Vandaag 35 jaar geleden, de film Moonwalker met Michael Jackson te zien in de Vlaamse bioscoop (14 december 1988).
Categorie: Film
45 jaar geleden, Brooke Shields, sekssymbool van dertien jaar oud.
Het verhaal gaat over een 12-jarig meisje, Violet, dat opgroeit in een bordeel in New Orleans in 1917.
Ze wordt gefotografeerd en bevriend door een fotograaf, Bellocq, en later verkocht als maagd aan een rijke klant.
De hoofdrollen werden gespeeld door Brooke Shields, Keith Carradine en Susan Sarandon.
De film werd geprezen om zijn goede sfeer, mooie beelden en subtiele emoties, maar ook bekritiseerd om zijn ongemakkelijke onderwerp en exploitatie van de jonge actrice.
Gisteren nog vandaag
40 jaar geleden speelde John Travolta de hoofdrol in de film Staying Alive, een vervolg op Saturday Night Fever uit 1977 (Muziek Expres november 1983)
De film was geschreven en geregisseerd door Sylvester Stallone, die ook een cameo maakte als een man op de straat.
De film was een succes aan de kassa, met een wereldwijde opbrengst van 127 miljoen dollar tegen een werkbudget van 22 miljoen dollar.
De film volgde het verhaal van Tony Manero, een voormalige disco-ster die zijn droom najaagt om professioneel te dansen op Broadway.
Hij wordt verliefd op Laura, een rijke Engelse danseres die de hoofdrol krijgt in de show Satan’s Alley, waarin Tony en zijn vriendin Jackie ook kleine rollen hebben.
De film eindigt met een emotionele show, een verzoening met Jackie, en Tony’s triomfantelijke uitstraling als hij door Times Square paradeert.
De muziek van de film werd verzorgd door de Bee Gees, die ook verantwoordelijk waren voor de soundtrack van Saturday Night Fever.
Het nummer “Far from Over” van Frank Stallone, de broer van Sylvester, was een hit en werd genomineerd voor een Golden Globe en een Oscar voor beste originele nummer.
Andere nummers uit de film waren “The Woman in You” en “Stayin’ Alive” van de Bee Gees, en “Look Out for Number One” van Tommy Faragher.
Irene Cara, van arm meisje tot superster.
Zangeres en actrice Irene Cara begon al op jonge leeftijd met optreden en speelde op vijfjarige leeftijd in een Broadway-show.
Haar eerste filmrol was Angela in de romantische thriller Aaron Loves Angela uit 1975.
Irene Cara werd beroemd door haar rol als Coco Hernandez in de film en tv-serie Fame uit de jaren tachtig.
Ze zong ook het titelnummer van de film dat een wereldwijde hit werd.
In 1983 won ze een Oscar, een Grammy en een Golden Globe voor haar bijdrage aan de soundtrack van Flashdance, waar ze het nummer “Flashdance… What a Feeling” zong.
Na deze successen bracht ze nog enkele albums uit, maar ze kon niet meer hetzelfde niveau van populariteit bereiken.
Ze raakte ook betrokken bij juridische geschillen met haar platenmaatschappijen over haar contracten en royalty’s.
Irene Cara was getrouwd met Conrad Palmisano, een stuntman en regisseur, van 1986 tot 1991. Ze gingen uit elkaar na vijf jaar huwelijk. Ze kregen geen kinderen samen.
Ze kwam verleden jaar te overlijden op 25 november 2022.
Volgens het Amerikaanse Cara is overleden aan de gevolgen van hypertensie (hoge bloeddruk, red.) en een hoge cholesterol. Dat schrijft het Amerikaanse ‘TMZ’ op hun website.
Uit de resultaten van het onderzoek is ook gebleken dat de zangeres aan diabetes leed (Joepie 11 december 1983)
De Amerikaanse acteur, regisseur, producer en muzikant Malcolm-Jamal Warner in de kijker.
Hij is vooral bekend van zijn rol als Theo Huxtable in de sitcom The Cosby Show.
Hij had ook een relatie met Michelle Thomas, die zijn vriendin Justine speelde in de show.
Thomas was een actrice, model en komiek, die ook bekend was van haar rol als Myra Monkhouse in Family Matters.
Warner en Thomas waren samen van 1988 tot 1998, toen Thomas overleed aan de gevolgen van een zeldzame vorm van maagkanker.
Ze was slechts 30 jaar oud. Warner was bij haar zijde toen ze stierf in het Memorial Sloan-Kettering Cancer Center in New York.
Na haar dood bleef Warner actief in de entertainmentindustrie.
