Categorie: mode

45 jaar geleden, te gast bij Yves Saint Laurent in zijn atelier.

Yves Saint Laurent was de zoon van Charles Saint Laurent, een Pied-Noir en manager bij een verzekeringsmaatschappij en Lucienne Mathieu.

Toen hij zeventien was verliet Saint Laurent het ouderlijk huis om voor de ontwerper Christian Dior te gaan werken.

Toen Dior in 1957 stierf, kreeg Saint Laurent op 21-jarige leeftijd de leiding over het toen slecht lopende modehuis Dior.

De ontwerpen van Saint Laurent waren zo vernieuwend dat ze tot grote successen leidden.

Zo bijvoorbeeld de trapeziumjurk uit 1958, die ruim viel om de taille in plaats van deze in te snoeren. Saint Laurent gebruikte zowel fel lichte, als donkere kleuren, al ontwierp hij eenmalig ook een collectie waarvan alle kledingstukken zwart waren.

Tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog werd Saint Laurent opgeroepen om in het Franse leger te dienen.

Na twintig dagen werd hij echter vanwege een zenuwinzinking opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis, waar hij onder andere met elektroshocktherapie werd behandeld.

Vanwege zijn zenuwinzinking werd Saint Laurent de leiding over het modehuis Dior ontnomen.

Samen met zijn partner Pierre Bergé begon hij daarop zijn eigen modehuis, met de later bekend merknaam YSL.

In 1993 werd het modehuis van Yves Saint Laurent voor ongeveer 600 miljoen dollar verkocht aan het farmaceutische bedrijf Sanofi.

Zes jaar later werd het merk YSL gekocht door Gucci.

Tom Ford kreeg de leiding over de ready-to-wear-collectie, terwijl Saint Laurent de haute couture-collectie ontwierp.

In 2002 werd, mede als gevolg van Laurents leeftijd, drugsmisbruik, depressie, alcoholisme, kritiek op de YSL-ontwerpen en problemen met Tom Ford, besloten het couturehuis van YSL te sluiten.

Hierna trok Saint Laurent zich meer en meer terug in zijn huis in Marrakesh, Marokko.

Yves Saint Laurent overleed op 71-jarige leeftijd.

Hij werd begraven in Marrakesh.(De Post februari 1979, diverse bronnen en Wikipedia)

De waaier komt terug, het doeltreffende wapen in de hand van een vrouw.

De Spaanse waaiers zijn een symbool van de Spaanse cultuur en traditie.

Ze werden oorspronkelijk gebruikt om zich te verkoelen in de hete zomers, maar ze kregen al snel een andere functie: die van een geheim communicatiemiddel.

De waaiers werden gebruikt om boodschappen over te brengen zonder woorden, vooral tussen vrouwen en hun aanbidders.

De geschiedenis van de waaiertaal gaat terug tot de 16e eeuw, toen de waaiers in Spanje werden geïntroduceerd door de Moren.

De waaiertaal bestond uit verschillende gebaren en posities van de waaier, die elk een betekenis hadden.

Zo kon men bijvoorbeeld uitdrukken of men getrouwd was, of men interesse had in iemand, of men boos of blij was, of men wilde afspreken of niet, enzovoort.

De waaiertaal was een subtiele en elegante manier om te flirten en te converseren in een tijd waarin de sociale normen streng waren (De Post 17 januari 1954).

Gisteren nog vandaag