Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Te gast bij Mr Levi’s 1983, Peter Hauspie, België is het beloofde land niet.

Ik lees graag artikelen uit ons verleden, omdat het interessant is om te zien hoe de geschiedenis zich ontwikkelt en hoe de situatie kan veranderen.

In 1983 leek het alsof er geen toekomst was voor architecten in ons land, volgens Peter Hauspie in dit artikel uit Joepie van 20 november 1983.

Er was toen een overschot aan architecten en een gebrek aan opdrachten.

Nu, veertig jaar later, is tegenovergestelde waar.

Er is een grote vraag naar architecten, zowel uit binnen- als buitenland.

Veel architecten uit Portugal en Griekenland hebben hier werk gevonden in gerenommeerde architectenbureaus.

Betreft architect Peter Hauspie, want hij behaalde zijn diploma en vertrok inderdaad naar het buitenland. Hij verkoos, meer dan 30 jaar geleden, om te gaan wonen en werken in Kaapstad, Zuid-Afrika.

George Peppard uit The A-Team onthult, ik was Blake Carrington(Joepie 13 november 1983)

George Peppard was een Amerikaanse acteur, regisseur en producent, die vooral bekend werd door zijn rol als kolonel John “Hannibal” Smith in de televisieserie The A-Team.

Hij speelde ook in verschillende films, zoals Breakfast at Tiffany’s, The Blue Max, The Carpetbaggers en How the West Was Won.

Hij begon zijn carrière als theateracteur en nieuwslezer voor een lokaal radiostation in Pittsburgh.

Hij had een moeilijke jeugd, want zijn vader overleed toen hij nog jong was.

Hij zocht troost in de drank, maar wist uiteindelijk zijn verslaving te overwinnen.

Hij stopte ook met roken nadat hij longkanker had gekregen.

Hij had een turbulent liefdesleven, want hij trouwde vijf keer met verschillende vrouwen.

Hij had ook veel affaires met andere actrices.

Hij stierf op 8 mei 1994, op 65-jarige leeftijd aan longkanker en daardoor te zwak om een longontsteking te overleven.

Hij werd begraven in zijn geboorteplaats Dearborn, Michigan.

40 jaar geleden, Paul Young in de Joepie van 20 november 1983

Paul Young ontmoette model Stacey Smith in 1983 tijdens de opname van de videoclip voor zijn nummer Come back and stay.

Ze verhuisden naar Los Angeles en trouwden in 1987.

Ze kregen samen drie kinderen, maar gingen uit elkaar in 2006.

Smith kreeg een vierde kind van een andere man in 2008. Young en Smith herstelden hun relatie in 2009 en vestigden zich in Hertfordshire.

Smith stierf in 2018 op 52-jarige leeftijd aan een hersentumor.

Vandaag, 65 jaar geleden, Jenny de eerste Nederlandse kleurenfilm te zien in de Vlaamse bioscoop.

Jenny is geregisseerd door Willy van Hemert.

De film was een remake van de Duitse film Acht Mädel im Boot uit 1932, die gebaseerd was op een toneelstuk.

Gisteren nog vandaag

De film werd op 21 november 1958 voor het eerst vertoond in de Vlaamse bioscoop.

De hoofdrollen werden gespeeld door Ellen van Hemert, Ko van Dijk jr., Maxim Hamel, Andrea Domburg, Kees Brusse, Teddy Schaank, Bert van der Linden en Corry Brokken.

Gisteren nog vandaag

In Nederland ging de film al in première op 21 februari 1958.

Gisteren nog vandaag

Kim Wilde in de Joepie van 20 november 1983.

Het nummer Dancing in the Dark uitgebracht als de tweede single van haar derde studioalbum Catch as Catch Can uit 1983.

Het nummer markeerde een verandering van richting voor de zangeres, met meer een dansgeoriënteerde stijl dan haar eerdere werk.

Het nummer werd geschreven door Nicky Chinn en Paul Gurvitz, en geproduceerd door Ricky Wilde, de broer van Kim.

Het nummer werd geremixt door Nile Rodgers voor de verlengde 12″ versie, die ook een instrumentale versie van het nummer bevatte.

Het nummer was geen groot succes in het Verenigd Koninkrijk, waar het slechts de 67e plaats bereikte.

In Vlaanderen was de single goed voor een elfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland kwam de single niet verder dan de tipparade.