De verrassende wendingen in het leven en de carrière van Morgan Fairchild

Morgan Fairchild werd op 3 februari 1950 in Dallas, Texas, geboren als Patsy Ann McClenny.

Als verlegen kind werd ze door haar moeder ingeschreven voor acteerlessen, waarna ze al op tienjarige leeftijd in kindervoorstellingen begon te spelen.

Na wat kleine opdrachten in Texas verhuisde ze in 1973 naar New York, waar ze al snel de rol kreeg van de wispelturige Jennifer Pace in de soapserie Search for Tomorrow.

Haar ware doorbraak bij het grote publiek kwam eind jaren zeventig, toen ze naar Los Angeles trok en gestalte gaf aan Jenna Wade in de immens populaire reeks Dallas.

Deze rol zette de toon voor haar verdere carrière, waarin ze vaak werd gecast als de glamoureuze, ambitieuze en soms meedogenloze vrouw.

Ze schitterde in de jaren tachtig in succesvolle producties zoals Flamingo Road, waarvoor ze een Golden Globe-nominatie ontving, Paper Dolls, Hotel en Falcon Crest.

Bij een latere generatie kijkers werd ze bijzonder geliefd door haar komische gastrol als Nora Tyler Bing, de extravagante schrijfster en moeder van Chandler in de populaire sitcom Friends.

Wat veel mensen niet weten over haar beginjaren, is dat haar allereerste klus in Hollywood die van body double was.

In de filmklassieker Bonnie and Clyde uit 1967 viel ze in voor hoofdrolspeelster Faye Dunaway tijdens de autorijscènes, simpelweg omdat Dunaway niet met een handgeschakelde versnellingsbak overweg kon.

Haar inmiddels beroemde voornaam Morgan leende ze van de Britse film Morgan: A Suitable Case for Treatment.

Naast de glitter en glamour van Hollywood heeft de actrice ook volkomen onverwachte intellectuele interesses.

Zo is ze al van jongs af aan enorm gefascineerd door dinosauriërs en paleontologie, een wetenschappelijk veld waarin ze had willen werken als haar acteercarrière niet van de grond was gekomen. Nog opvallender is haar diepgaande interesse in epidemiologie en virussen.

Tijdens de vroege jaren van de aids-epidemie verdiepte ze zich uitgebreid in de medische materie en was ze een van de weinige bekende gezichten die weigerde te zwijgen over de ziekte.

Ze trad op als voorvechter en gaf destijds op nationale televisie zelf wetenschappelijke uitleg over retrovirussen om de heersende paniek en stigma’s aan te pakken, ook al gelooft ze dat deze openhartigheid en haar uitgesproken activisme haar in die tijd bepaalde acteerrollen hebben gekost.

Wat haar privéleven betreft, stapte de actrice op zeventienjarige leeftijd in 1967 in het huwelijksbootje met muzikant en zakenman Jack Calmes.

Dit huwelijk hield niet stand en eindigde in 1973 in een scheiding, waarna ze naar New York vertrok om zich volledig op haar carrière te storten.

De grote liefde van haar leven vond ze in 1980 bij filmproducent Mark Seiler. Mark Seiler, geboren op 2 mei 1948, was een invloedrijke Amerikaanse filmproducent en leidinggevende in Hollywood.

Hij bouwde een indrukwekkende carrière op waarin hij onder meer fungeerde als president van de bekende filmstudio RKO Pictures in de jaren tachtig en later als CEO van het productie- en distributiebedrijf Capella Films.

Binnen de filmindustrie stond hij bekend om zijn scherpe zakelijke inzicht en zijn betrokkenheid bij de financiering en distributie van diverse grote internationale filmprojecten.

Hoewel Morgan Fairchild en Mark Seiler er bewust voor kozen om nooit officieel te trouwen, bleven ze meer dan veertig jaar onafscheidelijk en vormden ze een buitengewoon hecht paar tot aan zijn overlijden in juli 2023, na een jarenlange strijd tegen de ziekte van Parkinson en latere complicaties door het coronavirus.