Hij speelde in verschillende films en tv-series, zoals Malcolm & Eddie, Listen Up!, Community, Suits, The Resident en The Conners.
Hij won een Emmy Award voor zijn regie van een aflevering van The Temptations miniserie in 1999.
Hij is ook een jazzmuzikant en heeft verschillende albums uitgebracht, waaronder Love and Other Social Issues in 2013.
Warner is momenteel getrouwd met Angela Robinson, een advocate die hij ontmoette in 2017.
Ze trouwden in 2019 en hebben samen een zoon, die geboren werd in 2020 (Joepie 27 november 1988)
Gisteren nog vandaag
Vandaag is het precies 64 jaar geleden dat de Franse acteur Henri Vidal overleed aan een hartaanval.
Hij was een van de populairste filmsterren van zijn tijd, vooral bekend om zijn rollen in historische en avonturenfilms.
Hij was ook de echtgenoot van de beroemde actrice Michèle Morgan, met wie hij een stormachtige relatie had.
Ze trouwden in 1950, maar gingen vaak uit elkaar en weer bij elkaar.
Ze hadden geen kinderen samen, maar Vidal had wel een zoon uit een eerder huwelijk met de actrice Michèle Cordoue.
Vidal leed aan depressie en drugsverslaving, wat zijn gezondheid en carrière ernstig aantastte.
Hij stierf op 10 december 1959 op 40-jarige leeftijd in zijn huis in Parijs.
Gisteren nog vandaag
De Franse actrice Isabelle Adjani.
Isabelle Adjani is geboren uit een Berbers-Algerijnse vader en een Duitse moeder.
Ze had al vroeg een passie voor acteren.
Ze deed mee aan amateurtheater toen ze twaalf jaar oud was.
Op haar veertiende maakte ze haar filmdebuut.
Na enkele bijrollen, kreeg ze in 1974 lovende recensies en veel publieke waardering voor haar rol in de film La Gifle. Dit was haar doorbraak in de Franse cinema.
Het jaar daarop gaf François Truffaut, een icoon van de nouvelle vague, haar haar eerste serieuze hoofdrol in zijn drama L’Histoire d’Adèle H. dat het tragische leven van Adèle Hugo verbeeldt.
Voor haar vertolking van de jongste dochter van Victor Hugo werd ze genomineerd voor een Oscar voor beste actrice.
In 1982 won ze haar eerste César voor beste actrice voor haar rol in de angstaanjagende horrorfilm Possession.
In 1984 kreeg ze opnieuw de César voor haar rol in het zinderende liefdes- en wraakdrama L’Été meurtrier.
Een gerucht dat Isabelle Adjani ziek of dood was, verspreidde zich in januari 1987. Om het te ontkrachten, verscheen de Franse actrice op 18 januari in het journaal op de Franse Tv-zender. Ze toonde aan dat ze in goede gezondheid en vol leven was.
In 1989 speelde ze de hoofdrol in de tragische biopic Camille Claudel.
Ze kreeg hiervoor haar derde César-prijs en haar tweede nominatie voor een Oscar voor beste actrice.
De film werd ook genomineerd voor de beste film in een vreemde taal.
Door deze grote bekendheid werd ze door het tijdschrift People uitgeroepen tot een van de 50 mooiste mensen ter wereld.
Voor haar hoofdrol in het bloedige historisch drama La reine Margot (1994) ontving ze haar vierde César.
Vijftien jaar later kreeg ze haar voorlopig laatste César met het drama La Journée de la jupe (2009).
Als zangeres heeft Adjani ook een carrière opgebouwd.
Ze bracht een album (1983) uit dat werd geproduceerd door Serge Gainsbourg.
Hij schreef ook de muziek voor het album Isabelle Adjani. Het nummer Pull marine was een groot succes en werd haar meest bekende muzikale prestatie.
Adjani is moeder van twee zonen. Barnabé (1979) is de zoon van haar relatie met cameraman en regisseur Bruno Nuytten.
Gabriel-Kane Day-Lewis (1995) is de zoon van haar relatie met de Britse acteur Daniel Day-Lewis.
In 2002 begon ze een relatie met de Franse muzikant Jean-Michel Jarre.
Deze relatie trok veel aandacht in de media, maar hield geen stand en eindigde in 2005.
Gisteren nog vandaag
Vanavond, 35 jaar geleden, avant-première van de film Beetlejuice in zaal Tijl, Century Center, in Antwerpen (8 december 1988).
40 jaar geleden, Jane Wyman, in de tv-reeks Falcon Crest.
