85 jaar geleden, Judy Garland en Mickey Rooney vieren Kerst met Judy’s moeder Ethel, haar stiefvader Will Gilmore, zus Jimmie en nichtje Judalien, in Judy’s huis in Bel-Air (foto met dank aan Jef Davidse.
Tag: 1949
De Gentse zangeres Nancy Dee mag vandaag 75 kaarsjes uitblazen
Nancy Dee werd geboren als Annemarie Verhegghe (Sint-Amandsberg, 19 december 1949)
Haar moeder Joyce Nicholas (Engeland – Yorkshire) (was tapdanseres, zangeres en actrice en haar vader werkte als mijnwerker in Wallonië. Ze leerde elkaar kennen tijdens de bevrijding.
Gezien haar moeder niet kon wennen aan Vlaanderen verhuisde ze terug met Nancy naar Leads, Yorkshire.
Dankzij haar moeder mocht ze op jonge leeftijd al mee naar concerten van Cliff Richard & The Shadows en Helen Shapiro.
Toen ze 13 jaar was vertrok ze samen met haar moeder naar Vlaanderen.
Een jaar later begon ze te werken, eerst in een drukkerij en daarna aan de loopband in een koekjes fabriek.
Daar zong ze altijd mee met de radio en dankzij vrienden deed ze auditie bij het orkest “The Atlantics” met pianist Robert Payne.
Ze kreeg daar de job en al vlug ging het orkest verder onder de naam Nancy Dee & The Atlantics.
In die periode nam ze ook haar eerste single For Me op, die een klein hitje was in Gent. Na vier jaar stopte de groep door ruzie.
Dat gaf haar de kans om nieuwe horizonnen op te zoeken en ze begon dan ook te werken als studiozangeres en ook als zangeres bij de Big Band van Freddy Couché.
Daarna vormde Nancy met twee Nederlandse zangeressen in 1979-1980 het discotrio Benelux and Nancy Dee dat een hit had met Switch.
De tweede en de derde single Do It en Love On A Summer Night hadden minder succes.
In 1986 was ze te zien in de Vlaamse film Paniekzaaiers, waar ze zichzelf speelde.
Ze zong ook de titelsong I Love You in (Joepie 16 september 1979, Joepie van 2 juli 1984 en Story 30 juli 1985)
Gisteren nog vandaag
Nancy Dee verlaat definitief Japan (Story 30 juli 1985)
Gisteren nog vandaag
De Gentse zangeres Nancy Dee, als Japanse keukenprinses (Joepie 25 september 1983)
De Gentse zangeres Nancy Dee in de Joepie van 9 mei 1982
Gisteren nog vandaag
Het dolle keukenduet van Emly Starr en Nancy Dee (Joepie 7 november 1982)
Gisteren nog vandaag
De Top 10 van de Gentse zangeres Nancy Dee en Johan Verminnen in de rubriek Paspoort van de Joepie van 27 juni 1982
Gisteren nog vandaag
Het heimwee van Nancy Dee (Joepie 27 december 1987)
Gisteren nog vandaag
40 jaar geleden, de Gentse zangeres Nancy Dee verhuist naar Japan (Joepie 1 november 1986)
Gisteren nog vandaag
Benelux en Nancy Dee met de sterke Disco single Switch (Joepie 23 juli 1979)
Gisteren nog vandaag
75 jaar geleden, te gast in het droomkasteel ‘Le Palais Idéal’ van de postbode Cheval.
In het plaatsje Hauterives in de Drôme staat een exotisch bouwsel dat iets weg heeft van de tempels van Angkor.
Geen hoek van Le Palais Idéal is recht en de muren zijn versierd met de vreemdste stenen, schelpen, exotische dieren en wezens.
Dit is het aandoenlijke levenswerk van Facteur Cheval, een postbode die in 1879 zijn voet stootte tegen een gek uitziende steen.
Gisteren nog vandaag
Hij voelde een roeping en besloot het paleis van zijn dromen te bouwen, speciaal voor zijn jonge dochter.
In 30 jaar (en totaal 90.000 manuren) verrees een heus paleis met verwijzingen naar bouwstijlen uit alle continenten. Want postbode Cheval vond zijn inspiratie op de ansichtkaarten die hij bezorgde. In zwart-foto’s van hindoe-tempels, moskeeën en Egyptische grafkamers.
Gisteren nog vandaag
Verleden jaar kwam de Franse film L’Incroyable destin du Facteur Cheval uit.
In de film zien we hoe Facteur Cheval die een hoop te verduren krijgt in zijn leven. Zo verliest hij de ene na de andere geliefd. Maar zijn paleis blijkt een soort reddingsboei, een reden om door te gaan, ook al begrijpt alleen zijn dochter waar hij mee bezig is.
