
45 jaar geleden, reclame voor het automodel Polo van het merk Volkswagen (november-december 1978)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek


In tegenstelling van wat velen denken was niet Edison de eerste uitvinder van de gloeilamp.
Maar was het Heinrich Göbel die in 1854 reeds een gloeilamp had gemaakt.
Maar omdat er nog geen generator voor elektrische stroom bestond, werd zijn gloeilamp geen succes. Ook hadden deze experimentele lampen een beperkte levensduur van 400 uren.
Toen Edison 25 jaar later zijn gloeilamp patenteerde, werd dat door Göbel voor de rechtbank bestreden door het experiment daar over te doen.
Helaas voor Göbel en een geluk voor Edison overleed Göbel voor de uitspraak.
Maar daarmee waren de problemen voor Edison nog niet voorbij.
Want in het Verenigd Koninkrijk bleek dat de Engelsman Joseph Swan ook al een patent had genomen op de gloeilamp en claimde dat hij de gloeilamp had uitgevonden.
Edison probeerde via de rechtbank zijn gelijk te krijgen, maar de Britse justitie verwierp dit.
Zakenman Edison besloot dan maar om samen te werken met Swan en samen richtten ze in 1884 de Edison & Swan United Electric Company op.
Het zou trouwens niet de eerste keer zijn dat Thomas Edison uitvindingen onterecht claimde.
Edison was uitvinder, maar vooral een zakenman die een goede neus had in nieuwe uitvinden en vlug zijn naam zette op nieuwe uitvindingen en de rechten beveiligde via octrooien.
Bijna 1400 octrooien staan op naam van hem.
Göbel ligt begraven op Greenwood Cemetery aan 5th Avenue, New York. (diverse bronnen en Wikipedia)




Het nummer is geschreven door de oprichter van de groep, namelijk de Oostenrijkse Kurt Hauenstein.
De productie was in handen van Peter Hauke, die ook hun debuutsingle Don’t Stop The Music produceerde.
Hun tweede single Love Machine was in Vlaanderen goed voor een zesde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de elfde plaats in de Top 40.
De Duitse disco-rock fusion groep Supermax bestond uit acht leden en werd in 1976 opgericht.
De leden van de groep waren Hauenstein (Mini Moog, zang), Hans Ochs (gitaar), Ken Taylor (basgitaar), Lothar Krell (keyboards), Peter Koch (percussie), Jürgen Zöller (drums) en de zangeressen Cee Cee Cobb en Jean Graham.
Supermax bracht tussen 1976 en 1996 twaalf studioalbums uit.
Na het vertrek van Taylor in 1979 nam Hauenstein de basgitaar weer over.
Later voegden Bernadet Onore Eben en Jessica Hauenstein, de dochter van Kurt Hauenstein, zich bij de groep als achtergrondzangeressen.
Supermax was de eerste multiraciale band die door Zuid-Afrika toerde, ondanks doodsbedreigingen en politieke tegenstand.
In 1983 speelde Supermax als speciale gast uit Europa op het Reggae Sunsplash Festival in Montego Bay, Jamaica.
De groep bleef actief tot 2011, toen Hauenstein overleed op 62-jarige leeftijd aan een hartaanval (Joepie 3 december 1978)

Hij wordt beschouwd als een van de beste keepers aller tijden en heeft een indrukwekkende carrière achter de rug.
Hij speelde meer dan 500 wedstrijden op het hoogste niveau, won drie landstitels en twee bekers met Bayern, en nam deel aan drie WK’s met België.

Hij werd ook verkozen tot Europees Doelman van het Jaar in 1987.
Pfaff is niet alleen een sporticoon, maar ook een bekende tv-persoonlijkheid.
Hij was de hoofdrolspeler in de realityserie ‘De Pfaffs’, die het leven van hem en zijn familie volgde.
Hij is al meer dan 40 jaar getrouwd met Carmen Seth, met wie hij drie kinderen heeft: Debby, Kelly en Lyndsey.
Zijn kinderen en kleinkinderen zijn ook actief in de showbizzwereld, als zangers, modellen of presentatoren.

