Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

50 jaar geleden, Radio Mi Amigo International, op weg voor een goed jaar 1974.

Radio Mi Amigo was eigendom van de Belgische wafelbakker Sylvain Tack.

Hij heeft tussen zes uur ’s morgens en acht uur ’s avonds zendtijd gehuurd bij Ronan O’Rahilly.

Tack was eigenaar van de fabriek van Suzywafels in Buizingen, maar ook uitgever van popblad Joepie en sponsor van Vlaamse artiesten zoals Paul Severs.

Ronan O’Rahilly is de eigenaar van het zendschip MV Mi Amigo dat voor de kust bij Scheveningen ligt.

De programma’s worden in diverse studio’s in Nederland en Belgie opgenomen.

Discjockeys zijn o.a. Bert Bennett, Joop Verhoof, Mike Moorkens, Norbert(voorheen ook op BRT-Radio 2 te horen), Will van der Steen, Haike de Bois, Frans van der Drift en Peter van Dam.

Radio Mi Amigo werd in korte tijd zeer populair in zowel Vlaanderen als Nederland.

Dit was mede te danken aan de krachtige zender van 50 kilowatt.

Daarvan werd in de uitzendingen ook gewag gemaakt om de broodnodige reclames te kunnen binnenhalen.

Er was in geheel Nederland en Vlaanderen een redelijk tot goede ontvangst, zeker overdag, omdat een zeezender op open zee geen obstakels kent zoals gebouwen en dergelijke, hetgeen voor een zender aan land wél het geval is.

’s Avonds trad fading op, een onvermijdbaar verschijnsel, en storing door verre zenders die op dezelfde golflengte uitzonden.

Dankzij Mi Amigo drongen ook Vlaamse artiesten in de Nederlandse hitparade door, bijvoorbeeld Ivan Heylen, Joe Harris, Trinity en Octopus (Joepie 6 maart 1974).

Vandaag 100 jaar geleden, begrafenis van de Gentse Liberale politieker Albert Mechelynck (11 maart 1924)

Albert Josse Louis Mechelynck was de zoon van de voorzitter van het hof van beroep in Gent, Louis Mechelynck, en van Pauline Delehaye, een dochter van de Gentse burgemeester Josse Delehaye.

Albert studeerde aan het Atheneum aan de Ottogracht en aan de Gentse universiteit, waar hij in 1876 doctor in de rechten werd.

In 1879 schreef hij zich in aan de Gentse balie, waar hij naam maakte.

In 1880 trouwde hij met Anne Pauline Barbanson, uit de gelijknamige invloedrijke Brusselse familie.

In 1879 werd Mechelynck lid van het dagelijks bestuur van de Association libérale, constitutionelle et démocratique de l’arrondissement de Gand-Eeclo of arrondissementsfederatie.

In 1884 werd hij verkozen tot provincieraadslid voor Oost-Vlaanderen.

Tijdens zijn twintigjarig lidmaatschap ontwikkelde hij een politiek netwerk dat de liberale tenoren uit zijn tijd, maar ook gematigde oppositiefiguren bereikte.

In 1904 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger en bleef dit mandaat bekleden tot aan zijn dood.

Van 1919 tot 1924 was hij ondervoorzitter van de Kamer.

Mechelynck was lid van de Gentse vrijmetselaarsloge Septentrion, waarvan hij van 1891 tot 1895 de Achtbare Meester was.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte Mechelynck zich in Gent verdienstelijk als leider van het Gentse comité binnen het Nationaal Comité voor Hulp en Voedselvoorziening (Comité national de secours et d’alimentation), dat tot het einde van de oorlog actief was.

Hij was ook een actief lid van het Comité voor Vaderlandslievende Acties dat het morele verzet tegen de bezetter stimuleerde.

Als advocaat verleende hij juridische bijstand aan beklaagden van verzetsdaden die voor de Duitse rechtbanken moesten verschijnen.

