
John Hiatt, wacht maar, mijn tijd komt nog

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek

Op 2 juli 1988 ging, voor zo’n 60.000 doorweekte toeschouwers, de 12e editie van het Torhout Werchter popfestival van start.
De organisatie koos dat jaar voor artiesten die zich hadden toegelegd op het schrijven van pure, herkenbare popsongs met melodieën die door een vrolijk publiek enthousiast werden meegezongen.
De massale bekendheid van de bezoekers met het werk van de gecontracteerde muzikanten duidde er op dat organisator Herman Schueremans en zijn medewerkers weinig risico’s hadden genomen: Los Lobos, INXS, Bryan Adams, Sting en in mindere mate John Hiatt, waren artiesten die allang geleden bewezen hebben met gemak een festival van deze omvang aan te kunnen.
Tegen middernacht keert de Britse popmuzikant Sting nog één keer terug op het podium van het Belgische openluchtfestival Torhout.
Zichzelf slechts begeleidend op akoestische gitaar en met de hulp van de toeschouwers zingt hij Message In A Bottle.
Na het uitvallen van reggae-zanger Ziggy Marley, de oudste zoon van Bob die ergens op de Belgische snelwegen z’n gevoel voor richting verloor, resteerde de Amerikaanse 10.000 Maniacs en Carmel, de groep rond de blonde zangeres Carmel McCourt, als ‘nieuwe’ acts.
Rock Torhout van 1988 leverde in zijn geheel weinig verrassingen op, maar het muzikale peil was van een constant hoog niveau en in zijn opzet was het festival daarmee volledig geslaagd.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag