsstraat geslagen tussen de verschillende bouwblokken.
Het pronkstuk van het bedrijf is de opvallende, 58 meter hoge toren uitkijkend over de Bresstraat, opgetrokken rond 1953.
Het gebouw herbergde burelen en een administratief centrum van de firma en is een belangrijke realisatie van architect Hugo Van Kuyck.
Hij realiseerde ook het in de Sint-Laureisstraat tegen de toren aangebouwde kantoorgebouw, aansluitend bij de stijl en de bouwhoogte van de bestaande gebouwen.
Begin jaren ’70 werkten er ongeveer 15.000 mensen.
In 2006 kocht de stad Antwerpen het complex en liet het renoveren als centraal administratief centrum van de stad Antwerpen.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 25 juni 1950)
Vandaag 50 jaar geleden, plechtige ingebruikname van het hoofdkantoor Royale Belge.
Het gebouw is gelegen in de Brusselse gemeente Watermaal-Bosvoorde langs de Vorstlaan.
Het kruisvormige ontwerp is van René Stapels en Pierre Dufau, die zich o.a. inspireerden op de John Deere World Headquarters van Eero Saarinen (Moline, Illinois).
Het gebouw is 50,80 meter hoog en heeft een vloeroppervlakte van 54.000 vierkante meter.
De buitenzijde bestaat uit cortenstaal en bronskleurig gefumeerde ramen.
Dankzij de landschapsarchitecten Jean Delogne en Claude Rebold is het geheel harmonisch ingeplant tussen vijvers en groen.
De bouw begon op 4 april 1967, waarna op 25 juni 1970 de plechtige ingebruikname volgde.
Opdrachtgever was de verzekeraar Royale Belge.
Nadat die in 1999 was opgegaan in het Franse AXA, werd het complex verkocht aan Cofinimmo en teruggehuurd tot 2018.
AXA verhuisde in 2017 haar Belgische zetel naar het Troonplein (voormalig Hoofdkantoor Electrobel).
De Verenigde Staten werden de nieuwe eigenaar van de gebouwen aan de Vorstlaan, met de bedoeling er de Amerikaanse ambassade in onder te brengen.
De structuur bleek echter niet geschikt om zwaar kogelvrij glas te dragen.
Om al te ingrijpende transformaties te vermijden, plaatste de Brusselse regering het gebouw op de bewaarlijst, waarna de Amerikanen afzagen van het project.
Het gebouw is vanaf 23 mei 2019 Ingeschreven op de bewaarlijst van beschermde gebouwen in Brussel.
De toekomstige bestemming van het gebouw is onbekend en staat tot op vandaag leeg.
Laten we hopen dat dit mooi gebouw vlug een bestemming krijgt.
Want het zou niet de eerste keer zijn, dat door jarenlange leegstand en verwaarlozing een gebouw uiteindelijk toch afgebroken moet worden. (Diverse bronnen, Wikipedia en de Post van 28 juni 1970)
70 jaar geleden, viering 250 jaar Place Vendôme (De Post 25 juni 1950)
40 jaar geleden, Koningin Fabiola en prinses Juliana te gast in Diest en dit ter gelegenheid van 750 jaar Vrije Stad
50 jaar geleden, Edouard De Beukelaer en Louis Parein bevestigen dat General Biscuits Belgisch blijft
Vandaag 50 jaar geleden, Eddy Merckx winnaar Belgisch kampioenschap wielrennen in Yvoir.
50 jaar geleden, koning Boudewijn en koningin Fabiola op staatsbezoek in Zaïre (Congo-Kinshasa)
60 jaar geleden te gast op de filmset El secreto de los hombres azules
Met in de hoofdrol Lex Barker en Marpessa Dawn.
70 jaar geleden, te gast bij de Luikse zangeres Baby Hong-Suong
De Post 18 juni 1950
60 jaar geleden, prins Albert en prinses Paola te gast in Gent
50 jaar geleden, Louis Paul Boon speurt in Aalst naar zijn ware oorsprong.
40 jaar geleden, te gast bij Muhammad Ali
50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse kunstschilder Felix De Boeck.
In 1905 werd in Ukkel een college gesticht, waar De Boeck mocht studeren.
Hij eindigde de Grieks-Latijnse humaniora als primus met de hoogste onderscheiding.
De directeur hoopte dat hij priester zou worden, maar zijn besluit stond vast: hij koos geen intellectueel beroep maar zou zijn intellect en filosofie kanaliseren als schilder.
Maar hij wilde zijn kunst niet ondergeschikt maken aan brood verdienen. Daarom zocht hij naar een bestaanszekerheid en werd boer op het ouderlijk erf.
Hij trouwde in 1924 met zijn nicht Marieke. Ze kregen vijf kinderen, van wie er vier stierven nog voor zij een jaar oud waren.
Het vijfde kind, Marcelleke, bleef leven, maar was gehandicapt.
Zijn hele leven verliep volgens een vast tijdsschema.
Zes dagen werkte hij op het veld en componeerde hij in gedachten allerlei doeken.
Op zondag stapte hij zijn atelier binnen en schilderde. De romantische voorstelling van Felix De Boeck als boer die schildert, wordt best omgebogen als Felix De Boeck de kunstschilder die de boerenstiel beoefent.
Marieke heeft dat leven in volle overgave van eigen persoon aanvaard en volbracht. Zonder Marieke zou de Felix De Boeck zoals we die kennen nooit mogelijk geweest zijn.
In 1970 werd Felix De Boeck lid van de Koninklijke Academie van België.
Er werd een Felix De Boeckmuseum geopend op de zolderverdieping van het gemeentehuis van Drogenbos en een Vereniging Zonder Winstoogmerk ter bevordering van zijn werk gesticht.
De Boeck heeft de eerste steen gelegd van het nieuwe Museum Felix De Boeck in 1995: FeliXart Museum.
Kort daarna blies hij zijn laatste adem uit.
Hij werd begraven naast zijn geliefde vrouw, die niet lang voordien gestorven was.(Diverse bronnen, De Post van 14 juni 1970 en Wikipedia)
Toen gisteren nog vandaag was 