45 jaar geleden, het repertoire van de eerste soulkoning Sam Cooke is nog altijd goed voor hits.

Sam Cooke, op 22 januari 1931 geboren als Samuel Cook in Clarksdale, Mississippi, was een van de acht kinderen van een dominee.

Zijn muzikale reis begon al vroeg in het kerkkoor van zijn vader, nadat het gezin naar Chicago verhuisde.

Samen met zijn broers en zussen vormde hij de groep ‘The Singing Children’, waarmee ze religieuze liederen zongen.

Als tiener zette hij zijn stappen in de gospelwereld voort bij groepen als The Teen Highway QC’s.

De overstap naar popmuziek volgde in 1960 met een contract bij RCA.

Met het werkkampnummer ‘Chain Gang’ brak hij definitief door bij het grote, blanke publiek.

Cookes talent als songschrijver was uitzonderlijk; hij schreef zowel meeslepende ballads als opzwepende dansnummers voor een jonger publiek, zoals ‘Twisting The Night Away’ en ‘Another Saturday Night’. Klassiekers als ‘Bring It On Home To Me’, ‘Sad Mood’ en het visionaire ‘A Change Is Gonna Come’ bevestigen zijn status als een van de invloedrijkste soulzangers aller tijden.

Op het hoogtepunt van zijn roem, op 11 december 1964, sloeg het noodlot toe.

Cooke vierde in Los Angeles het succes van zijn live-lp, die net de top 30 van de Billboard-albumlijst had bereikt.

Een ontmoeting met de 22-jarige Elisa Boyer leidde tot een gezamenlijk vertrek naar het Hacienda Motel.

Wat zich precies in de kamer afspeelde, blijft onduidelijk, maar het eindigde met een halfnaakte en woedende Cooke die de manager van het motel, Bertha Franklin, confronteerde.

Hij geloofde dat Boyer zich in haar kantoor had verstopt nadat ze er met zijn kleren vandoor was gegaan.

In de daaropvolgende confrontatie werd hij door Franklin doodgeschoten.

Franklin verklaarde uit zelfverdediging te hebben gehandeld, een verklaring die door de rechtbank werd aanvaard.

De zaak werd afgesloten als ‘gerechtvaardigde doding’. Toch zijn er altijd twijfels blijven bestaan. Velen geloven dat cruciale feiten in de doofpot werden gestopt en dat de ware toedracht nooit aan het licht is gekomen.

De erkenning voor zijn immense talent kwam pas na zijn dood.

Zo werd hij in 1987 opgenomen in The Songwriters Hall Of Fame en ontving hij in 1999 postuum zowel de Pioneer Award van The Rhythm And Blues Foundation als een Grammy Lifetime Achievement Award.

Sam Cooke werd slechts 33 jaar.

Ria Thielsch, ik ben blij dat ik een deel van Luv mag zijn (Joepie 26 oktober 1980)

Patty Brard verlaat Luv’ in 1980.

Haar plaats wordt ingenomen door Ria Thielsch.

De eerste single in de nieuwe samenstelling, ‘My Number One,’ haalt de top vijf.

Ook produceert de nieuwe bezetting een vierde album, Forever Yours, wat uiteindelijk hun voorlopig laatste blijkt te zijn.

Over de plaat en dit volgens de geruchten, dat niet Ria, maar Patty nog te horen is op het album.

Ria staat echter op de hoes.

De groep wordt in het voorjaar van 1981 definitief ontbonden.

Tijdens de Hitkrant Zomerspelen in datzelfde jaar zijn Marga, José en Ria van de partij.

De reacties zijn zo enthousiast dat wordt besloten om nog een single uit te brengen.

Dat wordt Tingalingaling, van hun laatste album.

In het programma Nederland Muziekland nemen de dames afscheid van het publiek.(Diverse bronnen en Wikipedia)

Ria Thielsch, ik ben blij dat ik een deel van Luv mag zijn (Joepie 26 oktober 1980)