Als we aan Expo 58 denken, zien we meteen de iconische bollen van het Atomium voor ons.
Toch heeft die legendarische wereldtentoonstelling in Brussel ons veel meer nagelaten dan alleen een monument.
Heel wat snacks die vandaag nog altijd in onze voorraadkast of op café te vinden zijn, danken hun bestaan aan dat wonderjaar 1958.
Denk maar aan Côte d’Or. Na het gigantische succes van hun Mignonettes op de Expo van 1935, schoot de bekende chocoladeproducent met het olifantje in 1958 opnieuw pal in de roos met Dessert 58.
Tot op de dag van vandaag staat deze reep vlotjes in de top tien van het merk.
Ook koekjesbakker Lu beleefde toen gouden tijden.
De krokante Cha-Cha, gevuld met karamel en omhuld met chocolade, geraakte weliswaar net niet op tijd klaar voor de opening van de tentoonstelling, maar die vertraging heeft het succes nooit in de weg gestaan.
Meer dan 65 jaar later smullen we er nog altijd van. Hetzelfde geldt voor de gezouten Tuc-koekjes: ontstaan rond diezelfde periode en vandaag goed voor miljoenen verkochte stuks per dag, over de hele wereld.
Voor de koffieliefhebbers bracht Expo 58 eveneens een revolutie teweeg.
Het Antwerpse familiebedrijf Rombouts bedacht speciaal voor het evenement een slimme filter waarmee je per kopje kon schenken, zodat de koffie nooit te slap of te straf werd.
Het duurde nog tot 1964 voor de bekende voorgedoseerde filter echt gecommercialiseerd werd, maar sindsdien is hij niet meer weg te denken uit onze horeca.
Op warme zomerdagen bracht de Heizel verkoeling met de introductie van zacht softijs en het typische driekleurenijsje tussen twee wafeltjes.
Omdat zwart ijs destijds zelfs met soepele voedselvoorschriften onmogelijk bleek te maken, werd de Belgische driekleur creatief vertaald naar bruin, wit en roze.
Het ijsje smaakt er vandaag de dag niet minder om.
Liebig gebruikte de wereldtentoonstelling dan weer om de allereerste instantsoep te introduceren.
Het idee dat je enkel wat poeder en heet water nodig had voor een kom verse soep, de voorloper van de huidige Royco Minute Soup, grensde voor veel bezoekers aan sciencefiction.
Tegelijkertijd rolde de Amerikaanse eetcultuur onze contreien binnen. Coca-Cola zette een stevig offensief in om Europa definitief voor zich te winnen en ook fastfood zette toen zijn eerste stappen op Belgische bodem.
Tel daar nog de meer exotische primeurs bij, zoals Sovjet-kaviaar, Mexicaanse tortilla’s en Japanse sukiyaki, en het was duidelijk dat de wereld plots binnen handbereik lag.
Voor de modale Vlaming in 1958 was het soms nog even wennen aan al die wereldse nieuwigheden, maar vandaag kunnen we ze nog amper wegdenken uit ons dagelijks leven.