Een paar leuke weetjes over Pfaff zijn dat hij een fervente supporter is van FC Barcelona, dat hij een eigen stripreeks heeft, en dat hij ooit een liedje opnam met Will Tura.
Hij staat bekend om zijn sympathieke en humoristische karakter, en om zijn typische uitspraken in het Duits of het Engels.
Hij is een graag geziene gast in talkshows en spelprogramma’s, waar hij altijd voor ambiance zorgt.




Na de Tweede Wereldoorlog keken de broers Omer en Luc Vanaudenhove aan tegen een onverkoopbare voorraad schoenen in de winkel van hun familie.
Ze besloten de schoenen per post te verkopen.
Wanneer de mensen naar het kantoor zelf kwamen om schoenen op te halen, besloten ze een nieuwe winkel te openen.
Het merk Shoe Post was meteen geboren.

Gisteren nog vandaag
De holding Euro Shoe Unie is nu uitgegroeid tot een grote distributeur met Shoe Discount, Shoes in the Box, Avance en de Nederlandse handelszaken Bristol en Van Woensel.
Behalve in de distributie van schoenen is Euro Shoe ook actief in de doe-hetzelf-branche.
De groep stapte via een franchise in de Brico-keten.
Daarnaast experimenteerde de groep ook in de textieldistributie, onder meer met de keten Mexx, en in de speelgoedsector.
Maar langzaam groeide het besef dat de familie zich moest distantiëren van het bedrijf en een professioneel management moest toelaten.
De familie werd daarbij gestimuleerd door de verliescijfers die in de jaren 1999 en 2000 werden opgetekend.
Met Kurt Moons, die vroeger aan het hoofd stond van Brantano, Santana en de Eddy Merckx Group, koos de familie voor het eerst voor een niet-familaie CEO.
Hij neemt de fakkel van Philippe Vanaudenhove over.

Toch incasseert Shoe Post zware verliezen als gevolg van de internetcrisis in de distributiesector.
In 2016 bedraagt het verlies 3 miljoen euro, in 2017 zelfs 10 miljoen.
Kurt Moons vertrekt en de familie neemt met Elise Vanaudenhove het management terug over.
20 van de 270 winkels in Nederland en België gaan dicht.
De winkelketen wordt omgevormd van Shoe Post naar Bristol en nog eens 40 winkels gaan dicht.
De verliezen in de schoenenverkoop worden mee opgevangen met de winst die de familie maakt met haat vastgoedbedrijf Vana Real Estate.
Verkoopplannen door de familiale aandeelhouders lijken nu weer even opgeborgen.
23 familieleden controleren het bedrijf via twee stichtingen.
In het coronajaar 2020 incasseerde het bedrijf een verlies van 15 miljoen euro.

Gisteren nog vandaag
Elvis Presley en zijn laatste vriendin Ginger Alden hadden een korte, maar intense relatie in het laatste jaar van zijn leven.
Ze leerden elkaar kennen op 19 november 1976, toen Elvis Ginger en haar familie uitnodigde in Graceland.
Ginger was toen net 20 jaar oud geworden, terwijl Elvis 41 was. Ze werden al snel verliefd en Elvis vroeg haar ten huwelijk met een grote diamanten ring.
Ginger was de laatste persoon die Elvis levend zag op de ochtend van zijn dood op 16 augustus 1977.
Ze vond hem bewusteloos in de badkamer en belde om hulp. Na de dood van Elvis bleef Ginger in rouw en probeerde ze haar leven weer op te bouwen.
Ze erfde niets van zijn nalatenschap, maar ze hield wel de verlovingsring die hij haar had gegeven.
Ze trouwde later met een andere man en kreeg een zoon.
Ze schreef ook een boek over haar tijd met Elvis, getiteld “Elvis and Ginger: Elvis Presley’s Fiancée and Last Love Finally Tells Her Story”.
Ze was bevriend met Lisa-Marie Presley, de dochter van Elvis, en bleef dat tot Lisa-Marie stierf (Joepie 26 november 1978).




