Earl Bostic ‎ The Best Of Earl Bostic

Het bekendste was Bostic voor zijn markante alt-saxofoon-sound.

Bovendien speelde hij tenor-saxofoon, fluit en klarinet.

De romantische, maar ook ondernemende klank van de Bostic-band, gewoonlijk in de bezetting Gene Redd (vibrafoon), Fletcher Smith (piano), Margo Gibson (bas), Charles Walton (drums) en Alan Seltzer (gitaar) en Earl Bostic (alt-saxofoon) was een van de onmiskenbare sounds zowel van de jazz alsook van de R&B.

Zijn plaatopnamen waren in de jaren 50 succesnummers in de jukeboxen.

Bostic genoot een elementaire opleiding tot muzikant en kreeg van de Xavier University in New Orleans een onderscheiding in muziektheorie.

Hij verhuisde in 1938 naar New York en richtte een jazz-combo op.

Tijdens de vroege jaren 40 speelde hij in de band van Lionel Hampton.

In 1945 verliet hij de band, richtte opnieuw een combo op, waarmee hij voor Majestic Records opnamen maakte.

Het grote succes bleef echter uit, totdat hij in 1948 bij Gotham Records in New York een contract tekende en overging naar de R&B.

Met het muziekstuk Temptation had hij direct succes (10e plaats, R&B-charts).

In de verloop van de jaren 50 nam Bostic veel op voor King Records uit Cincinnati, waar hij twee zeer succesvolle singles uitbracht: Sleep (1950, 6e plaats) en zijn grootste succes Flamingo (1951, 1e plaats).

De interpretatie van het laatste nummer werd zijn handelsmerk.

Tijdens de jaren 60 nam hij voor King Records diverse albums op, waarvan de muzikale stijl in toenemende mate richting soul-jazz neigde.

Op 28 oktober 1965 overleed Earl Bostic op 52-jarige leeftijd aan de gevolgen van een zwaar hartinfarct tijdens een optreden in Rochester.(Diverse bronnen en Wikipedia)

Earl Bostic ‎ The Best Of Earl Bostic

Vandaag 30 jaar geleden, overlijdt de Koning van de Mambo Dámaso Perez Prado aan een beroerte in Mexico City.

Damaso Perez Prado is op 11 December 1916 geboren op Cuba.

In 1947 brengt hij voor het eerst een bezoek aan Mexico. Een jaar later besluit hij er te gaan wonen.

Nooit meer zet hij een voet op Cubaanse bodem. Na 33 jaar, krijgt in 1980 Pérez Prado de Mexicaanse nationaliteit

In 1955 breekt The King Of Mambo wereldwijd door met Cherry Pink And Apple Blossom White, dat overigens oorspronkelijk uit Frankrijk stamt (gecomponeerd door de Franse componist Louiguy ). waar het in 1950 door André Claveau wordt opgenomen als Cerisier Rose Et Pommier Blanc.

Cherry Pink And Apple Blossom White staat 10 weken lang aan de top van de Amerikaanse hitparade, drie jaar later bereikt het nummer Patricia de eerste plaats.

Tien jaar na zijn dood komt Perez Prado opnieuw in de belangstelling te staan wanneer Lou Bega een enorme hit scoort met Mambo # 5, waarvoor hij zich laat inspireren door Prado’s muziek.

Dámaso Perez Prado is 72 jaar geworden.

Zijn zoon, Pérez Jr., blijft tot op de dag van vandaag het Pérez Prado-orkest leiden.

Mambo Dámaso Perez Prado

Vandaag is het ook al tien jaar geleden dat crooner Andy Williams is overleden.

Williams is vooral bekend van het nummer Moon River uit 1961, hoewel dat nooit in de hitlijsten stond.

Ook de liedjes Can’t Get Used To Losing You, Speak Softly Love (uit de film The Godfather), Music to Watch Girls By, Love Story, Happy Heart, Can’t Take My Eyes Off You en Can’t Help Falling In Love (gecoverd van Elvis Presley) werden populair.

Ook maakte hij tal van kerstalbums en leende hij zijn warme stem aan de kerstkraker The Most Wonderful Time of the Year.

Andy Williams was van 1961 tot 1975 getrouwd met Claudine Longet (Franse zangeres, actrice en danseres), met wie hij drie kinderen had.

Williams leerde Longet kennen toen ze als danseres in Folies Bergère werkte.

Na hun echtscheiding stond Willams zijn ex bij tijdens haar proces voor de dood van haar vriend Vladimir Peter Sabich.

Longet schoot de skikampioen “per ongeluk” dood in de douche.

Ze werd veroordeeld tot dertig dagen cel en een kleine boete.

In 1991 trouwde Andy Williams een tweede keer met Debbie Meyer.

Williams leed sinds 2011 aan blaaskanker.

Op 19 juli 2012 klonk het nog dat Williams goed herstelde en zich elke dag beter voelde en in september alweer kon gaan optreden.

Williams kon de ziekte echter niet de baas en overleed uiteindelijk op 25 september 2012 aan de gevolgen ervan.

Andy Williams kreeg maar liefst 18 gouden en 3 platina-albums

Rita Reys en Pim Jacobs met gitarist Wim Overgauw en bassist Ruud Jacobs.

Rita Reys, geboren als Maria Everdina Reijs in het hartje van Rotterdam, groeide uit tot een van Nederlands grootste jazziconen.

Haar leven was nauw verweven met de muziek. In 1945 trouwde ze met jazzdrummer Johan Wessel Ilcken, met wie ze in 1954 een dochter kreeg.

Haar carrière nam een vlucht, maar het noodlot sloeg toe. Vlak na haar tweede Amerikaanse tournee, op 13 juli 1957, overleed Ilcken plotseling aan een hersenbloeding.

Op 30 september 1960 vond ze opnieuw geluk en trouwde ze in Hilversum met pianist Pim Jacobs. Hun huwelijk was ook een succesvolle muzikale samenwerking. Reys’ talent bleef niet onopgemerkt: ze won maar liefst zes Edisons, onder meer voor klassieke albums als “Marriage in modern jazz” (1960), “Rita Reys Sings Burt Bacharach” (1971) en “Two for tea” (1988).

Ze overleefde ook haar tweede echtgenoot; Pim Jacobs overleed op 3 juli 1996 aan de gevolgen van kanker.

Rita Reys bleef echter optreden. Zelfs na een zware heupoperatie stond ze er weer.

Haar allerlaatste concert gaf ze op 6 juli 2013 in de North Sea Jazz Club in Amsterdam.

Het bleek een afscheid: eind die maand werd ze getroffen door een hersenbloeding en overleed kort daarna.

Na een herdenkingsdienst in Breukelen werd ze in besloten kring gecremeerd.