
45 jaar geleden, Lp bespreking Flex van Lene Lovich.

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek



De Franse zangeres, auteur en componist Jeanne-Marie Sens, geboren op 8 december 1937 in Parijs.
Begon haar carrière in de late jaren 60 en bracht haar eerste single “Les Boots” uit in 1969.
Sens verwierf bekendheid in 1972 met haar cover van “Les Clowns” van Giani Esposito.
Haar muziek wordt gekenmerkt door een melancholieke, poëtische stijl en ze heeft kritiek op de toenemende dehumanisering van de wereld.
Haar bekendste nummers zijn onder andere: Tant et tant de temps, Tape Tape Tape, Un Dimanche, Jeu de mots, En plein Coeur en L’enfant Du 92e.
In totaal bracht ze acht albums uit en 19 singles.
Haar laatste muzikale wapenfeit was de single Jalousie uit 1984.
Daarna ging ze verder als zakenvrouw en focuste ze haar leven op het schrijven van verschillende boeken, waaronder romans, korte verhalen, gedichten en fotografie.
In de vroege jaren 90 richtte ze samen met Hubert Tonka de uitgeverij Sens & Tonka op.





In Vlaanderen behaalden The Sugarhill Gang de derde plaats, en in Nederland veroverden ze zelfs de felbegeerde nummer 1-positie in de Top 40.
De productie van deze single was in handen van Sylvia Robinson.
De invloed van Sylvia Robinson op de ontwikkeling van de hiphop kan moeilijk overschat worden.
Naast haar rol als producer van “Rapper’s Delight”, was ze als artiest bekend van hits als “Love Is Strange” (1957 en dat later een comeback maakte in de film Dirty Dancing) en “Pillow Talk” (1973).
Bovendien schreef ze mee aan “The Message” van Grandmaster Flash and the Furious Five.
Haar bijdragen leverden haar dan ook de eretitel “moeder van de hiphop” op.
Robinson overleed op 29 september 2011.
The Sugarhill Gang bestond uit de leden Guy “Master Gee” O’Brien, Michael “Wonder Mike” Wright, en Henry “Big Bank Hank” Jackson.
De leden van The Sugarhill Gang waren geen doorgewinterde rappers toen ze Rapper’s Delight opnamen.
Sylvia Robinson rekruteerde hen min of meer uit de buurt, Big Bank Hank was bijvoorbeeld de manager van een pizzazaak!
Voor “Rapper’s Delight” gebruikten ze de instrumentale basis van Chic’s “Good Times”.
Deze onvermelde sampling leidde tot een rechtszaak aangespannen door componisten Nile Rodgers en Bernard Edwards, resulterend in een schikking waarbij Rodgers en Edwards alsnog erkenning en royalty’s ontvingen.
Rapper’s Delight was niet alleen een commercieel succes, het wordt ook beschouwd als het nummer dat hiphop introduceerde bij een breed publiek.

Gisteren nog vandaag
















