Na de ontmanteling van Oostenrijk-Hongarije in 1918 ontstond het Koninkrijk der Serviërs, Kroaten en Slovenen onder koning Peter I van Servië.

Dit legde de basis voor conflicten, aangezien Servië een eenheidsstaat wilde en Kroatië een federatie voorstond. Servië zette zijn wil door, wat in 1928 leidde tot een Kroatische afscheidingspoging na een parlementaire moord.

Het tweede Joegoslavië (1943-1992) was een marxistisch-leninistische staat onder Josip Broz (Tito), die achtereenvolgens de Federale Democratische Republiek, Federale Volksrepubliek en Socialistische Federale Republiek Joegoslavië heette.

Het derde Joegoslavië (1992-2003), ook bekend als Klein-Joegoslavië, ontstond uit de Joegoslavische Oorlog en omvatte Servië en Montenegro.

De naam Federale Republiek Joegoslavië leidde tot kritiek van voormalige republieken, die dit zagen als een claim op continuïteit. Een grondwet uit 1992 introduceerde een gekozen president als staatshoofd en opperbevelhebber, naast een federale premier.

Deze Federale Republiek Joegoslavië eindigde in 2003, waarna de lossere federatie Servië en Montenegro ontstond.

Deze confederatie viel op 3 juni 2006 uiteen nadat Montenegro via een referendum onafhankelijk werd.