Tag: wielrenner

15 jaar geleden, eindelijk regenboogtrui voor Sven Nys

De omstandigheden werpen hem de zege echter niet in de schoot.

Het parcours in Sankt Wendel is besneeuwd en bevroren, en het is continu draaien en keren.

De tactiek van Nys: voorzichtig omspringen met zijn pk’s, valpartijen vermijden, snoeihard doorgaan op de langste helling en het verschil beperken in de afdaling.

Erwin Vervecken blijft echter tot de laatste ronde een fameuze plaaggeest.

Met Sven Vanthourenhout heeft Nys echter een ploegmaat en bondgenoot mee.

Met zijn drieën gaan ze de laatste ronde in. Vanthourenhout heeft dan al aangegeven niet meer te kunnen strijden voor de eindwinst, maar hij remt Vervecken in een bocht wel een secondje af, wat de Herentalsenaar lichtjes demoraliseert.

Het is voor Nys al een hele wedstrijd demarreren geweest, maar zelfs in de slotronde kan hij nog eens alles uit de benen persen, tot het melkzuur hem uit de oren spuit.

Maar hij doet het. Hij kwam, zag en overwint. Zes keer opeenvolgend had hij naast de regenboogtrui gepakt.

Nu was het eindelijk prijs.

Nys maakte zijn favorietenrol waar en won.

Acht jaar later won Sven Nys in Louisville, Amerika, op 2 februari 2013 zijn tweede en laatste Wereldkampioenschap. (Diverse bronnen, Yves Brokken en Wikipedia)

Vandaag is het al 60 jaar geleden dat de Italiaanse wielrenner Fausto Coppi is overleden

Tijdens zijn carrière behaalde Coppi in totaal 153 overwinningen en vijfvoudig winnaar van de Ronde van Italië.

In 1942 moest hij soldaat worden nadat hij veertien dagen eerder het uurrecord had gebroken.

Een jaar later, in 1943, moest hij mee naar het front in Afrika. Coppi heeft nog meegevochten in de slag van Tripoli.

Hij was er ook bij in Tunesië tegen de Engelsen.

Hij werd toen gevangen gezet door generaal Montgomery. Dat kostte hem twee jaar krijgsgevangenkamp, plus een reeks malaria-aanvallen.

Toen hij terug thuis kwam, was hij 26 jaar.

Ook daarna had hij veel pech.

Hij brak alles wat hij kon breken. Dat varieerde van twee sleutelbeenderen tot een barst in de schedel.

Uiteindelijk geraakte hij in al die jaren 435 dagen out, maar hij herstelde gelukkig altijd vlug.

Erger was het toen zijn broer Serse stierf.

Diens dood was er de oorzaak van dat Coppi in 1951 de Tour de France verloor.

Serse was de week voordien verongelukt. Gevallen in de Ronde van Piemonte. . Hij en Serse waren onafscheidelijk.

Coppi zat vlug in de put, maar zijn jongere broer kon hem er steeds weer uithalen, maar toen kon dat niet meer. Coppi is dat verlies nooit helemaal te boven gekomen.

Coppi was een mythisch figuur en dat dankte hij aan zijn enorme palmares, maar ook aan zijn aparte manier van leven.

In het oer-katholieke Italië van toen durfde Coppi het aan om zijn vrouw te verlaten en een affaire te beginnen met de eveneens getrouwde Giullia Occhini Locatelliin.

Omdat ze altijd in witte kleding heimelijk bij de finish stond opgesteld, werd ze La Dama Bianca of de Witte Dame genoemd.

Met dit gegeven was hij een gemakkelijk doelwit voor de roddelpers.

Het kwam zelfs zo ver dat de Pius XII omwille van zijn gedrag weigerde het peloton te zegenen.

Al dat geroddel haalde hem uit zijn evenwicht en zijn strijdlust verdween.

Hij koerste nog, maar dat was vooral om de miserie te vergeten en om geld te verdienen…

Een onschuldige reis naar Afrika werd Coppi fataal.

Tijdens zijn reis in Afrika besloot Fausto om in Burkina Faso te gaan jagen en dan werd hij ziek.

Hij moet geweten hebben dat het malaria was, want aan het front in Afrika had hij er vaak mee te maken gehad, maar hij heeft het niet meer kunnen vertellen tegen de dokters.

Zijn tong raakte verlamd, hij kon niet meer praten, terwijl de geneesheren cortisone toedienden want ze dachten dat hij een longontsteking had.

Daardoor had hij geen witte bloedcellen meer en is daardoor aan doodgegaan.In 2002, 42 jaar na zijn dood opende het gerecht terug een onderzoek.

Want toen beweerde Mino Caudullo, lid het Italiaans olympisch comité dat Coppi het slachtoffer zou zijn geweest van een complot tegen hem, omdat hij de dodelijk val van een Afrikaanse renner zou hebben veroorzaakt.(Diverse bronnen, Noël Truyers, Andrea Carrea, Wikipedia en Foto Giullia Occhini Locatelli (de witte dame) en het lichaam van Fausto Coppi)

55 jaar geleden, de Nederlandse wielrenner Tiemen Groen

In 1964 beleefde hij een spectaculaire doorbraak in de wielerwereld, toen hij als 18-jarige eerst Nederlands en later Wereldkampioen werd bij de amateurs.

Deze beide titels won hij ook in 1965 en 1966.

In 1964 werd hij ook nationaal kampioen op de weg voor Nederland.

In 1967 werd Groen beroepsrenner.

Prompt werd hij bij de profs ook wereldkampioen op de achtervolging, maar het wegrennen werd geen groot succes.

Het volgende jaar beëindigde hij zijn wielercarrière.

Daarna werd hij antiquair.

Tiemen Groen woont tegenwoordig in Zuid-Afrika. (diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag is het ook al 10 jaar geleden, dat wielrenner Frank Vandenbroucke is overleden aan de gevolgen van een longembolie.

VdB werd op 6 november 1974 geboren in Moeskroen.

Hij ontpopte zich tot één van de grootste talenten van de Belgische wielersport.

Hij werd in 1991 Belgisch kampioen bij de nieuwelingen en een jaar later bij de junioren.

Hij trok – tegen de wil van zijn oom Jean-Luc – van Lotto naar Mapei, waar hij aan de zijde van de beste wielrenners ging rijden.

Vandenbroucke won gestaag aan aanzien.

In 1995 zette hij met Parijs-Brussel een eerste echte klassieker op zijn palmares, in 1996 was hij de beste in de Ronde van de Middellandse Zee en de Ronde van Oostenrijk.

Hij won dat jaar ook eendagskoersen als de Scheldeprijs en de GP van Plouay.Eind jaren negentig greep Vandenbroucke meermaals de bloemen: in de Ronde van Luxemburg (1997), het jaar daarop in Parijs-Nice en in de semiklassieker Gent-Wevelgem.

In 1999 kwam hij uit voor Cofidis, en dat werd zijn boerenjaar: hij won de Omloop het Volk, reed beresterk in de Ronde van Vlaanderen om uiteindelijk Luik-Bastenaken-Luik te winnen – zijn mooiste overwinning.

Hij werd dood aangetroffen in een hotel in Senegal, waar hij op vakantie was.

VdB werd 34

Zijn dochter Cameron (20 jaar) maakte dit jaar haar debuut als professionele wielrenster bij de vrouwenploeg van Lotto-Soudal.(Diverse bronnen, verhaert, pirombouts, Stijn Vanderhaeghe en Wikipedia)