Categorie: Vlaamse en Nederlandse Hits

Een aangrijpend artikel in de Joepie van 4 juni 1975, “De Vlaamse zanger Tony Winter na zware klap, namelijk het overlijden van zijn vrouw Rita Heymans, een loopbaan in dienst van zijn kinderen”, belichtte de moeilijke periode voor Tony Winter.

Tony Winter, geboren als Frans De Schrijver en getogen in Affligem-Teralfene (Vlaams-Brabant), begon zijn muzikale reis op veertienjarige leeftijd als gitarist.

Zijn artiestennaam was een speelse knipoog naar Willy Sommers, met de ambitie om de nummer twee in Vlaanderen te evenaren.

Dit lukte echter niet helemaal, want buiten twee bescheiden hits – “Geef mij jouw liefde” (een vertaling van Mike Brants “C’est ma prière”) in 1972 en “Mi Amore Angelica” in 1974, die de top van de Vlaamse Top 10 bereikte – bleef een doorbraak uit.

Na het tragische overlijden van zijn echtgenote in 1975, sloeg Tony Winter een nieuwe weg in.

Hij toerde met Frédéric François als diens licht- en geluidstechnicus.

In 1977 richtte hij zich op productiewerk en kwam hij in contact met Emly Starr. Tony Winter produceerde en schreef onder andere “No No Sheriff” voor Emly Starr, een nummer dat de veertiende plaats bereikte in de BRT Top 30 en de tweeëndertigste plaats in de Nederlandse Top 40.

Ook schreef hij “Samson” voor haar, waarmee Emly Starr België vertegenwoordigde op het Eurovisie Songfestival in 1981 en op de dertiende plaats eindigde met 40 punten.

Hoewel Tony en Emly verdwenen van het zangtoneel, werden ze bekend als het brein achter Globe Show Center in Denderleeuw, dat ook een filiaal in Dubai heeft. In de opnamestudio’s van het Globe Show Center in Denderleeuw werden onder andere de eerste uitzendingen van “Tien om te zien” opgenomen.

Tony Winter was zelfs de bedenker van de titel!

Zelfs wereldsterren als Tom Jones en Tina Turner maakten gebruik van zijn studio’s.

Tony’s drang naar innovatie leidde tot de ontwikkeling van de “Cyber-stage” in 1993.

In 2018 lanceerde hij met zijn bedrijf HD Ledshine het grootste mobiele scherm ter wereld, met afmetingen van 16 meter breed en 9 meter hoog.

Tragisch genoeg werd Tony Winter ernstig ziek door een zeldzame bijwerking van een medicijn.

Hij overleed op 2 februari 2022 op 71-jarige leeftijd.

45 jaar geleden, brand in de platenzaak van de Vlaamse zangeres Samantha.

Na de herstart, besloot Samantha om te stoppen met de zaak op 2 januari 1981.

In Deurne begint ze een platenwinkel en blijft op die manier nauw in contact met de muziek. “Ik werd daarin gestimuleerd door mijn moeder en een vriendin van me.

Maar ik had snel door dat dat moeilijk te combineren was met mijn zangcarrière.

De klanten hadden graag dat ik hen voorthielp, maar ik moest vaak gaan optreden en dan heb ik besloten er na ruim twee jaar een punt achter te zetten.

Twee meesters dienen zat er niet in dat lukte niet (Joepie 18 mei 1980).

Vandaag mag Willeke Alberti 80 kaarsjes uitblazen.

Geboren in het naoorlogse Amsterdam als dochter van de bekende zanger Willy Alberti en Ria Kuiper, bracht ze een deel van haar jeugd door in Arnhem bij haar grootmoeder.

Al op jonge leeftijd, elf jaar om precies te zijn, debuteerde ze in de musical Duel om Barbara en zong ze samen met haar vader het duet “Zeg pappie ik wilde u vragen” op haar eerste single.

De jaren zestig markeerden haar doorbraak als zangeres, “Spiegelbeeld” (1963), een bewerking van “Tender Years”, leverde haar een gouden plaat op en werd gevolgd door hits als “Mijn dagboek” en “De winter was lang” (nummer 1 in 1964).

Samen met haar vader schitterde ze in de populaire televisieshow Willy en Willeke.

In de jaren zeventig verbreedde Alberti haar horizon naar het acteerwerk, met een hoofdrol in de televisieserie De kleine waarheid en rollen in films als Oom Ferdinand en de toverdrank en Rooie Sien, waarin ze het prachtige “Telkens weer” vertolkte.

Ook “Carolientje” (1977) werd een grote hit in Nederland en Vlaanderen. Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte ze de vijfde plaats met dit leuk nummer.

Na een periode van relatieve rust maakte Alberti in 1987 een succesvolle comeback.

Haar platen werden opnieuw met goud bekroond en het lied “Samen zijn” uit de kinderserie Pompy de Robodoll werd een hit.

Ze trad op in theaters, verscheen op televisie en werkte samen met diverse artiesten.

Haar deelname aan het Eurovisiesongfestival in 1994 met “Waar is de zon” leverde helaas een teleurstellende klassering op.

Naast haar artistieke carrière toonde Alberti zich maatschappelijk betrokken.

Ze richtte de Willeke Alberti Foundation op, die zich inzet voor ouderen in zorginstellingen.

