Vandaag is een bijzondere dag voor Mac Kissoon, die zijn 80e levensjaar mag vieren.

Mac Kissoon is vooral bekend als de helft van het populaire duo Mac & Katie Kissoon, dat hij samen met zijn zus Katie vormde in de jaren zeventig.

Zij zijn geboren op het eiland Trinidad en emigreerden in 1962 naar Engeland, waar ze hun muzikale carrière begonnen.

Eerst probeerden Mac en Katie het als soloartiesten, waarbij Mac onder de naam Mack Kissoon in 1970 een bescheiden hit scoorde in Vlaanderen en Nederland met de single “Get down with it satisfaction”.

In 1971 besloten ze hun krachten te bundelen en lanceerden ze de single “Chirpy chirpy cheep cheep”.

Helaas voor hen bracht de groep Middle of the Road rond dezelfde tijd hun eigen versie uit, die veel meer succes had in Europa.

Maar in Amerika was dat anders: daar werd de versie van Middle of the Road niet uitgebracht en dat gaf Mac & Katie Kissoon de kans om met het nummer de twintigste plaats te behalen in de Billboard Hot 100.

In Vlaanderen en Nederland braken ze door in 1972 met “Freedom”.

Dit nummer bereikte in Vlaanderen de tweede plaats in de Top 30 en de derde plaats in de Veronica Top Veertig.

Het volgende nummer “Sing Along” was in Vlaanderen goed voor een vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een vierde plaats en haalde de eerste plaats in de De Daverende Dertig.

Ook “Sugar Candy Kisses” was in Vlaanderen en Nederland goed voor een tweede plaats in 1975 in de Brt Top en de Nederlandse Top 40.

Na hun album “Two Of Us” uit 1976, dat geen grote hits meer voortbracht, besloten Mac en Katie in 1977 om te stoppen als vast duo.

Mac Kissoon ging solo verder en zijn soloalbum ‘Mac Kissoon’ leverde hem drie hits op met Lavender Blue, We Are Family en Love And Understanding.

Dat laatste nummer zong hij samen met Katie en zijn vier kinderen onder de naam Mac Kissoon & Family.

Lavender Blue was in Vlaanderen en Nederland goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Zijn tweede soloalbum Emotions, 1980 was een flop en daarmee verdween hij dan ook uit het zicht.

In 1997 maakten zij nog één keer een gezamenlijk album met nieuw materiaal, getiteld ‘From Now On’.

Die helaas ook een flop was.

Anita Garbo (echte naam Anita Ferrari), ik zal het maken, hoe dan ook (Muziek Expres juli 1977)

Ik was toen meteen fan van deze Britse zangeres van Italiaanse afkomst.

Het nummer is een cover van het instrumentale nummer Miracles (A Mini Epic) van de groep Oppo en uitgebracht op single op 23 april 1976.

Anita Garbo (echte naam Anita Ferrari), ik zal het maken, hoe dan ook (Muziek Expres juli 1977)

Het was eerder al te zien in een reclamespot om het automodel Mini van het Britse merk Leyland te promoten in 1975 (opname in Amsterdam in oktober 1975)

Het nummer is geschreven door Fred Gardner, Donald Supner, Geoffrey Clive Tricker, James Patrick Bradley en Jeff Boult.

De productie en tevens de ontdekker van Anita Garbo was Jan Olofsson.

Deze man leven we later ook kennen als onder meer de producer en mede componist van het nummer Lavender Blue, gezongen door Mac Kissoon in 1979.

De single van Anita Garbo heb ik toen niet gekocht, gezien het nummer ook terug te vinden was op verschillende verzamelaars zoals De Daverende Dertien Vol. 6, Disco Service 2 en Joepie’s Flying Toppers.

Vreemd genoeg is dit nummer niet terug te vinden in de digitale wereld en dit niet op een cd of via streaming en dat is echt jammer.

Van Anita Garbo verschenen er nog twee singles namelijk Mean Mean Man en Race With The Devil en daarna geen spoor meer van deze zangeres.
We kunnen dus spreken van een eendagsvlieg of onehitwonder.