Kim Wilde in de Joepie van 20 november 1983.

Het nummer Dancing in the Dark uitgebracht als de tweede single van haar derde studioalbum Catch as Catch Can uit 1983.

Het nummer markeerde een verandering van richting voor de zangeres, met meer een dansgeoriënteerde stijl dan haar eerdere werk.

Het nummer werd geschreven door Nicky Chinn en Paul Gurvitz, en geproduceerd door Ricky Wilde, de broer van Kim.

Het nummer werd geremixt door Nile Rodgers voor de verlengde 12″ versie, die ook een instrumentale versie van het nummer bevatte.

Het nummer was geen groot succes in het Verenigd Koninkrijk, waar het slechts de 67e plaats bereikte.

In Vlaanderen was de single goed voor een elfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland kwam de single niet verder dan de tipparade.

Het is alweer 45 jaar geleden dat Roger Moore en Lois Chiles schitterden in de James Bond film Moonraker, een van de spectaculairste en succesvolle avonturen van de beroemde Britse spion.

De film, die in 1979 werd uitgebracht, bracht meer dan 200 miljoen dollar op en was de hoogste-grossing Bond film tot dat moment.

Moonraker volgt 007 op zijn missie om een gestolen ruimteschip te vinden en een sinistere plan te verijdelen van de megalomane industrieel Hugo Drax, die de mensheid wil uitroeien en een nieuwe beschaving wil stichten in de ruimte.

Onderweg ontmoet Bond de mooie CIA-agente Holly Goodhead, gespeeld door Lois Chiles, die hem helpt om Drax te stoppen.

De film staat bekend om zijn spectaculaire actiescènes, waaronder een vrije val uit een vliegtuig, een bootachtervolging in Venetië, een gevecht met een reuzenpython in de Amazone en natuurlijk de finale in de ruimte.

Moonraker is een klassieker in het Bond-genre, die zowel spanning als humor biedt en de charme en stijl van Roger Moore als 007 laat zien.(Joepie 20 november 1978)

Deze week, 40 jaar geleden, komt de Britse groep UB 40 met hun nummer Please Don’t Make Me Cry binnen in de Brt Top 30.

Het nummer is een cover van reggaezanger Winston Tucker, ook bekend als Winston Groovy en hij schreef het nummer in 1970.

Voor UB 40 was dit nummer de opvolger van hun grote hit Red Red Wine, die ook een cover was van Neil Diamond.

Please Don’t Make Me Cry bereikte in hun thuisland de negende plaats in de hitparade.

In Vlaanderen bereikte het nummer de vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een vierde plaats in de Top 40.

Het nummer is ook terug te vinden op het album Labour of Love, uitgebracht in 1983. (Diverse bronnen, Joepie en Wikipedia)

Een van de invloedrijkste en geliefde auteurs uit de Zweedse literatuurgeschiedenis is Selma Lagerlöf, die vandaag 165 jaar geleden geboren werd (20 november 1858)

Ter ere van haar verjaardag publiceerde het tijdschrift Ons Land in november 1933 een interview met de schrijfster, die toen al wereldberoemd was.

Selma Lagerlöf groeide op in een welgestelde familie op een landgoed in Värmland.

Ze studeerde voor onderwijzeres en gaf les op verschillende scholen. Haar literaire carrière begon met de roman Gösta Berling (1891), die haar meteen veel succes en erkenning bracht.

Ze schreef nog vele andere werken, waarin ze haar rijke verbeelding, haar gevoel voor de Zweedse natuur en cultuur, en haar interesse voor het spirituele en het religieuze liet zien.

Enkele van haar bekendste boeken zijn De wonderen van Anti-christ (1897), Jerusalem (1901) en Nils Holgerssons wonderbare reis (1906).

Dit laatste boek was oorspronkelijk bedoeld als een leermiddel voor de Zweedse aardrijkskunde, maar werd al snel een klassieker voor jong en oud.

De Nederlandse vertaling door Margaretha Meijboom verscheen in 1911.

Ze was de eerste vrouw die de Nobelprijs voor Literatuur won in 1909, en de eerste vrouw die lid werd van de prestigieuze Zweedse Academie in 1914.

Ze was ook betrokken bij sociale en politieke kwesties, zoals vrouwenrechten, pacifisme en antisemitisme.

Ze stierf op 16 maart 1940 op haar geliefde landgoed Marbacka, dat nu een museum is.

Haar gezicht sierde tot 2015 het bankbiljet van twintig kronen.

45 jaar geleden, Bolland & Bolland vervelen zich niet.

De broers Rob (°17 april 1955) en Ferdi Bolland (°5 augustus 1956) werden in Zuid-Afrika geboren en kwamen in 1966 in Den Haag terecht.

Ze speelden al vroeg gitaar en orgel en speelden met hun oudere broer Antoine in het bandje De Swingkickers.

Vanaf 1971 gaan Rob en Ferdi verder als Bolland & Bolland.

Ze versieren een platencontract en treden op tijdens het immens populaire tv-programma Voor De Vuist Weg met Willem Duys.

De door Eddy Ouwens geproducete singles ‘Florida’ en ‘Summer Of ‘71’ zijn de eerste Nederlandse hits.

Na een album met producer Hans Van Hemert besluiten ze voortaan hun platen zelf te producen.

De single ‘Spaceman’ kent in die periode het meeste succes. Bolland & Bolland scoren er in Vlaanderen (n°11) en Nederland (n°14) in de lente van 1978 een top 15-hit mee.

Een jaar later producen ze ‘Colorado’, de Nederlandse inzending van Xandra (de precies een jaar geleden overleden Sandra Reemer).

Van dan af concentreren de broers zich op het schrijven producen voor anderen.

Hun grootste hits werden gezongen door Falco (voor wie ze een heel album maken met o.a. de Britse en Amerikaanse n°1 ‘Rock Me Amadeus’), Samantha Fox (‘Love House’), Amii Stewart, Suzi Quatro en Status Quo (‘In The Army Now’ waarmee ze zelf in 1981 een grote hit in Scandinavië scoorden).

Later richten ze zich meer op girl- en boybands als B.E.D., WOW! en O Die 3.

Ook aan het album van Dana International werken ze mee. Daarna lopen hun wegen wat apart, maar in 2003 schrijven ze nog de muziek voor de musical De Drie Musketiers voor Joop Van Den Ende.

Hierna zat er een haar tussen de boter waarna de broers elkaar niet meer spraken.

Na de mededeling in augustus 2020 dat Rob (de blonde) terminaal ziek is, volgt de verzoening (Joepie 12 november 1978 en Denis Michiels).