Hij kwam te overlijden op 9 maart in zijn woning, gelegen in de Brabantdam 56, vroeger nr 51 (foto 1 en 2 van zijn woning, en het huis bestaat nog steeds en is nu een winkel)

Vandaag is het precies 40 jaar geleden dat de single Somebody’s Watching Me van Rockwell op een negende plaats binnenkwam in de BRT Top 30.

Dit nummer was de grootste hit van Rockwell, de artiestennaam van Kennedy Gordy, de zoon van Motown-oprichter Berry Gordy.

Het nummer werd geschreven door Rockwell zelf en mede geproduceerd door Curtis Anthony Nolen.

Het nummer viel op door de achtergrondzang van Michael Jackson en Jermaine Jackson, die bevriend waren met Rockwell.

De videoclip van het nummer is geïnspireerd door de film Psycho en laat Rockwell zien als een paranoïde man die denkt dat hij overal bespied wordt.

In Amerika Bereikte de single de tweede plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100.

In Vlaanderen bereikte het nummer op 31 maart 1984 de eerste plaats in de BRT Top 30.

In Nederland was de single goed voor een tweede plaats in de Top 40.

Rockwell werd geboren in 1964 in Detroit en groeide op in een muzikale familie.

Zijn ouders waren Berry Gordy en Margaret Norton. Kort na zijn geboorte, eindigde de kortstondige relatie (Volgens Berry niet meer dan een affaire. Berry Gordy heeft trouwens acht kinderen bij zes vrouwen, waarvan hij met drie trouwde)

Gordy vernoemt zijn zoon naar president John F. Kennedy en zanger William Smokey Robinson.

Rockwell wilde zijn eigen muzikale carrière opbouwen zonder te leunen op zijn vader’s invloed.

Hij koos voor de naam Rockwell omdat hij zich een rots in de branding voelde.

Het verhaal is dan ook dat hij zijn contract bij Motown geregeld had zonder dat zijn vader daarvan op de hoogte was.

Het album bevatte naast de titeltrack ook de drie andere single Obscene Phone Caller, Taxman en Knife.

Na zijn succesvolle debuut bracht Rockwell nog twee albums uit: Captured (1985) en The Genie (1986).

Deze albums waren echter minder succesvol en kregen weinig aandacht.

Rockwell verliet Motown in 1987 en verdween uit de muziekwereld.

Hij had ook te kampen met persoonlijke problemen, zoals een drugsverslaving en een echtscheiding.

In 2016 werd hij gearresteerd voor huiselijk geweld tegen zijn toenmalige vriendin.

Rockwell leeft nu teruggetrokken in Los Angeles en houdt zich niet meer bezig met muziek.

Hij heeft geen contact meer met zijn vader of zijn halfbroers en halfzussen, waaronder zanger Redfoo (Stefan Kendal Gordy) van LMFAO en zangeres Rhonda Ross Kendrick, de oudste dochter van Diana Ross.

Hij heeft wel nog steeds de rechten op zijn muziek, die regelmatig gebruikt wordt in films, reclames en tv-shows.

Gisteren nog vandaag

De wedergeboorte van Wally Tax.

Het nummer verscheen, bereikte op 9 maart 1974 de zesde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een elfde plaats in de Top 40.

Het nummer werd geschreven door Wally Tax zelf en geproduceerd door Martin Duiser.

Het nummer is ook terug te vinden op zijn soloalbum Wally Tax uit 1974.

Wally Tax, geboren als Wladimir Tax, begon zijn carrière als de leadzanger van de band The Outsiders, die in de jaren zestig bekend werd met hits als Lying All The Time, Touch en Summer Is Here.

Na het uiteenvallen van The Outsiders in 1970 ging hij solo verder en bracht hij verschillende albums uit, waaronder Love In en Springtime In Amsterdam.

Hij schreef ook nummers voor andere artiesten, zoals Lee Towers, Champagne en Allan Jeffers.