Morgan Fairchild heeft zelf geen kinderen gekregen en heeft later in interviews openhartig verteld dat ze in het verleden meerdere miskramen heeft moeten verwerken.

Haar moedergevoelens uitte ze deels in haar enorme liefde voor dieren.

Ze is al decennialang een fanatieke pleitbezorger voor dierenrechten en heeft door de jaren heen talloze honden en katten uit asielen geadopteerd en een liefdevol thuis gegeven.

Vandaag 55 jaar geleden: Feestelijke opening van het Royale Belge-hoofdkantoor.

Gelegen aan de Vorstlaan in Watermaal-Bosvoorde, Brussel, was dit kruisvormige gebouw een ontwerp van René Stapels en Pierre Dufau.

Met een hoogte van 50,80 meter en een indrukwekkende totale vloeroppervlakte van 54.000 vierkante meter, viel het gebouw meteen op.

De buitenzijde was bekleed met cortenstaal en bronskleurig gefumeerde ramen, wat het een kenmerkende uitstraling gaf.

Dankzij de landschapsarchitecten Jean Delogne en Claude Rebold werd het gebouw naadloos geïntegreerd in een weelderige omgeving van vijvers en groen, wat bijdroeg aan de harmonieuze uitstraling.

Na de fusie van Royale Belge met het Franse AXA in 1999, werd het complex verkocht aan Cofinimmo, dat het tot 2018 terug verhuurde.

In 2017 verplaatste AXA haar Belgische hoofdzetel naar het Troonplein, naar het voormalige hoofdkantoor van Electrobel

Een opmerkelijke episode in de geschiedenis van het gebouw deed zich voor toen de Verenigde Staten interesse toonden om het aan te kopen en er de Amerikaanse ambassade in onder te brengen.

Echter, de structuur bleek ongeschikt om zwaar kogelvrij glas te dragen. Om ingrijpende verbouwingen te voorkomen, plaatste de Brusselse regering het gebouw op de bewaarlijst, waarna de Amerikanen van het project afzagen.

Op 23 mei 2019 werd het gebouw officieel ingeschreven op de bewaarlijst van beschermde gebouwen in Brussel.

In 2021 kreeg de nieuwe eigenaar, Souverain 25, een vergunning voor een omvangrijke verbouwing.

Het Britse architectenbureau Caruso St John en het Antwerpse kantoor Bovenbouw Architectuur wonnen de ontwerpwedstrijd die de bouwheer in samenwerking met de Brusselse bouwmeester had uitgeschreven.

Sinds 2023 heeft het voormalige Royale Belge-hoofdkantoor een indrukwekkende transformatie ondergaan en functioneert het nu als een gemengd complex met kantoren, een viersterren hotel met de naam Mix, een foodmarket, een fitness- en een wellnesscentrum, inclusief een openluchtzwembad (De Post van 28 juni 1970)

Vandaag 15 jaar geleden, opening van het Mardan-paleis in Lara , Antalya , Turkije (23 mei 2009)

Het hotel was een bouwproject van de Azerbeidzjaanse zakenman Telman Ismailov. (later kreeg hij de Russisch-Turkse nationaliteit).

Hij is de voorzitter van de Russische AST Group of Companies (één van de grootste uitgeverij van boeken in Rusland) en van de boekwinkelketen “Bukva”.

Ook was Ismailov eigenaar van de toenmalige grootste marktplaats van Europa, Cherkizovsky Market , in Moskou, Rusland.

Hij maakte van het hotel wellicht het meest luxe resort aan de Middellandse Zee.

De opening van het hotel op 23 mei 2009 en werd bijgewoond door Mariah Carey , Kendall Jenner, Sharon Stone, Richard Gere, Monica Bellucci, Paris Hilton, Seal, Tom Jones en de Kazachstaanse president Nursultan Nazarbayev.

Het heeft het grootste zwembad van de Middellandse Zee met daarin zicht op een aquarium met 2400 vissen.

Het hotel bevat 560 kamers, een spa van 1.100 m² en een eigen strand. Voor het hotel gebruikte men grote hoeveelheden goud, kristallen en Italiaans marmer.