Ze bleef acteren in series, musicals en films, leende haar stem aan animatiefiguren en werkte samen met uiteenlopende artiesten.

Haar zestigjarig jubileum en zeventigste verjaardag vierde ze groots in Carré en met De Toppers in de ArenA.

Ze werd benoemd tot ambassadeur van het Nederlandse levenslied en toerde met een jubileumshow.

Ter gelegenheid van haar 75e verjaardag en 60-jarig jubileum is in 2023 haar complete oeuvre uitgebracht in de 25 cd’s tellende boxset “Telkens Weer Samen”.

Deze indrukwekkende verzameling en natuurlijk ook aanwezig in mijn verzameling, bevat al haar singles, albums, duetten, samenwerkingen en nooit eerder uitgebrachte opnames, waaronder een bijzonder duet met Rob de Nijs en een herontdekte Nederlandse vertaling van “House For Sale”.

De box biedt een unieke blik op de rijke carrière van Alberti en bevat, maar liefst 584 nummers, waarvan velen voor het eerst op cd te beluisteren zijn.

Willeke Alberti, terugblikkend op haar carrière: “Aan veel van die liedjes zijn voor mij herinneringen verbonden, net als voor u. Ze begeleiden en verbinden ons samen al een leven lang.”

Onlangs kondigde ze aan dat ze stopt met optreden om meer tijd met haar familie door te brengen.

50 jaar geleden, foto van Eddy Wally (geboren als Eduard René Van De Walle) met zijn vrouw Mariëtte Roegiers en hun dochter Marina Wally (januari 1975)

Eddy Wally’s roem was niet louter te danken aan zijn muzikale prestaties, maar veeleer aan zijn flamboyante persoonlijkheid en memorabele uitspraken.

Gekleed in opvallende glitterkostuums, à la Liberace, presenteerde Wally zich als een onverstoorbare optimist.

Zijn unieke taalgebruik, doorspekt met stopwoorden als “gewéldig” en “wauw”, werd een geliefd mikpunt van imitatie voor komieken en droeg bij aan zijn iconische status.

Dit komische imago leverde hem talrijke gastrollen op in amusementsprogramma’s, waaronder FC De Kampioenen (aflevering “Chérie”), Samson en Gert (aflevering 163, 1992) en Wie ben ik?, waar hij een team vormde met Daisy Van Cauwenbergh en Urbanus.

De vraag of Eddy Wally een typetje was, bleef lange tijd onbeantwoord.

Jan Van Rompaey, die hem meermaals interviewde, waaronder voor het programma Echo, meende dat Wally geen rol speelde, alhoewel hij zijn gedrag mogelijk enigszins aandikte.

Zijn woordenschat was volgens Van Rompaey beperkt.

Kamagurka, die meermaals met Wally samenwerkte, deelde een vergelijkbare visie.

Hij suggereerde echter dat Wally’s excentriciteit mede voortkwam uit de verwachtingen die aan een beroemdheid werden gesteld.

Kamagurka concludeerde uit hun samenwerkingen dat Wally een vorm van dyslexie had, wat bleek uit zijn fonetische schrijfwijze en moeite met het onthouden van eenvoudige teksten.

Een van Wally’s meest iconische televisierollen was die van Kapitein Wally in de absurdistische comedyreeks Lava (1989) van Kamagurka en Herr Seele.

In de rubriek “Wally in space”, een parodie op Star Trek, speelde hij een ruimtekapitein die bij dreigend gevaar steevast begon te zingen, want “als de kapitein zingt wijkt het gevaar.”

Later werkte hij samen met Kamagurka en Herr Seele aan het radioprogramma Studio Kafka op Studio Brussel.

Ook op de radio was Wally een bekende stem.

Van de tweede helft van de jaren 70 tot de jaren 80 presenteerde hij zijn eigen radioshow, “Onvergetelijk”, bij Omroep Oost-Vlaanderen.

In de jaren 2000 verzorgde hij een wekelijkse rubriek in het programma van Erwin Deckers en Sven Ornelis op Q-music.

In 2014 liet Wally zich interviewen door Eric Goens voor de documentairereeks Kroost. Dit gaf een inkijk in het leven achter de glitter en glamour.

In maart 2011 werd Wally getroffen door een hersenbloeding, met een lichte verlamming tot gevolg.

Zijn echtgenote meldde dat hij aan de linkerkant verlamd was en dat een terugkeer naar het podium onwaarschijnlijk was.

In juli van dat jaar verhuisde hij naar een rusthuis in Zelzate.

Het jaar 2012 bracht zowel verdriet als een laatste glimp van glorie., want op 6 oktober overleed Wally’s echtgenote, Mariëtte Roegiers, op 80-jarige leeftijd.

Kort daarna, op 14 en 15 december, maakte Eddy Wally een emotionele comeback tijdens de Nacht van de Schlagers in Kortrijk, waar hij definitief afscheid nam van het podium.

Op 6 februari 2016 overleed Eddy Wally in het rusthuis in Zelzate na een nieuwe hersenbloeding.

Zijn uitvaartplechtigheid vond plaats op 13 februari in de Sint-Laurentiuskerk in Zelzate, waar fans en vrienden afscheid namen van een onvergetelijk icoon.