De geschiedenis van de huidige IVG-School in Gent begon in de tweede helft van de negentiende eeuw, een tijd waarin het secundair onderwijs in Vlaanderen vrijwel volledig Franstalig was.

Omdat onderwijs destijds hoofdzakelijk een privéaangelegenheid was, betaalden ouders het schoolgeld zelf.

In deze tijdsgeest richtte wiskundeleraar Henri Rachez op 1 augustus 1852 in Brussel een privéschool op om leerlingen voor te bereiden op de Militaire School en de examens voor burgerlijk ingenieur.

Op 1 oktober 1899 breidde dit initiatief uit naar Gent met de opening van een dochterschool in het herenhuis De Cock aan de Nederkouter.

Onder de naam Institut Rachez de Gand bood de school onderdak aan bijna alle leerlingen van de Ecole Molitor, die door stadsverfraaiingen in het centrum moest sluiten.

In 1901 werd de Gentse vestiging volledig onafhankelijk. De focus verschoof in de jaren daarna geleidelijk: in 1905 kwam er meer aandacht voor wetenschappen naast wiskunde, en in 1909 kreeg de school de naam Institut de Gand, waarbij ook moderne talen een prominentere plek in het curriculum kregen.

Een belangrijke administratieve stap volgde op 1 september 1928, toen de lagere school officieel werd erkend en gesubsidieerd.

De zes laagste jaren functioneerden als transmutatieklassen waar Franstalige kinderen intensief Nederlands leerden, terwijl de voertaal in het zevende en achtste leerjaar volledig Nederlands was.

De secundaire afdeling was op dat moment nog niet erkend en hanteerde een verdeling van 65 procent Frans en 35 procent Nederlands.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog schreef de school in 1942 haar eerste meisje in, waarmee het de eerste gemengde school van Gent werd.

Dankzij het Schoolpact van mei 1959 kreeg de school via werkingskredieten en wedde-toelagen ruimere financiële middelen.

Dit maakte de weg vrij voor de officiële erkenning van de secundaire afdeling.

Het onderwijs schakelde volledig over op het Nederlands en de naam veranderde definitief in Instituut van Gent.

In 1970 kon de school voor het eerst gehomologeerde getuigschriften uitreiken aan haar leerlingen.

Ondanks de vernederlandsing bleef meertaligheid een essentieel onderdeel van het pedagogisch project.

Zo kregen leerlingen in het eerste jaar van de middenschool drie uur Engels per week, en werd het lessenpakket buiten de wettelijke kaders uitgebreid met extra lessen Frans en Spaans.

Sinds 2012 vaart de school een nieuwe koers onder de naam IVG-School, waarbij de letters staan voor de kernwaarden Inspirerend, Vrijdenkend en Geëngageerd.

38 jaar geleden, werkte ik als verkoper in de Tandy winkel van Oostakker en daarna als gerant in de Tandy Winkel in de Vlaanderenstraat in Gent.(1984 tot en met 1989)

De familie Caron was een gevestigde naam in het Gentse en waren eigenaar van een sigarenwinkel in de Veldstraat en Maroquni, een winkel in lederwaren die gelegen was op de hoek van de Zonnestraat en het Koophandelsplein

De familie had vroeger ook een pand in de Vlaanderenstraat en ik was in de jaren tachtig daar toen gerant en woonde ook boven de winkel.

De winkel maakte deel uit van een Amerikaanse keten, namelijk Tandy.

De eigenaar en ook mijn baas was Pierre Caron, die boekhouder was (Boekhoudkantoor Vandersmissen – Caron) en die later ook de krant de Vooruit (De Morgen) in Gent voorbereidde na zijn faling, om over te laten gaan aan de huidige eigenaar.

Het kantoor was gelegen in het prachtig herenhuis Hotel Claeys-De Cock in de Nederkouter 124 in Gent en die nu meer dan 20 jaar verder gaat onder de naam Accountancy & Tax Solutions

Hij was ook mede-eigenaar van het gekende restaurant het Pakhuis in Gent.

Zijn andere broers waren minder succesvol, al was dat een tijd anders gezien Philippe Caron de invoerder was voor ons land van het gekende computermerk Apricot Computers. Dat nu al een tijd niet meer bestaat, maar in de jaren 80 redelijk populair was.

Francis Caron de oudste was toen gerant van een Tandy winkel in Oostakker en later in Sint-Niklaas.

Patrick De Graeve
Patrick De Graeve
Patrick De Graeve
Patrick De Graeve