Jane Wyman, geboren als Sarah Jane Mayfield op 5 januari 1917, was een Amerikaanse actrice.
Ze ontving een Academy Award (1948), vier Golden Globe Awards (1948, 1950, 1951 en 1983) en nominaties voor twee Primetime Emmy Awards (1957 en 1959).
Haar filmcarrière begon op 17-jarige leeftijd bij Paramount Pictures, waar ze danste in het koor voor Dance Director LeRoy Prinz in 1934.
Ze tekende haar eerste studiocontract met Warner Bros. in 1936 op 19-jarige leeftijd¹.
Ze was getrouwd met Ernest Wyman (1933-1935), Myron Futterman (1937-1938), Ronald Reagan (1940-1949), en Frederick Karger (1952-1955, 1961-1965).
Ze had ook relaties met Cesar Romero (1989), Greg Bautzer (1950 – 1952), Lew Ayres (1948 – 1949) en Manny Sachs.
Jane Wyman overleden op 10 september 2007 op 90-jarige leeftijd (Joepie 27 november 1983)
35 jaar geleden, U2, een hele tournee vanuit de bioscoopzetel (Joepie 27 november 1988)
Het verhaal van de Oostenrijkse muzikant Anton Karas die beroemd werd door zijn citermuziek voor de film The Third Man.
Anton Karas ontmoette de regisseur Carol Reed in 1948, toen Reed in Wenen was om de film te draaien naar een verhaal van Graham Greene.
Met in de hoofdrol Orson Welles, Joseph Cotten, en Alida Valli.
Reed was onder de indruk van Karas’ spel in een Heuriger, een typisch Weens wijnbar, en nodigde hem uit om in zijn hotel voor hem te spelen.
Reed besloot om Karas de muziek voor de film te laten componeren en nam hem mee naar Londen voor 12 weken.
Hij schreef muziek voor elke scène van de film, maar het beroemdste stuk, het Harry Lime Theme of The Third Man Theme, had hij al zo’n 20 jaar eerder gemaakt.
De film werd eind 1949 uitgebracht in Engeland en werd een groot succes.
Dankzij de film kreeg Karas al snel aanbiedingen van muziekuitgevers en zelfs een uitnodiging van de koninklijke familie om in Londen een concert te geven.
Het nummer The Third Man Theme werd een grote hit en maakte Karas wereldberoemd.
Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse en Britse hitlijsten, en bleef daar wekenlang staan.
Het wordt geschat dat er meer dan 40 miljoen exemplaren van het nummer zijn verkocht, zowel op plaat als op bladmuziek.
Het thema van The Third Man wordt nog steeds beschouwd als een iconisch stukje filmgeschiedenis, en een meesterwerk van muzikale sfeer.
Anton Karas overleed op 10 januari 1985 en werd begraven op een begraafplaats in Sievering in Wenen.
De film de sprookjeswereld van de gebroeders Grimm te zien in de Vlaamse bioscoop.
Deze film vertelt het verhaal van Wilhelm en Jacob Grimm en drie van hun sprookjes. In het eerste sprookje wordt een dansende prinses verliefd, het tweede sprookje gaat over Kerstmis en het laatste sprookje over een vuurspuwende draak die een koninkrijk terroriseert.
Nina Hagen werd geboren in Oost-Berlijn als dochter van actrice Eva-Maria Hagen en journalist, schrijver Hans Oliva-Hagen.
Haar stiefvader was de cabaretier en protestzanger Wolf Biermann, die haar inspireerde om zich te verzetten tegen het communistische regime.
Nina Hagen was buiten haar stiefvader dan ook een van de eerste artiesten die kritiek durfde te uiten op het leven in de DDR.
Haar nummer Du Hast Den Farbfilm Vergessen, dat ze opnam met de band Automobil, was een ironische aanklacht tegen de somberheid en de onderdrukking van het Oost-Duitse regime.
Het nummer werd in 1974 uitgebracht als haar debuutsingle en maakte haar meteen populair bij het jonge publiek.
In december 2021 koos bondskanselier Angela Merkel voor de taptoe bij haar afscheid voor dit nummer.
Ze emigreerde naar het Westen in 1977 en richtte de Nina Hagen Band op, waarmee ze twee succesvolle albums uitbracht: Nina Hagen Band (1978) en Unbehagen (1979).
Haar grootste hits waren onder andere “Unbeschreiblich weiblich”, “TV-Glotzer” en “African Reggae”.
Nina Hagen wordt beschouwd als een pionier van de punk- en new wave-beweging in Duitsland.
Ze experimenteerde met verschillende muziekgenres, zoals rock, pop, opera, reggae, rap en dance.
