Tag: Panorama november 1963

Theo Van den Bossche, kampioen van de droge humor.

Theo Van den Bosch was een jonge theatermaker die tijdens de oorlog zijn Muskesrevue opvoerde voor de kinderen die naar het platteland waren geëvacueerd.

Van den Bosch werkte eerst als diamantslijper en begon in de jaren 50 mee te werken aan de radio-uitzendingen van het NIR, de voorloper van de BRT en vrt.

Hij verscheen voor het eerst op tv in 1959 en speelde mee in het programma Een tegen allen met Tony Corsari.

Hij speelde ook mee in films en andere tv-programma’s zoals Echo en dit was vaak met zangeres en actrice Suzy Marleen.

Van den Bosch had een herkenbaar typetje, met een hoed, een omgedraaid snorretje en een te lange das.

Hij gebruikte dat typetje in shows en talkshows.

Door zijn bekendheid trad hij ook veel op in lokale zalen.

Dat bleef hij doen nadat hij eind jaren 60 van de tv verdween.

Hij stierf op 18 maart 1995 (foto’s uit de Panorama november 1963)

Te gast bij de De Belgische voetballer André Piters(Panorama november 1963).

André Piters maakte in de jaren zestig en zeventig furore als aanvaller bij Standard Luik en de nationale ploeg.

Hij won samen zijn club de Belgische kampioenschappen van 1958 en 1961) en ook één maal de Beker van België in 1954.

Hij stond bekend om zijn harde, maar faire spel, zijn leiderschap en zijn tactisch inzicht.

Piters overleed in 2014 op 83-jarige leeftijd na een slepende ziekte.

Theo Van den Bossche, kampioen van de droge humor.

Theo Van den Bosch was een jonge theatermaker die tijdens de oorlog zijn Muskesrevue opvoerde voor de kinderen die naar het platteland waren geëvacueerd.

Van den Bosch werkte eerst als diamantslijper en begon in de jaren 50 mee te werken aan de radio-uitzendingen van het NIR, de voorloper van de BRT en vrt.

Hij verscheen voor het eerst op tv in 1959 en speelde mee in het programma Een tegen allen met Tony Corsari.

Hij speelde ook mee in films en andere tv-programma’s zoals Echo en dit was vaak met zangeres en actrice Suzy Marleen.

Van den Bosch had een herkenbaar typetje, met een hoed, een omgedraaid snorretje en een te lange das.

Hij gebruikte dat typetje in shows en talkshows.

Door zijn bekendheid trad hij ook veel op in lokale zalen.

Dat bleef hij doen nadat hij eind jaren 60 van de tv verdween.

Hij stierf op 18 maart 1995 (foto’s uit de Panorama november 1963)

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Te gast bij de Zweedse schilder en documentairemaker Friedrich Jürgenson en pionier in de studie van het fenomeen elektronische stem dat hij beschouwde als een mogelijke manifestatie van geesten.

Friedrich Jürgenson werd vooral bekend door zijn onderzoek naar elektronische stemmenfenomenen (EVP).

Hij beweerde dat hij via een radio-ontvanger stemmen van overledenen kon opvangen en opnemen.

Hij publiceerde verschillende boeken en documentaires over dit onderwerp en wordt beschouwd als de grondlegger van de EVP-studie.

Hij wordt dan ook beschouwd als een van de grondleggers van de transcommunicatie, een vorm van paranormale communicatie met entiteiten uit andere dimensies.

Ook werkte hij samen met andere onderzoekers, zoals Konstantin Raudive en Hans Bender.

Als documentairemaker kreeg hij in 1969 een hoge pauselijke onderscheiding voor zijn film The Fisherman from Galilea – On the Grave and Stool of Peter.

Hij stierf op 15 oktober 1987 op 84-jarige leeftijd.

60 jaar geleden, te gast bij onderwijzer Kuifje (Jean-Pierre Talbot, Panorama november 1963)

Jean-Pierre Talbot was 17 jaar oud toen hij als sportmonitor op het strand van Oostende werd opgemerkt door Jacques Van Melkebeke, een vriend en medewerker van Hergé.

Hij leek erg op Kuifje en troostte op dat moment een kind: ‘iets wat Kuifje ook gedaan zou hebben’.

Hij werd voorgesteld aan Hergé en de twee konden het goed vinden.

Talbot kreeg daarop de titelrol in de film Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies (1961).

Drie jaar later trad hij opnieuw op in Kuifje en de blauwe sinaasappels.

Een derde Kuifje-film, gepland voor 1967, werd uiteindelijk niet opgenomen.

Talbot heeft daarna nooit meer in een film gespeeld en ook geen poging daartoe gedaan.

Volgens een Belgische documentaire uit 2007 krijgt hij elke maand nog steeds zo’n veertig brieven van fans voor zijn vertolking van Kuifje.

Datzelfde jaar verscheen zijn autobiografie J’étais Tintin au cinéma.

Talbot was van beroep sportleraar.

Hij bracht het tot directeur van een school in zijn geboortestad en ging in 2000 met pensioen.

Hij woont nog altijd in Spa en deed altijd veel aan sport.

In zijn films kwam zijn sportiviteit goed van pas, want hij deed zijn eigen stunts.

In 2011 trad hij voor het eerst sinds het einde van zijn filmcarrière opnieuw op als acteur: hij speelde in een videoclip de rol van een astronaut.

Gisteren nog vandaag