70 jaar geleden, armoede in de randgemeente Saint-Ouen van Parijs

70 jaar geleden te gast in de gemeente Kobbegem.

Onder het ancien régime was Kobbegem een zelfstandige heerlijkheid.

Juridisch viel het onder de meierij van Merchtem, in het kwartier van Brussel van het hertogdom Brabant.

Na de Franse invasie werd het dorp (toen als Cobbegem aangeduid) als gemeente ingedeeld bij het kanton Merchtem van het Dijledepartement.Kobbegem behield zijn status als zelfstandige gemeente tot 1977, toen het met Asse gefusioneerd werd.

De 18de-eeuwse Sint-Antoniuskerk was een afhankelijkheid van de abdij van Vorst en is omgeven door een klein kerkhof.

Het Torenhof te Kobbegem is heden een halfgesloten hoeve met gebouwen uit het midden van de 18de eeuw en een geplaveide binnenplaats.

Op één van de hoeken staat een vierkante middeleeuwse donjon uit de 15de eeuw, waarop later een torenspits geplaatst werd.

Nabij het centrum van Kobbegem liggen de oude herbergen Plezante Hof en In ‘t Wit Paard. In het centrum bevindt zich een van de originele lambic – en gueuzebrouwerijen die de rand van Brussel rijk is.

De brouwerij van Mort Subite maakt nu deel uit van Heineken.

Kobbegem kende enige decennia een concentratie van geschreven pers.

In een drukkerij van 1954 bracht De Standaard-groep in de jaren 60 zijn persen onder (Periodica).

Na het faillissement in 1976 volgde leegstand, tot uitgeverij J. Hoste NV in 1984 het gebouw overnam.

Er kwam een nieuwe rotatiehal waar de kranten en bladen van De Persgroep gedrukt werden.

Ook commerciële diensten en redacties verhuisden naar de site, beginnend met Het Laatste Nieuws in 1991.

De drukkerij werd in 2014 afgebroken, nadat de productie vanaf 2006 geleidelijk naar Lokeren was overgebracht.

De nieuwsredacties verhuizen in 2019 naar Antwerpen.(diverse bronnen, Wikipedia en Foto’s uit het tijdschrift Ons Volk van 1949)

70 jaar geleden, braderij in de Arteveldestad ( De Post november 1949)

70 jaar geleden, het gele Escadron van Touring Wegenhulp (oktober 1949)

De Amerikaanse actrice Arline Judge (geboren als Margaret Arline Judge) speelde vooral in B Films, maar de wereld leerde haar vooral kennen als de vrouw die het trouwen niet kon laten.

Ze trouwde namelijk zeven keer en daardoor een geschenk uit de hemel voor de roddelpers.

Haar eerste man was de 20 jaar oudere filmproducent Wesley Rugles en samen kregen ze één kind.

De opvolger was de schatrijke fabrikant Dan Topping, die toen ook mede eigenaar was van de New York Yankees. Samen hadden ze ook één zoon.
Ze huwde Ruggles in 1931 en scheidde van hem op 9 april 1937, een paar uur voordat ze trouwde met Topping, van wie ze scheidde in 1940.

Haar derde man, was de kapitein James Ramage Addams. Ze trouwde 7 oktober 1942 en de scheiding was drie jaar later op 24 juli 1945

Drie weken later op 3 augustus 1945 trouwde ze met Vincent Ryan, om dan twee jaar later van hem te scheiden op 23 april 1947.

Haar vijfde man, was de broer van haar tweede man, namelijk Henry J. (Bob) Topping. Zes dagen na haar scheiding met Vincent Ryan, huwde ze dus met Henry J. (Bob) Topping op 29 april 1947 om een jaar later op 23 april 1948 te scheiden van hem.
Dan was het tijd om te trouwen met nummer zes en dat was George Ross III en ze trouwde op 18 januari 1949 tot en met 10 augustus 1950.

Met nummer zeven, Edward Cooper Heard trouwde ze op 9 april 1955.
Ook dit huwelijk bleef niet duren en eindigde op 2 november 1960.

Dan was de tijd aangebroken om te genieten van het leven zonder een man en dit tot en met aan haar dood op 7 februari 1974.