De Amerikaanse dancetoetsenist en producer was een van de eerste artiesten uit de muziekwereld die aan deze ziekte bezweek.

Hij werd slechts 32 jaar oud.

Patrick Joseph Cowley werd op 19 oktober 1950 geboren in Buffalo, New York.

Al op jonge leeftijd was hij bezig met muziek.

Hij speelde vooral drums in lokale bandjes en later ook gitaar en keyboard.

Hij begon een studie Engels aan de Universiteit van Buffalo, maar besloot in 1971, op 21-jarige leeftijd, naar San Francisco te verhuizen.

De stad was toen een vrijhaven voor de gay community. Cowley was openlijk gay en vond er al snel zijn plek.

Daar ging hij aan het City College synthesizermuziek studeren bij Jerry Mueller.

De lessen begonnen in Muellers eigen kelder, tot er een geschikte ruimte op de campus beschikbaar kwam.

In die periode maakte hij ook experimentele elektronische soundtracks voor gaypornofilms.

Die muziek bleef lang onuitgegeven en werd pas veel later officieel uitgebracht.

Tegenwoordig wordt ze zelfs als cult beschouwd.

Na zijn studie vond hij werk als lichttechnicus in de bekende homodiscotheek The City in San Francisco.

Daar traden regelmatig grote artiesten op, onder wie de bekende homoster en travestiet Sylvester James met zijn band.

In 1978 liet Cowley enkele demotapes horen aan Sylvester en zijn muzikanten. Sylvester was meteen onder de indruk van de innovatieve klanken en besloot synthesizers een belangrijke plaats te geven in zijn muziek.

Cowley werd direct aangenomen en ging mee op tournee door Europa en Zuid-Amerika. Sylvester werkte in die periode aan zijn tweede album, samen met James ‘Tip’ Wirrick.

Met zijn analoge synthesizers, gemodificeerde gitaren, elektronische instrumenten en zelfgebouwde apparatuur gaf Cowley de sound van Sylvester een onmiskenbaar eigen karakter.

Waar veel disco nog draaide om orkesten en strijkers, zette hij de synthesizer centraal.

Dat leidde tot wereldhits als ‘You Make Me Feel (Mighty Real)’, ‘Dance (Disco Heat)’ en ‘Can’t Stop Dancing’.

‘You Make Me Feel (Mighty Real)’ was eerst een nummer dat niet echt van de grond kwam.

Pas toen Cowley er op het laatste moment zijn synthesizer overheen legde, kreeg het de energie en het geluid die het tot een wereldhit maakten.

Het album Step II bracht Sylvester internationale roem en leverde in de Verenigde Staten een gouden plaat op voor meer dan 500.000 verkochte exemplaren.

Ook buiten de samenwerking met Sylvester liet Cowley van zich horen.

In 1978 maakte hij een remix van Donna Summers’ ‘I Feel Love’ van maar liefst 15 minuten en 45 seconden.

De originele versie, ruim acht minuten lang, was in 1977 geproduceerd door Giorgio Moroder.

Cowleys’ herwerkte versie verscheen in 1981 op vinyl en geldt tot op de dag van vandaag als een standaardwerk in de elektronische dansmuziek.

Die lange, hypnotiserende clubversie werd een blauwdruk voor latere dance-remixes.

Zijn solocarrière kende eveneens succes.

Samen met producer en DJ Marty Blecman richtte hij in 1981 het label Megatone Records op, de thuisbasis van de typische hi-NRG San Francisco Sound.

Zijn eerste grote eigen hit, ‘Menergy’, bereikte in oktober 1981 de hoogste positie in de Amerikaanse hitlijsten.

Het nummer werd ook gebruikt als naam voor een reeks feesten in club The EndUp, waar Cowley zelf vaak achter de draaitafels stond.

Later volgden nog bekende nummers zoals ‘Do You Wanna Funk’ en ‘Die Hard Lover’.

Ook toen hij al ziek was, bleven ze samenwerken.

Sylvester kwam naar hem toe en haalde hem over om uit bed te komen, zodat ze aan ‘Do You Wanna Funk’ konden werken.

Met deze hits vestigde hij definitief zijn status als synthesizerpionier.

Hij maakte de muziek sneller, strakker en elektronischer.

Dat werd het kenmerk van hi-NRG en legde de basis voor wat later house, techno en EDM werd.

Zijn laatste album, Mind Warp, nam hij op in de laatste fase van zijn ziekte.

De muziek klinkt dan ook dromeriger en losser van de realiteit.

Wat Sylvester toen nog niet wist, was dat hij zes jaar later, op 16 december 1988, ook zou overlijden aan aids. Hij werd 41 jaar oud.

Ook Marty Blecman, zijn zakenpartner bij Megatone, overleed later aan aids. Hij stierf op 20 september 1991, op 37-jarige leeftijd.