Een mooi moment in de film is als zijn vrouw (Laetitia Casta) naar hem lacht, als hij een eerste lintje krijgt van de burgemeester. Jarenlang vond ze zijn project net zo vreemd als de andere dorpsbewoners.
Maar nu realiseert ze zich trots dat mensen van verre komen om zijn paleis te bewonderen.
Gisteren nog vandaag
Facteur Cheval is ineens geen lokale gek meer, maar de held van een eenvoudig dorpje in de Drôme.
Bijna een eeuw na zijn dood blijft dat een hele mooie reden om zijn Palais Idéal eens te bezoeken.
Le Palais Idéal en het museum over Facteur Cheval in Hauterives is dagelijks open en de inkom is is 8 euro (volw.) en 5 euro (kinderen). Meer informatie: http://www.facteurcheval.com. (Diverse bronnen, Sabine Dekker, Wikipedia en Foto’s afkomstig uit het Tijdschrift Ons Volk november 1949)
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
75 jaar geleden, reclame voor Pontiac Uurwerken met de Belgisch baanwielrenner Jef Scherens (maart 1949)
Jef Scherens werd zes keer onafgebroken wereldkampioen sprint op de baan van 1932 tot 1937.
In 1938 verloor hij de finale tegen Arie van Vliet. De revanche een jaar later ging niet door omdat de oorlog uitbrak.
In de oorlogsjaren werden er geen wereldkampioenschappen gereden, anders had hij er wellicht nog enkele wereldtitels bijgedaan. In 1947, op 38-jarige leeftijd, werd Scherens een laatste keer wereldkampioen.
Naast zijn 7 wereldtitels en 16 Belgische titels won Scherens ook alle Grote Prijzen van diverse landen en op een bepaald moment bezat hij alle sprint- en ronderecords van alle grote wielerbanen in Europa.
Sinds 1963 wordt er in Leuven jaarlijks de GP Jef Scherens gereden. (diverse bronnen en Wikipedia)
Rolls Royce Silver Wraith van 1949
De Amerikaanse acteur Robert Montgomery
De Post van 15 januari 1949 Nr 1 en van 5 en 19 februari 1949
75 jaar geleden, reclame voor Lutti Family Box (februari 1949)
75 jaar geleden, nieuwjaarsbrief van mijn vader aan zijn ouders (1 januari 1949)
Gisteren nog vandaag
Het verhaal van de Oostenrijkse muzikant Anton Karas die beroemd werd door zijn citermuziek voor de film The Third Man.
Anton Karas ontmoette de regisseur Carol Reed in 1948, toen Reed in Wenen was om de film te draaien naar een verhaal van Graham Greene.
Met in de hoofdrol Orson Welles, Joseph Cotten, en Alida Valli.
Reed was onder de indruk van Karas’ spel in een Heuriger, een typisch Weens wijnbar, en nodigde hem uit om in zijn hotel voor hem te spelen.
Reed besloot om Karas de muziek voor de film te laten componeren en nam hem mee naar Londen voor 12 weken.
Hij schreef muziek voor elke scène van de film, maar het beroemdste stuk, het Harry Lime Theme of The Third Man Theme, had hij al zo’n 20 jaar eerder gemaakt.
De film werd eind 1949 uitgebracht in Engeland en werd een groot succes.
Dankzij de film kreeg Karas al snel aanbiedingen van muziekuitgevers en zelfs een uitnodiging van de koninklijke familie om in Londen een concert te geven.
Het nummer The Third Man Theme werd een grote hit en maakte Karas wereldberoemd.
Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse en Britse hitlijsten, en bleef daar wekenlang staan.
Het wordt geschat dat er meer dan 40 miljoen exemplaren van het nummer zijn verkocht, zowel op plaat als op bladmuziek.
Het thema van The Third Man wordt nog steeds beschouwd als een iconisch stukje filmgeschiedenis, en een meesterwerk van muzikale sfeer.
Anton Karas overleed op 10 januari 1985 en werd begraven op een begraafplaats in Sievering in Wenen.
Vandaag is het precies 74 jaar geleden dat de Slag om het Gravensteen plaatsvond in Gent.
Een groep van 138 studenten, onder wie één vrouw, bezette het Gravensteen, een middeleeuws kasteel in het centrum van de stad, uit protest tegen de verhoging van de bierprijs.
De studenten hadden hun actie goed gepland en mobiliseerden hun medestudenten via briefjes in de universiteitslokalen.
Ze namen een kar vol bedorven fruit en groenten mee en barricadeerden de ingangen van het kasteel.