Tax was vanaf 1978 de levensgezel van schrijfster Laurie Langenbach, die in 1984 overleed aan baarmoederhalskanker.

Op de 50e verjaardag van Tax, 14 februari 1998, verscheen zijn autobiografie Tot hier en dan verder, geschreven door journaliste Etty Huizing.

Wally Tax had in zijn leven veel te maken met drank- en drugsverslavingen.

Wally Tax overleed in 2005 op 57-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longontsteking.

In april 2015 verscheen zijn biografie Leven en lijden van een outsider, geschreven door Rutger Vahl (Joepie 6 maart 1974).

Vandaag 25 jaar geleden, komt de single Maria van Blondie binnen op de zesentwintigste plaats in de Ultra Top 50.

De single was in Vlaanderen goed voor een derde plaats en dat zowel in de Ultra Top 50 als in de Brt Top 30.

In Nederland komt de single niet verder dan de zeventiende plaats in de Top 40.

Het nummer “Maria” is geschreven door toetsenist Jimmy Destri van de band, die ook al het nummer Atomic had geschreven.

De song gaat over de dochter van Jimmy (Eileen Tara), hoe hij moest aanzien dat de jongens om haar heen zwermden toen ze in de puberteit kwam.

Het nummer is afkomstig van het album No Exit uit 1999.

In het Verenigd Koninkrijk bereikt de single de eerste plaats.

De zangeres van Blondie was toen op dat moment 53 jaar en 227 dagen oud en was daardoor toen de oudste zangeres die ooit een Britse nummer 1 heeft gehad.

Het leverde haar toen een vermelding op in het Guinness Book Of Records.

De videoclip voor “Maria” werd geregisseerd door Roman Coppola en speelt zich af in New York City.

De opbrengst van de single heeft voor alle Blondie leden de schulden bij de IRS afbetaald (De Internal Revenue Service, meestal kortweg IRS genoemd, is de federale belastingdienst van de Verenigde Staten) (extra info dankzij Angélique Mert-Wissink)

Vandaag 35 jaar geleden, verging de Z.200 Tijl Uilenspiegel en al vlug kwam het tot geruchten dat het schip slachtoffer zou geworden zijn van een atoomonderzeeër.

Op 5 maart 1989 is de Belgische vissersboot de Uilenspiegel in de Ierse Zee bij kalm weer verdwenen. Er was geen storm, geen onweer, geen gevaar van zee of wind, en toch is dit kunnen gebeuren.

Op 22 februari 1989 verlaat de Z.200 Tijl Uilenspiegel, een bokkenvisser, de haven van Zeebrugge om 20.05 uur en zet koers naar de Ierse Zee.

Op zondag 5 maart probeert reder François Bonny als naar gewoonte telefonisch in contact te komen met zijn bemanning, maar krijgt geen gehoor.

Wat later meldt Dover Coastguard aan de Oostendse loodsenwacht dat de Z.200 vermist is in de Ierse Zee en dat de Z.243 Drakar een lijk uit het water heeft opgevist.

Even daarvoor had de schipper van de Z.243 bij het wegzetten van de netten een reddingsboei opgemerkt met de ondertussen overleden matroos-motorist van de Z.200 Daniël Noens (30), vader van drie dochters.

Door de geruchten dat het ongeluk zou veroorzaakt zijn door een duikboot, kwam het zelfs tot een vraag in het parlement.

Na het wrak te hebben gelokaliseerd kwam er een onderzoek door de zeemacht.

Duikers en video-opname bewezen echter dat de netten en de kabels van het vissersvaartuig geen schade vertonen die kan wijzen op het meesleuren door een duikboot.

Na het houden van een zestal zittingen, kwam men tot de conclusie dat het vergaan van het schip wordt toegeschreven aan het kapseizen bij een poging het stuur- boordnet in te halen, dat met zand en kobben was verzwaard.

De volledige bemanning kwam om het leven, drie bemanningsleden blijven voor altijd vermist. (diverse bronnen)