Amerikaans supermodel, presentatrice en zakenvrouw Tyra Banks mag vandaag 52 kaarsjes uitblazen

Tyra Banks is een schoolvoorbeeld van iemand die haar carrière in de mode-industrie succesvol heeft weten om te buigen tot een krachtig media-imperium.

Ze belichaamt daarmee precies de definitie die ze zelf hanteert over haar status.

Hoewel de term topmodel al in de vroege jaren zestig werd gebruikt voor goedbetaalde modellen, maakt Banks een strikt onderscheid.

Volgens haar zijn topmodellen weliswaar ontdekt en gerespecteerd binnen de modewereld, maar hebben ze daarbuiten weinig faam.

Een supermodel daarentegen is een wereldwijd begrip met een carrière die het vak overstijgt.

Haar eigen verhaal begint in Inglewood, Californië, waar ze op vijftienjarige leeftijd aan haar modellencarrière begon.

Hoewel ze in het begin door verschillende bureaus werd afgewezen, vertrok ze naar Parijs.

Daar maakte ze direct een onuitwisbare indruk door in haar eerste modeweek een recordaantal van 25 shows te boeken.

Ze liep voor de grootste modehuizen ter wereld, zoals , Yves Saint Laurent en Dior.

Naast de catwalk bewees ze haar status als supermodel door ook in de popcultuur zichtbaar te zijn.

Ze is te zien in Michael Jackson legendarische video Black or White, in de scène waar acteur Glen Chin in haar verandert.

Ook schitterde ze in de video Too Funky van George Michael, samen met collega-supermodel Linda Evangelista.

Toch ligt haar grootste kracht in haar vermogen om te navigeren tussen haute couture en commercieel succes.

Toen haar lichaam vrouwelijker vormen kreeg en de high-fashion wereld haar te dik begon te vinden, besloot ze zich niet aan te passen, maar haar strategie te wijzigen.

Ze richtte zich op lingerie en badmode, wat een gouden greep bleek.

Banks schreef geschiedenis als de eerste zwarte vrouw op de cover van het prestigieuze tijdschrift GQ en de Sports Illustrated Swimsuit Issue.

Ook werd ze een van de bekendste gezichten van lingerieketen Victoria’s Secret.

Rond de eeuwwisseling besefte Banks dat een modellencarrière eindig is en maakte ze de overstap naar film en televisie.

Haar eerste rol speelde ze in het spraakmakende drama Higher Learning.

Daarna volgden diverse andere rollen: ze speelde samen met Lindsay Lohan in de Disney-film Life-Size, had een bijrol in Love Stinks, een zeer kleine rol in Coyote Ugly en verscheen later in Hannah Montana: The Movie.

Ook muzikaal liet ze van zich horen. Ze maakte samen met NBA-ster Kobe Bryant de single K.O.B.E. en verzorgde een soundtrack voor de film Life-Size.

In 2005 nam ze haar eerste hitsingle op, getiteld Shake Ya Body. De videoclip van dit nummer werd een bijzonder project, omdat de kandidaten van haar programma America’s Next Top Model erin meespeelden.

Dat programma, America’s Next Top Model, werd haar grote doorbraak als zakenvrouw in 2003.

Als bedenker, producent en presentatrice veranderde ze hiermee het landschap van reality-tv.

Ze nam de rol aan van de strenge, maar liefdevolle mentor en introduceerde termen als smizen (lachen met je ogen).

De invloed van de show is onmiskenbaar: het format werd wereldwijd in tientallen landen verkocht.

Naast de modellenwedstrijd had ze jarenlang haar eigen talkshow, The Tyra Banks Show, waarmee ze twee Emmy Awards won.

In deze show ontving ze ooit Janice Dickinson, het model dat beweert de term supermodel zelf te hebben bedacht.

Dickinson gaf Banks daar het ultieme compliment door haar een van de laatste van the great supermodels te noemen.

In dezelfde show werd Banks een voorvechter van een positief lichaamsbeeld.

Een iconisch moment was haar reactie op tabloids die onflatteuze foto’s van haar publiceerden, waarbij ze in badpak verscheen met de legendarische woorden: Kiss my fat ass.

In haar privéleven heeft Banks relaties gehad met enkele bekende namen, waaronder regisseur John Singleton, basketballer Chris Webber en zanger Seal.

Zelf heeft ze aangegeven liever een normale man te hebben om de media-aandacht te ontwijken.

In januari 2016 verwelkomden Banks en haar vriend Erik Asla hun eerste kind, een zoon, die via een draagmoeder ter wereld kwam.

In de jaren daarna heeft ze zich steeds meer op het ondernemerschap gestort.

Ze voltooide een managementopleiding aan de Harvard Business School en gaf gastcolleges over persoonlijke branding aan Stanford University.

Tegenwoordig houdt ze zich bezig met diverse projecten, waaronder haar eigen ijsmerk SMiZE & DREAM, waarmee ze bewijst dat ze de transitie van topmodel naar zakenvrouw volledig heeft volbracht.

Catherine Deneuve, een van de meest iconische Franse actrices, viert vandaag haar 80ste verjaardag.

Haar carrière begon in de jaren 50 en omvat meer dan 100 films, waaronder klassiekers als Belle de Jour, The Umbrellas of Cherbourg en Indochine.

Ze werkte samen met gerenommeerde regisseurs als Luis Buñuel, Roman Polanski en François Truffaut.

