
Les Gray van Mud, antwoord aan onze vorige bazen die ons als citroenen hebben uitgeperst.

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek











Les Gray was de zanger en frontman van de Britse glamrockband Mud, die in de jaren zeventig een reeks hits scoorde met aanstekelijke popliedjes.
Hij werd geboren op 9 april 1946 in Carshalton, Surrey, en begon al op jonge leeftijd trompet te spelen in een schoolbandje.
Na zijn schoolperiode werkte hij als reclameman, maar bleef hij ook muziek maken met zijn broer in een skifflegroep genaamd The Mourners.
In 1966 vormde hij samen met drummer Dave Mount, gitarist Rob Davies en bassist Ray Stiles de band Mud, die aanvankelijk weinig succes had met hun eerste singles.
Dat veranderde toen ze in 1973 onder contract kwamen bij platenlabelbaas en producer Micky Most, die hen koppelde aan het succesvolle songschrijversduo Nicky Chinn en Mike Chapman.
Deze succesvolle samenwerking leverde in drie jaar tijd maar liefst vijftien singles op die de Britse hitlijsten haalden.
De eerste single was ‘Crazy’ (1973), die de twaalfde plek bereikte.
In Vlaanderen en Nederland was dit nummer geen succes.
Maar de opvolger Dyna-Mite was wel een groot succes.
Net als de nummers Tigerfeet, Oh Boy, The Cat Crept In, Show Me You’re A Woman, The Secrets That You Keep, L’L’Lucy en Lonely This Christmas die allemaal de top tien haalden in het Verenigd Koninkrijk, Vlaanderen en Nederland.
Les Gray viel op door zijn expressieve stem en zijn imitaties van Elvis Presley.
In 1977 ging Mud uit elkaar en probeerde Les Gray een solocarrière op te bouwen onder de naam Tulsa McClean, maar dat werd geen succes.
Hij bleef wel optreden met verschillende muzikanten onder de naam Mud, terwijl de andere bandleden andere wegen insloegen.
Rob Davies werd bijvoorbeeld een succesvolle producer en songwriter voor artiesten als Kylie Minogue en Atomic Kitten.
Bassist Ray Stiles koos voor The Hollies en drummer Dave Mount werd verzekeringsagent.
Dave Mount ondernam een zelfmoordpoging en stierf op 2 december 2006 in een ziekenhuis.
Les Gray woonde de laatste twintig jaar in Portugal.
Hij werd behandeld voor keelkanker, maar overleed op 21 februari 2004 op 57-jarige leeftijd aan een hartaanval in het ziekenhuis in Lagos.
Tim Visterin werd geboren in Antwerpen op 13 november 1940.
Hij leek in de weg gelegd om boekhouder te worden, maar zijn muzikale ambitie besliste daar uiteindelijk anders over.
Een tijdlang speelde hij mee met de groep The Jokers, alvorens in een Franstalige beatgroep “Roland et les Bémols” te stappen.
Toon Hermans, de legendarische Nederlandse conferencier en liedjeszanger, raadde Tim enkele jaren later aan om zich te laten bijscholen, een raad die de Antwerpenaar opvolgde door aan de Amsterdamse kleinkunstacademie te gaan studeren.
Aanvankelijk wierp hij zich op het cabaretgenre (met de groep “Sjanbaret”), maar de doorbraak kwam er in 1970 met een kinderliedje, namelijk een vertaling van het liedje “Dites-Moi, Monsieur” van de Franse zanger Jean-Claude Darnal als “De Vogel”.
Met medewerking van het Mechelse Onze-Lieve-Vrouw-knapenkoor ( VRT-weerman Frank Deboosere en radiomaker Pat Donnez waren lid van het kinderkoor) dat te horen is in de hit “De Vogel”.werden er van het luisterliedje maar liefst 100.000 exemplaren verkocht in Vlaanderen en Nederland.
Na enkele shows voor het kleine volkje (met onder meer Jean Blaute in de begeleiding) richtte Tim Visterin zijn aandacht toch meer op de zakelijke kant van de muziekbusiness.
Hij deed producties van een aantal Vlaamse artiesten, werd muziekuitgever (lokale vertegenwoordiger van o.m. Mud, The Sweet, Bee Gees …).
In de later jaren zeventig verhuisde hij naar de Verenigde Staten.
In 1991 kwam hij naar Vlaanderen terug en ging werken voor onder meer Centropa (Guy Beyers) en het team achter Helmut Lotti.
Zijn “De Vogel” blijft echter tot de dag van vandaag regelmatig opduiken in allerlei tv- en radioprogramma’s.
Zo vertolkte hij het lied op VTM in “de zomer van” en werd het nummer gecoverd door Danny Wuyts (een van de pianisten van het VRT-spelprogramma “de Notenclub”) in 1999.
“Ach, meneer een mooie vogel wil ik zijn, met sterke vleugels alstublieft, Meneer Merlijn” is dan ook een soort Vlaamse evergreen.
Tim Visterin is op 28 augustus 2018 overleden aan de gevolgen van een infarct.
Visterin werd 77 jaar.