De kostprijs voor dit alles bedroeg meer dan 1,4 miljard dollar.

Na de uitbundige opening van een hotelresort in Antalya was de Russische premier Vladimir Poetin naar verluidt woedend dat Ismailov zoveel in het buitenland investeerde en pronkte met zijn rijkdom, terwijl Rusland werd getroffen door een kredietcrisis.

Als vergelding beval de boze Poetin in 2009 de sluiting van de Cherkizovsky-markt, waardoor 100.000 handelaren op deze beroemde bazaar hun baan verloren.

Telman Ismailov kon dan ook niet anders om deze bazaar te verkopen met verlies.

Ook zes jaar later moest hij het hotel verkopen wegens financiële problemen.

Het hotel werd eind 2015 verkocht aan de investeringsbank Halkbank voor slechts 124 miljoen dollar.

Deze investeringsbank verkocht het hotel in december 2018 aan de keten Titanic Hotels.

Na de overname ging het hotel verder onder de naam van Titanic Mardan Palace.

Titanic Mardan Palace brengt je terug in de tijd van weelderige luxe van het Ottomaanse Rijk en is een eerbetoon aan de rijke en kleurrijke historie van Turkije.

Het 5-sterrenhotel is een prachtige samensmelting van het sprookjesachtige Ottomaanse Rijk en de moderne 21e eeuw.

De entree is een replica van het bekende Dolmabahce Paleis in Istanbul.

Met daarnaast de replica’s van de Meisjestoren en de Galatabrug zul je je even in Istanbul wanen.

Vandaag 15 jaar geleden, opening van het Mardan-paleis in Lara , Antalya , Turkije (23 mei 2009)

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Anne Baxter komt te overlijden.

axter werd geboren in Michigan City als dochter van Kenneth Stuart Baxter en Catherine Wright.

Haar grootvader was de beroemde architect Frank Lloyd Wright.

Ze werd opgevoed in New York en bezocht als kind meerdere keren toneelstukken op Broadway.

Hier begon haar liefde voor acteren.

Vanaf haar dertiende lukte het Baxter om zelf ook te spelen in stukken op Broadway.

Ze wilde het hier niet bij laten en probeerde het vanaf de jaren 40 ook in de filmindustrie.
Ze deed een screentest voor Rebecca (1940), maar verloor van Joan Fontaine, omdat regisseur Alfred Hitchcock haar te jong vond.

Toch kreeg ze een contract voor zeven jaar bij 20th Century Fox.

Haar eerste filmrol was in 20 Mule Team (1940).

Ze werd al snel opgemerkt en Orson Welles bood haar een rol aan in de film The Magnificent Ambersons (1942).
Haar eerste grote rol kwam in 1946.

Ze was toen te zien in de film The Razor’s Edge.
Hiervoor won ze een Academy Award voor Beste Vrouwelijke Bijrol.

Na nog een paar films gemaakt te hebben, was ze in 1950 te zien in een van de bekendste films uit haar tijd: All About Eve.

Ze kreeg hiervoor een nominatie voor Beste Actrice.

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Anne Baxter komt te overlijden.

Toch ging ze rond deze tijd ook weer terug naar het theater.
In 1953 was ze op Broadway samen met Tyrone Power te zien in John Brown’s Body.

Toch bleef ze nog steeds actief films maken.
Ze had onder andere een grote rol in de oscarwinnende The Ten Commandments (1956).

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Anne Baxter komt te overlijden.

Vanaf de jaren 60 was ze vooral te zien in televisieseries, waaronder in zeven afleveringen van Batman.

Vanaf de jaren 70 was ze opnieuw te zien op Broadway.

Ze speelde in Applause, de Broadway-versie van All About Eve.

Nu speelde ze echter Margo Channing, de rol die Bette Davis in de film vertolkte.

In de jaren 80 speelde ze de rol van Victoria Cabot in de televisieserie Hotel.

In 1985 overleed ze als gevolg van een hersenbloeding.

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Anne Baxter komt te overlijden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Anne Baxter komt te overlijden.