Tag: 1925

Pierre Mondy was een zeer gewaardeerde Franse acteur en regisseur met een indrukwekkende carrière die decennia overspande.

Zijn filmdebuut maakte hij in 1949, maar hij brak internationaal echt door in 1960 met zijn hoofdrol als Napoleon Bonaparte in de historische film Austerlitz van regisseur Abel Gance.

In zijn thuisland was hij decennialang enorm populair dankzij de komedie Mais où est donc passée la septième compagnie? in de jaren zeventig.

Een groot televisiepubliek kent hem bovendien als commissaris Cordier in de succesvolle politieserie Les Cordier, juge et flic, een rol die hij van 1992 tot 2005 met veel verve vertolkte.

Naast zijn acteerwerk voor de camera had hij een enorme passie voor het theater, zowel op de planken als achter de schermen. Hij regisseerde meer dan zestig toneelproducties.

Een bijzonder weetje over zijn carrière is dat hij in 1973 de allereerste theaterproductie van het inmiddels legendarische stuk La Cage aux Folles regisseerde, met Jean Poiret en Michel Serrault in de hoofdrollen.

Wat veel mensen ook niet weten, is dat hij als stemacteur meewerkte aan bekende animatiefilms.

Zo sprak hij de stem in van Caius Obtus in de film Asterix en de verrassing van Caesar, en de stem van Cetinlapsus in de film Asterix en de Britten.

Verder nam hij in zijn loopbaan ook de regie van vier langspeelfilms en dertien televisieafleveringen voor zijn rekening.

Het privéleven van Mondy was eveneens behoorlijk bewogen.

Hij is in zijn leven vier keer getrouwd geweest, en opvallend genoeg koos hij telkens voor een actrice als partner.

Zijn eerste huwelijk was met Claude Gensac en duurde van 1951 tot 1955.

Daarna trouwde hij in 1957 met Pascale Roberts, maar ook dit huwelijk was na enkele jaren voorbij.

In 1967 trad hij in het huwelijk met zijn derde vrouw, Annie Fournier. Met haar kreeg hij twee kinderen, onder wie de bekende Franse scenarioschrijver Laurent Mondy.

In 1991 trouwde hij voor de vierde en laatste keer met actrice Catherine Allary.

Mondy bleef een geliefde figuur in de Franse cultuurwereld tot aan zijn overlijden op 15 september 2012.

Hij is 87 jaar geworden en bezweek in een ziekenhuis in Parijs aan de gevolgen van kanker, meer bepaald een maligne lymfoom

100 jaar geleden, mode, model met een hoed van ontwerpster Caroline Reboux.

Caroline Reboux, een naam die synoniem staat voor elegantie en innovatie in de modewereld, werd op 25 februari 1837 geboren in Châtenay-Malabry, Frankrijk (sommige bronnen spreken van 1841, maar 1837 lijkt waarschijnlijker).

Als dochter van Jean-Baptiste Francois Reboux en Sophie Adelaide Chedin begon ze haar carrière als verkoopster in een Parijse hoedenwinkel.

Rond 1860 zette Reboux de gedurfde stap om haar eigen atelier te openen op Rue de la Paix 9 in Parijs, midden in het kloppende hart van de haute couture.

Haar elegante en innovatieve ontwerpen leverden haar al snel de bijnaam “Modiste des Reines” (Hoedenmaakster der Koninginnen) op.

Haar creaties vonden gretig aftrek bij royalty en beroemdheden over de hele wereld.

Onder haar illustere klantenkring bevonden zich keizerin Eugénie van Frankrijk (een Spaanse gravin die door haar huwelijk met Napoleon III de laatste keizerin der Fransen werd), koningin Alexandra van het Verenigd Koninkrijk (echtgenote van de Britse koning Edward VII) en de befaamde actrice Sarah Bernhardt (pseudoniem van Henriëtte-Rosine Bernardt, een Franse actrice van Nederlandse afkomst).

In de daaropvolgende decennia breidde Reboux haar imperium uit met meerdere salons in Parijs en Londen.

De periode van 1890 tot 1910 markeert het absolute hoogtepunt van haar carrière.

In deze jaren creëerde ze talloze ontwerpen die de mode van die tijd definieerden.

Zo wordt ze beschouwd als de uitvinder van de cloche hoed, een nauwsluitende klokvormige hoed die in de jaren 1920 enorm populair werd.

Vermoedelijk ontwierp ze deze iconische hoed al in 1908, hoewel de cloche pas later wereldwijd doorbrak.

Reboux was een ware pionier in de hoedenmakerij, die niet terugschrok voor het experimenteren met nieuwe materialen en technieken.

Haar ontwerpen werden gekenmerkt door een tijdloze elegantie, eenvoud en onberispelijk vakmanschap.

Naast haar creatieve talent, stond ze ook bekend om haar scherpe zakelijk inzicht en haar vermogen om modetrends feilloos te voorspellen.

Ze werkte samen met andere beroemde ontwerpers uit die tijd, zoals Jacques Doucet en Madeleine Vionnet.

Haar invloed reikte zelfs tot in de literatuur: Reboux wordt genoemd als inspiratiebron voor het personage Madame Aurore in de roman “Pot-Bouille” van Émile Zola.

In 1870 trad Reboux in het huwelijk met Henri Antoine Auguste Léger, maar dit geluk was van korte duur.

Léger overleed al in 1872, waarna Reboux niet hertrouwde.

Op 13 december 1927 overleed Caroline Reboux op 90-jarige leeftijd in haar huis in Parijs (foto 1925)