50 jaar geleden: Boney M, de troetelgroep van Frank Farian

‘Daddy Cool’ verscheen in het voorjaar van 1976 als de tweede single van Boney M. en betekende de definitieve internationale doorbraak voor het project van de Duitse producer Frank Farian.

Het nummer werd opgenomen voor het debuutalbum Take the Heat off Me en was geschreven door Farian samen met George Reyam.

Aanvankelijk leek het nummer echter geruisloos voorbij te gaan. Platenmaatschappijen en radiozenders toonden weinig interesse en de verkoop kwam amper op gang.

De ommekeer volgde in september van datzelfde jaar, toen de groep werd uitgenodigd om op te treden in het invloedrijke West-Duitse muziekprogramma Musikladen.

Daar zag het publiek voor het eerst de explosieve dynamiek van het viertal op het scherm.

Danser Bobby Farrell stal de show met zijn energieke, theatrale danspassen en flamboyante uitstraling, geflankeerd door zangeressen Liz Mitchell, Marcia Barrett en Maizie Williams.

Binnen enkele weken na de uitzending schoot de single omhoog in de hitlijsten.

Muzikaal drijft ‘Daddy Cool’ op een stuwende baslijn, een tikkend ritme en een uiterst herkenbaar refrein.

De karakteristieke diepe mannenstem die de titelzin uitspreekt, werd niet ingezongen door Bobby Farrell, maar door bedenker en producer Frank Farian zelf, terwijl Liz Mitchell en Marcia Barrett de vrouwelijke harmonieën verzorgden.

Farrell trad tijdens concerten en televisieoptredens op als het charismatische gezicht van het nummer en playbackte de zangpartij met zoveel overgave dat het een vast onderdeel van het imago van de groep werd.

Het nummer groeide uit tot een monsterhit over heel Europa.

Het bereikte de eerste plaats in onder meer Duitsland, België, Zwitserland en de Scandinavische landen, terwijl het in Nederland de derde plaats bereikte in de Top 40.

Ook in het Verenigd Koninkrijk haalde de single de top tien. Daarmee legde ‘Daddy Cool’ de basis voor een reeks latere wereldsuccessen van Boney M., zoals ‘Sunny’, ‘Ma Baker’ en ‘Rasputin’, en blijft het tot op de dag van vandaag een van de meest herkenbare klassiekers uit het discotijdperk van de jaren zeventig.