Gisteren nog vandaag, te gast bij de zusjes Dorléac (Françoise Dorléac en haar jongere zus Catherine Dorléac, die we nu kennen als Catherine Deneuve) en hun ouders in 1960

Ze werd vier keer genomineerd voor een César, de belangrijkste Franse filmprijs, en won er een in 1981 voor haar rol in The Last Metro.

Ze ontving ook een ere-César in 2008 voor haar bijdrage aan de Franse cinema.

Naast haar filmcarrière stond Deneuve ook bekend om haar relaties met beroemde mannen, zoals fotograaf David Bailey, regisseur Roger Vadim, Johnny Hallyday en acteur Marcello Mastroianni.

Reclame: N°5, the 1973 Film with Catherine Deneuve: Whispered – CHANEL Fragrance

Met deze laatste kreeg ze een dochter, Chiara Mastroianni, die ook actrice werd.

Deneuve heeft ook een zoon, Christian Vadim, uit haar huwelijk met Roger Vadim. Hij is ook een acteur en in 1999 samen te zien met zijn moeder in de film Le Temps retrouvé.

Ze was nooit getrouwd met Mastroianni, maar bleef bevriend met hem tot zijn dood in 1996.

Deneuve heeft altijd haar privéleven afgeschermd van de media en zei ooit: “Ik ben niet geïnteresseerd in het delen van mijn gevoelens of mijn leven met het publiek.”

Ze is ook een voorvechtster van vrouwenrechten en heeft zich uitgesproken tegen seksueel misbruik en huiselijk geweld.

Gisteren nog vandaag: De Post 10 december 1961

Daar heb je die armbandjes van Vanessa Paradis weer (september 1988)

Vanessa Paradis is begonnen als kindvedette.

Haar oom, de acteur Didier Pain, hoort haar bij Jacques Martin “Emilie jolie” zingen in “L’école des fans” en stelt haar in een platenstudio voor aan producer Frank Langolff die Sophie Marceau

onmogelijk “Berezina” kon doen zingen.

In 1981 won ze het Eurovisie-songfestival voor kinderen en “Joe le Taxi” (toen ze 14 was) deed de rest (al flopte haar eerste single “La magie des surprises-parties”).

Toen ze bij “Joe” op het Midem in Cannes gedurende het hele nummer werd uitgefloten en de opvolger “Manolo Manolette” ook ver beneden de verwachtingen bleef, dacht men dat het vlug uit zou zijn met Vanessa.

Maar haar borstgroei bleef gelukkig lang genoeg uit om haar Lolita-imago nog jarenlang uit te buiten.

Want dat ze vroegrijp was, staat buiten kijf.

Gisteren nog vandaag: Vanessa Paradis is een natuurlijke schoonheid (Joepie 11 oktober 1987)

Ongetwijfeld had dit te maken met het feit dat ze op straat voortdurend lastig werd gevallen door jaloerse leeftijdsgenootjes en dat ze in een poll als één van de meeste gehate persoonlijkheden naar voren kwam.

Ze vertelt zelf aan journalisten dat ze reeds vóór haar 15de seksuele ervaring had opgedaan en op 16-jarige leeftijd trok ze het huis uit om te gaan samenhokken met zanger Florent Pagny, zowat de Franse Koen Wauters, als Patrick Bruel al niet bestond.

Louis Paul Boon zou alleszins sympathie hebben opgevat voor deze “Paradijsvogel” (zoals ze werd uitgebeeld door Jean-Paul Goude voor de reclamecampagne van Chanel).

Merkwaardig is dat Boon deze naam bedacht voor Marilyn Monroe, die inderdaad het grote voorbeeld is van Paradis.

Toch lijkt Vanessa méér in haar mars te hebben.

Gisteren nog vandaag

Op platengebied werd ze voor haar eerste elpee begeleid door Etienne Roda-Gil, daarna door Serge Gainsbourg (uiteraard!) voor “Variations sur le même t’aime” en na zijn dood wendde ze zich tot Lenny Kravitz, wat niet te verwonderen is want “Ardoise” van Gainsbourg klonk alsof het van Kravitz was.

Privé liep de verhouding snel spaak, maar op commercieel vlak legde het haar geen windeieren.

En met haar filmdebuut op 17-jarige leeftijd in “Noces blanches” sleepte ze al meteen een César en de Romy Schneiderprijs in de wacht.

Hierin speelt ze een junkie-hoertje dat een verhouding aangaat met haar vijftigjarige leraar (gespeeld door Bruno Cremer).

Gisteren nog vandaag: Vanessa Paradis, nu ook op het witte doek (Joepie 21 februari 1988)

Ze was aan regisseur Jean-Claude Brisseau opgedrongen en tijdens het draaien verbeterde de verhouding er niet op.

Misschien daarom dat ze de rol met zoveel verbetenheid heeft vertolkt dat ze er die prijzen aan over heeft gehouden?

Ze kreeg prompt tal van andere sexy rollen aangeboden, maar weigerde, al is de videoclip voor “Tandem” (een nummer van Gainsbourg), gedraaid door Jean-Baptiste Mondino, zeker ook niet geschikt voor de preekstoel.

Ze hield er de bijnaam “La pulpeuse” aan over, wat dus blijkbaar niet betekent, wat ik altijd heb gedacht dat het betekende. (Ronny De Schepper)

Gisteren nog vandaag