40 jaar geleden, reclame voor dubbel cassettedeck TA-W80 van het merk Onkyo (juli 1982)
35 jaar geleden, reclame voor het ijsje van het merk Chiquita (juli – augustus 1987)
De leukste vakanties van Tina Turner, Mick Jagger, Don Johnson, Simon le Bon en Rob Lowe (Joepie 28 juni 1987)
60 jaar geleden, reclame voor het fotoapparaat Agfa Optima (juli – augustus 1962)
60 jaar geleden, reclame voor batterijen en radio’s van het merk Sony (juli 1962)
Vandaag 50 jaar geleden, 45e IJzerbedevaart met als thema Europa, Minderheden (2 juli 1972)
Verbiest Aloïs was vanaf zijn 15de jaar bakkersknecht in het Antwerpse en maakte deel uit van de Kajottersbeweging.
In maart 1940 werd Verbist als soldaat opgeroepen, krijgsgevangen genomen en in juni naar huis gestuurd.
In november 1940 ging hij in Duitsland werken en verrichte aldus vrijwillige arbeidsdienst voor de bezetter.
Hij huwde in september 1941 de dochter van de Nijlense oud-strijder Gysemans, lid van het Verbond der Vlaamse Oud-strijders (VOS), maar dit maakte van hem geen Vlaamsgezinde.
Op 20 januari 1943 legde Verbist de eed af als verzetsman in de Nationale Koninklijke Beweging (NKB).
Gegroeid uit een rexistische jeugdgroep werd deze beweging als gevolg van haar onvoorwaardelijke koningsgezindheid slechts gedeeltelijk en moeizaam erkend als verzetsgroepering.
Ondanks dit lidmaatschap en het verlenen van onderdak in zijn eigen bakkerij in Antwerpen aan ondergedoken werkweigeraars (1943), werd Verbist omwille van zijn vrijwillige arbeidsdienst voor de Duitse bezetter niet erkend als burgerlijk verzetsman.
Verbist deed nooit aan gewapend verzet, maar speelde wel een heldhaftige rol bij de bevrijding als brancardier van de in Antwerpen intredende Canadese troepen.
Voor deze daden kreeg hij verschillende medailles.
In 1946 trad Verbist toe tot de uit de NKB ontstane Leopold III-beweging, die vooral optrad bij manifestaties rondom de Koningskwestie.
In 1955 werd hij tewerkgesteld op het ministerie voor arbeidsvoorziening in Brussel.
Daar maakte de achteruitstelling van de Vlamingen hem tot een bewuste flamingant en trad hij toe tot de V.B.
In 1963 sloot hij zich aan bij de Vlaamse Volksbeweging, maar hij vond deze niet radicaal genoeg en vervoegde de Vlaamse Militanten Orde (VMO).
Op verzoek van Wim Maes droeg hij bij talloze amnestie manifestaties steevast zijn eretekens die hij verdiend had bij de bevrijdingsgevechten.
Zo hing hij bij de Bormsherdenking in 1966 als protest zijn decoraties op aan de kerkhofmuur.
In hetzelfde jaar richtte hij met een vijftal andere gewezen verzetslieden en Hubertina Aretz het Vlaams-Nationaal Verbond van Weerstanders en Politieke Gevangenen op.
Sindsdien was Aloïs Verbist een groot ijveraar voor amnestie, die zijn vaak spectaculaire acties met allerlei stunts gepaard liet gaan (hongerstaking, vastketenen met een gewezen oostfronter tot een gevangenisstraf). (Diverse bronnen, De Post van 9 juli 1972 en Patrick Duportail)
Aan alle bezoekers van mijn blog, ik wens jullie allen een fijne vakantie toe.
Vandaag 25 jaar geleden, persvoorstelling strip-album Baron Ignace Karnemelk, de Steen Der Wijven van Tom De Cuyper (2 juli 1997)
35 jaar geleden, sfeerbeelden van het officiële bezoek van Koning Boudewijn en koningin Fabiola aan Rwanda (2 tot en met 4 juli 1987)
45 weetjes over Madonna (Joepie 28 juni 1987)
40 jaar geleden, reclame draagbare radio-cassetterecorder GF 575 van het merk Sharp (juli 1982)
Vandaag 60 jaar geleden, de geboorte van Mathilde, dochter van Carl van Württemberg en Diane d’Orléans (1 juli 1962)
Carl van Württemberg volgde in 1975 zijn vader Philipp op.
Carl is de tweede zoon van Philipp (1893-1975) en aartshertogin Rosa van Habsburg (1906-1983).
Aangezien zijn oudste broer Ludwig in 1959 afzag van zijn rechten als hoofd van het huis Württemberg werd hij in 1960 erfopvolger van het huis.
Vanuit het familieslot Altshausen gaf hij leiding aan het huis en over het beheer van 5500 hectare bos en 2000 hectare weiden in Duitsland.
