Er werden 1400 synagogen in brand gestoken en gesloopt.

Bijna honderd mensen worden gedood, 7500 winkels worden verwoest.

Ook Joodse huizen, scholen, begraafplaatsen en ziekenhuizen moesten het ontgelden.

De brandweer doet geen poging de branden te blussen. Zij zorgen er alleen voor dat het vuur niet overslaat op huizen die niet door Joden worden bewoond.

Ook in Oostenrijk en Sudetenland werden Joden aangevallen en hun bezittingen vernield.

Dertigduizend merendeels rijke Joden worden ingerekend.

Hun bezittingen worden geconfisqueerd.

Deze nacht gaat de geschiedenis in als Kristallnacht en verwijst naar het vele glaswerk dat tijdens deze aanvallen werd vernield.

De internationale gemeenschap reageerde geschokt en afkeurend.

Door de Kristallnacht kwamen pro-nazi-bewegingen in Westerse landen in een negatief daglicht te staan, waarmee de steun aan deze bewegingen afnam.

De berichtgeving in de media was in het algemeen negatief, maar daar ging men er in eerste instantie van uit dat de Kristallnacht een spontane volksopstand was, die stopte doordat de Duitse regering bij monde van Goebbels ingreep.

Pas later werd duidelijk dat Goebbels juist de aanjager van de Kristallnacht was.

De Verenigde Staten riep als reactie op Kristallnacht zijn ambassadeur terug uit Duitsland, maar verbrak de diplomatieke banden niet geheel.

De verhouding tussen Duitsland, Amerika en een groot aantal landen binnen Europa verslechterde na de Kristallnacht.

Het werd de internationale gemeenschap duidelijk dat nazi-Duitsland niet uit was op vrede, dit was al een grote stap ten opzichte van 1936 toen de internationale gemeenschap nog stond te juichen tijdens de door Duitsland georganiseerde Olympische Spelen.(Diverse bronnen en Wikipedia)