Ze hingen spandoeken op met leuzen als Uylenspiegel is nog niet dood en Bier aan drie frank de pot.
Gisteren nog vandaag
Het protest verliep aanvankelijk vreedzaam, tot de studenten twee voorbijrijdende politieagenten bekogelden met fruit.
Daarop werd een grote politiemacht, rijkswacht en brandweer opgetrommeld om de studenten uit het kasteel te halen.
Maar de studenten verdedigden zich met fruit en graszoden die ze vanaf de kantelen naar beneden gooiden.
Pas na enkele uren slaagden de ordediensten erin om via een onbewaakte toren boven de poort het kasteel binnen te dringen.
Met hun wapenstokken maakten ze een einde aan het studentenfeest.
De studenten werden niet vervolgd, omdat ze veel sympathie genoten bij het publiek.
De Gentse studenten vieren elk jaar op 16 november de heldhaftige bezetting van hun voorgangers.
Niet met rot fruit, maar wel met trompetten, vlaggen en liters Rodenbach.
In 2012 werd er aan de ingang van het Gravensteen een gedenkplaat onthuld om de Slag om het Gravensteen te herinneren.
Gisteren nog vandaag
Deze week 75 jaar geleden, op stap met regisseur Christian-Jaque en actrice María Casares voor de promotie van hun film La Chartreuse de Parme.
De film La Chartreuse de Parme is een Franse historische film uit 1948, gebaseerd op de gelijknamige roman van Stendhal.
De regie was in handen van Christian-Jaque, die ook het scenario schreef samen met Jacques Sigurd en Jean Aurenche.
De hoofdrol van de hertogin van Sanseverina werd gespeeld door María Casares, een Spaanse actrice die vooral bekend was om haar samenwerking met Jean Cocteau.
De film volgt de avonturen van Fabrice del Dongo, een jonge edelman die verliefd wordt op de hertogin, zijn tante, en betrokken raakt bij de politieke intriges van het hof van Parma in de 19e eeuw.
De film werd geprezen om zijn visuele stijl, die de sfeer van het boek goed wist te vangen, en om de sterke vertolkingen van de hoofdrolspelers.
De film won de Grand Prix du Cinéma Français in 1949 en werd genomineerd voor de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië in 1948.
Bericht opnieuw plannen
Nu plaatsen
70 jaar geleden, armoede in de randgemeente Saint-Ouen van Parijs
70 jaar geleden te gast in de gemeente Kobbegem.
Onder het ancien régime was Kobbegem een zelfstandige heerlijkheid.
Juridisch viel het onder de meierij van Merchtem, in het kwartier van Brussel van het hertogdom Brabant.
Na de Franse invasie werd het dorp (toen als Cobbegem aangeduid) als gemeente ingedeeld bij het kanton Merchtem van het Dijledepartement.Kobbegem behield zijn status als zelfstandige gemeente tot 1977, toen het met Asse gefusioneerd werd.
De 18de-eeuwse Sint-Antoniuskerk was een afhankelijkheid van de abdij van Vorst en is omgeven door een klein kerkhof.
Het Torenhof te Kobbegem is heden een halfgesloten hoeve met gebouwen uit het midden van de 18de eeuw en een geplaveide binnenplaats.
Op één van de hoeken staat een vierkante middeleeuwse donjon uit de 15de eeuw, waarop later een torenspits geplaatst werd.
Nabij het centrum van Kobbegem liggen de oude herbergen Plezante Hof en In ‘t Wit Paard. In het centrum bevindt zich een van de originele lambic – en gueuzebrouwerijen die de rand van Brussel rijk is.
De brouwerij van Mort Subite maakt nu deel uit van Heineken.
Kobbegem kende enige decennia een concentratie van geschreven pers.
In een drukkerij van 1954 bracht De Standaard-groep in de jaren 60 zijn persen onder (Periodica).
Na het faillissement in 1976 volgde leegstand, tot uitgeverij J. Hoste NV in 1984 het gebouw overnam.
Er kwam een nieuwe rotatiehal waar de kranten en bladen van De Persgroep gedrukt werden.
Ook commerciële diensten en redacties verhuisden naar de site, beginnend met Het Laatste Nieuws in 1991.
De drukkerij werd in 2014 afgebroken, nadat de productie vanaf 2006 geleidelijk naar Lokeren was overgebracht.
De nieuwsredacties verhuizen in 2019 naar Antwerpen.(diverse bronnen, Wikipedia en Foto’s uit het tijdschrift Ons Volk van 1949)
70 jaar geleden, braderij in de Arteveldestad ( De Post november 1949)
Toen gisteren nog vandaag was 