Tevens bezit de familie nog 700 stukken grond verspreid over de wereld, bossen in Spanje, Canada en Oostenrijk en aandelen in bedrijven.
Diane d’Orléans werd geboren in Brazilië als zesde kind van prins Henri van Orléans (1908-1999), graaf van Parijs, troonpretendent voor de Orléanisten, en Isabelle van Orléans (1911-2003).
Diane d’Orléans beoefent de schilder- en de beeldhouwkunst.
Zij heeft haar werk verschillende malen geëxposeerd sinds 1971.
Daarnaast organiseert de hertogin elke twee jaar in de tuinen van het slot een tentoonstelling met werk van jonge kunstenaars.
Daarnaast ondersteunt ze charitatieve stichtingen waarvan de Parijse stichting “Les Enfants de la Vie” de belangrijkste is.
Op 18 juli 1960 trouwde zij op het kasteel van Altshausen met Carl van Württemberg (1936), sinds 1975 hoofd van het huis Württemberg.
Zij hebben samen zes kinderen:
Friedrich (1961-2018), getrouwd met Marie Prinzessin zu Wied (1972).
Zij zijn de ouders van Wilhelm (1994), Amélie (1996) en Dorothée (1997); hun zoon Wilhelm is na het overlijden van zijn vader de vermoedelijke opvolger als chef van het Huis.
Het gezin bewoont het Schloß Friedrichshafen.
Mathilde (1 juli 1962), getrouwd met Erich Fürst von Waldburg zu Zeil und Trauchburg (1962).
Eberhard (20 juni 1963), deed in 2011 voor hem en al zijn afstammelingen afstand van alle rechten op opvolging als chef van het huis, van 2011 tot 2015 getrouwd met Désirée Copf (1969); zij zijn de ouders van Alexander (2010) die geen hertogstitel draagt.
Philipp (1 november 1964), getrouwd met Marie Herzogin in Bayern (1969). Zij zijn de ouders van Sophie (1994), Pauline (1997), Carl Theodor (1999) en Anna (2007).
Michael (1 december 1965), getrouwd met Julia Ricarda Storz (1965); dit huwelijk werd in 2012 als ebenbürtig aangemerkt door de Chef van het huis.
Fleur (4 november 1977), getrouwd met Moritz Graf von Goëß (1966).
Mathilde trouwde dus met Erich von Waldburg naar Zeil en Trauchburg.
Erich von Waldburg-Zeil bezit diverse bedrijven en met ongeveer 10.000 hectare bos en landbouwgrond is de familie een van de grootste particuliere grondbezitters in Duitsland.
De familie bezit ook aanzienlijke bosgebieden in Argentinië.
Ze zijn ook aandeelhouder in het mediabedrijf Schwäbischer Verlag GmbH & Co. KG en daardoor controle over de particuliere omroepen Radio 7, Radio Seefunk, drie regionale televisiestations en tal van andere dochterondernemingen.
Verder runt de familie het regionale vliegveld Leutkirch-Unterzeil , de Holzhof Zeil en diverse casino’s , de Hochgratbahn en sinds 1958 een keten van revalidatieklinieken en kuurcentra ( Waldburg-Zeil Kliniken , met 17 faciliteiten met ca. 3400 bedden en meer dan 3000 medewerkers).
Het privévermogen van de familie wordt geschat op zo’n 650 miljoen euro.
Dus kunnen we gerust zeggen dat het met Mathilde goed gaat.
Carl van Württemberg kwam te overlijden verleden maand op 7 juni 2022.
Roland Verhavert geeft ons zijn openhartig oordeel over de Tv (De Post 1 juli 1962)
De Franse actrice Leslie Caron mag vandaag 91 kaarsjes uitblazen.
Leslie Caron werd wereldberoemd door haar rol als Lili Daurier in Lili en door haar rol in de musicals Gigi en An American in Paris.
Leslie Caron is drie keer getrouwd:
van 1951 tot 1955 met de Amerikaanse componist Geordie Hormel (1928-2006)
van 1956 tot 1965 met Peter Hall (1930-2017), de beroemde Britse theaterregisseur met wie ze twee kinderen kreeg: Christopher (geboren in 1957) en Jennifer (geboren in 1958)
Terwijl ze getrouwd is met Peter Hall, ontmoet ze op een etentje om zijn Oscarnominatie voor The Indiscreet Room in 1963 te vieren, acteur Warren Beatty, een van haar grote bewonderaars.
Ze beginnen dan een affaire die minstens twee jaar zal duren.
Van 1969 tot 1980 met de Amerikaanse regisseur en scenarioschrijver Michael Laughlin.
Van 1993 tot 2009 had ze haar eigen restaurant “La Lucarne aux chouettes” in La Lucarne aux chouettes. (diverse bronnen, Wikipedia, Ons Land en foto 1 met haar tweede man Peter Hall)
Het Belgisch avontuur van Ben Cramer (Joepie 27 juni 1982)
Toen gisteren nog vandaag was 