Ze werkte samen met artiesten als Herman Brood, Adamski, M.C. Shawn en Apocalyptica.
Ze bracht meer dan 20 albums uit, waarvan de laatste Return of the Mother (2000) was.
Ze is ook bekend om haar spirituele en politieke activisme.
Ze bekeerde zich tot het hindoeïsme in de jaren 80 en steunde verschillende sociale en ecologische doelen.
Betref het hindoeïsme daar ze maakte een einde aan in 2005 en stapte ze over naar de Evangelisch-Reformierte Kirche in Schüttorf.
Nina Hagen had verschillende relaties en huwelijken in haar leven.
Ze heeft twee kinderen: Cosma Shiva Hagen (1981), die ze kreeg met gitarist Ferdi Karmelk (lid geweest van James Mean, Tee Set, Les Baroques, Vitesse, Wild Romance, Nina Hagen begeleidingsband en The Managers en kwam te overlijden 20 augustus 1988) en Otis Chevallier-Hagen, die ze adopteerde met haar tweede echtgenoot Lucas Alexander Breinholm, een relatie die een jaar duurde, namelijk van 2004 tot en met 2005.
Haar eerste huwelijk was met David Lynn van 1996 tot en met 2000.
Betreft haar relatie met Herman Brood in 1979 toen de krantenkoppen melding maakte van een sensationele huwelijk van Herman Brood en Nina Hagen en toen ook de hoofdrolspelers van de film Cha Cha.
Was het al vlug duidelijk dat dit niet meer was dan publiciteitsstunt om de film te promoten.
Op de set leerde ze wel gitarist Ferdi Karmelk kennen. Sommige beweren dat er wel eerder een korte relatie was tussen haar en Herman Brood.
Later vertelde ze in een interview dat Herman Brood haar soulmate was, maar dat ze geen relatie met hem kon hebben gezien zijn drugsgebruik.
Een vreemde reactie gezien Ferdi Karmelk zelf verslaafd was aan drugs en daar ook aan kwam te overlijden in 1988.
Ook zou ze voor een korte periode getrouwd geweest zijn met een kraker uit Londen.
50 jaar geleden, de film Jesus Christ Superstar te zien in de Vlaamse bioscoop (Joepie november 1973).
Robin Williams, ik verzon mijn vrienden.
Robin Williams werd geboren in Chicago op 21 juli 1951 als zoon van Robert Fitzgerald Williams en Laurie McLaurin.
Hij begon zijn carrière als stand-upcomedian in de jaren 70 en kreeg zijn eerste tv-rol als alien Mork in de serie Mork & Mindy.
Hij speelde zowel komische als serieuze rollen in films als Good Morning, Vietnam, Dead Poets Society, Aladdin, Mrs. Doubtfire, Good Will Hunting en One Hour Photo.
Hij won een Oscar voor zijn bijrol in Good Will Hunting en verschillende Golden Globes en Emmy Awards voor andere rollen.
Williams had drie kinderen uit twee eerdere huwelijken: Zachary, Zelda en Cody.
Zijn eerste huwelijk duurde van 4 juni 1978 tot in 1988. In 1983 kreeg hij een zoon.
Op 30 april 1989 trouwde hij voor de tweede maal, en uit dat huwelijk kreeg hij een dochter en een zoon.
In 2008 scheidde hij van zijn tweede vrouw.
In 2009 onderging Williams een hartoperatie. In 2011 trouwde hij voor de derde keer met Susan Schneider.
Williams leed aan een zware depressie en had problemen met alcohol en drugs.
Een paar weken voor zijn overlijden liet Williams zich nog opnemen in een kliniek in de hoop zijn focus weer terug te vinden. Het mocht niet baten.
Op 11 augustus 2014 werd hij dood aangetroffen in zijn huis in Californië.
De doodsoorzaak was zelfmoord door ophanging.
Hij was 63 jaar oud.
Drie dagen na zijn overlijden verklaarde zijn weduwe Susan Williams dat hij sinds korte tijd wist dat hij aan de ziekte van Parkinson leed.
Uit de lijkschouwing bleek dat hallucinaties een mogelijke oorzaak van zijn zelfmoord konden zijn geweest: Williams bleek Lewy Body Dementie te hebben.
Twee jaar later vertelde ze dat Williams een breed scala aan behandelingen had ondergaan in een poging beter te worden. „Hij bleef maar zeggen: ’Ik wil gewoon mijn hersenen opnieuw opstarten’(Joepie 20 november 1988).
Gisteren nog vandaag
Toen gisteren nog vandaag was 